اعتراض متفاوت به لیست نامزدهای سرمربی‌گری تیم ملی

روزنامه فرهیختگان در یادداشتی به لیست نامزدهای فدراسینن برای تیم ملی فوتبال اعتراض کرد که در ادامه می‌خوانید: : فدراسیون فوتبال در یک حرکت هدفمند روز گذشته خبری را در اختیار برخی رسانه‌ها گذاشت مبنی‌بر اینکه از ۷ مربی برای هدایت تیم ملی برنامه خواسته‌اند. مربیانی چون حسین فرکی، فرهاد مجیدی، امیر قلعه‌نویی، جواد نکونام، حمید مطهری، مهدی تارتار و ساکت الهامی که جز دو نفرشان بقیه شاغل هستند. شاید خبر در ظاهر عجیب نبود اما وقتی نام اسامی مطرح شد خیلی‌ها انگشت به دهان ماندند! اسامی‌ای که وقتی کارنامه مربیگری آنها را در این چند سال زیرورو می‌کنیم هیچ‌یک از آنها برای تیم ملی مناسب نیستند.

کیفیت پایین لیگ‌مان خودش نشان‌دهنده این است که جز یکی دو مربی داخلی بقیه نفرات تیم‌هایشان چیزی برای ارائه ندارند و هر‌فصل فقط جای مربیان روی نیمکت‌ها عوض می‌شود. در شرایطی که ۸۰ درصد لیست تیم ملی را لژیونرها تشکیل می‌دهند و آنچنان‌که باید هم بین آنها اتحاد و یکدلی وجود ندارد و خیلی مهم است که نام سرمربی تیم ملی آنقدر بزرگ باشد که بازیکنی به خودش اجازه ندهد مقابل او ایستاده یا علیه‌اش باند تشکیل دهد. مشابه آنچه در زمان سرمربیگری افشین قطبی یا دراگان اسکوچیچ در تیم ملی رخ داد. 

وقتی صعود تیم ملی به جام‌جهانی ۲۰۲۲ قطعی شد، خیلی‌ها این بحث را مطرح کردند که لازم است یک مربی بزرگ‌تر از دراگان اسکوچیچ روی نیمکت تیم ملی بنشیند و درنهایت هم این خواسته منتقدان اجرا شد و کارلوس کی‌روش در فاصله دو ماه مانده به مسابقات جام‌جهانی از سوی مهدی تاج به‌عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد. حالا همین فدراسیون که اسکوچیچ را برای تیم ملی مربی کوچکی می‌دانست به‌دنبال برنامه گرفتن از مربیانی است که با اما و اگر در تیم باشگاهی خود ادامه می‌دهند. وقتی به‌طور مختصر کارنامه مربیان اشاره‌شده را بررسی می‌کنیم متوجه می‌شویم که آنها در شرایط فعلی گزینه مناسبی برای تیم ملی نیستند. حسین فرکی که چند سال می‌شود از فوتبال دور شده و بارها پیشنهاد‌های رسیده از تیم‌های باشگاهی را به بهانه عدم‌انگیزه کار کردن رد کرده است. جواد نکونام با بیشترین بودجه در لیگ، تیمش را دهم جدول در لیگ برتر تحویل داد و در اقدامی عجیب و غیرحرفه‌ای وقتی تیمش نخستین بازی خود در دور حذفی لیگ قهرمانان را برد از سمتش استعفا داد و پیش از مصاف حساس با الهلال‌عربستان به ایران برگشت تا نماینده ایران بدون سرمربی خود یکی از حساس‌ترین بازی‌های تاریخش را برگزار کند. همین رفتار کافی است تا نکونام از جمع مدعیان نشستن روی نیمکت تیم‌ملی خارج شود و نشان دهد فعلا آمادگی قبول چنین مسئولیتی را ندارد. 

فرهاد مجیدی که مدت زیادی نیست مربیگری را شروع کرده و صرفا نمی‌تواند با یک قهرمانی در لیگ گزینه مناسبی برای تیم ملی باشد، او حداقل باید ۵‌سال دیگر هم در بالاترین سطح کار کند. ساکت الهامی شاید در مسابقات لیگ و حذفی توانسته خودی نشان دهد اما در مورد حواشی او در فوتبال ایران چند جلد کتاب می‌توان نوشت. حمید مطهری اولین سال سرمربیگری‌اش را سپری می‌کند و به‌تازگی نیز از سمت خود در نساجی به‌خاطر چند باخت پیاپی استعفا داد. مهدی تارتار هم آنقدر در ذوب‌آهن بد نتیجه گرفته که مدیران این باشگاه باید به‌دنبال گزینه‌ای برای جانشینی او باشند. حتی امیر قلعه‌نویی که سابقه سرمربیگری تیم ملی را در کارنامه دارد سال‌هاست که دوره‌اش تمام شده و در یک دهه اخیر در هر‌تیمی رفته با کلی هزینه حتی نتوانسته یک جام بیاورد. قطعا مطرح شدن نام این مربیان بیشتر از آنکه ارزش نیمکت تیم ملی را بالا ببرد پایین آورده است. قطعا این مربیان الان خیلی خوشحالند که نام‌شان از سوی فدراسیون به‌عنوان گزینه‌های تیم ملی مطرح شده است. اگرچه خود فدراسیون رسما از این مربیان نامی نبرده اما می‌توان حدس زد که نام آنها به‌نوعی از سوی فدراسیون در اختیار یکی دو رسانه قرار گرفت.