غذاهای آسیایی که باید امتحان کرد! (۱)

مجله سیب سبز - فرید مستوفی :

كره جنوبي

كره‌اي‌ها غذاي ملي خود را پلگوگي (Pulgogi) معرفي مي‌كنند. پلگوگي هم با گوشت راسته گاو تهيه مي‌شود. گوشت راسته را تا آنجا كه مي‌شود نازك برش داده و به شكل مربع در آورده و آن را مي‏پزند سپس گوشت‌ها را در يك كاسه بزرگ قرار داده، نصف فنجان سس سويا، كمي آب، روغن كنجد، پودر سير، زنجبيل و شكر قهوه‌اي يا عسل به آن اضافه كرده و با قاشق چوبي خوب هم مي‌زنند.


سپس كاسه را براي دست كم يك ساعت در يخچال می‌گذارند تا گوشت طعم بگيرد. در مرحله‏ آخر محتويات ظرف را در ماهي تابه ريخته، روي شعله ملايم به مدت نيم ساعت مي‏پزند. اين غذا با برنج يا كيمچي سرو مي‌شود.

عمان

عماني‌ها از گذشته‌هاي دور به كار تجارت ادويه مي‌پرداختند و شوا را به‌عنوان غذاي ملي خود معرفي كرده‌اند. در پخت شوا، قسمتي از گوشت پاي بره را همراه با استخوان برداشته و شكاف‌هاي عميقي روي گوشت ايجاد مي‌كنند سپس مقداري سير خردشده، زنجبيل، فلفل سياه، زيره، تخم گشنيز پودر شده، مقداري ميخك، سركه، كمي ليمو، نمك و روغن را مخلوط كرده و گوشت را در آن مي‌خوابانند. بعد گوشت را همراه ادويه‌ها درون برگ درخت موز قرار داده و آن را مي‌پيچانند. پس از آن، بسته را بين ۲۴ تا ۴۸ ساعت در يخچال قرار مي‌دهند.


سپس گوشت را همانطور با ادويه و برگ درخت موز در فر مي‌گذارند تا تُرد شده و رنگش عوض شود و با برنج طعم‌دار سرو مي‌كنند. شوا غذايي است كه در روزهاي عيد و در ماه مبارك رمضان به وفور طبخ مي‌شود.

ازبكستان

ازبك‌ها پيلاف را به‌عنوان غذاي ملي خود معرفي كرده‌اند. در طبخ پيلاف، پياز، سير و هويج پخته را با نخود فرنگي و فلفل دلمه تفت مي‌دهند.


بلغور را براي شش ساعت در آب گرم مي‏ريزند و در آن را مي‌بندند، سپس آن را با يك پيمانه آب روي حرارت ملايم مي‌پزند تا نيم‌پز شود. پس از صاف كردن بلغورها، آن را با آب مرغ مي‌پزند تا آب آن جمع شود، سپس سبزيجات تفت داده شده را به آن اضافه مي‌كنند. البته ازبك‌ها به جاي بلغور از برنج نيز استفاده مي‌كنند.

عربستان


كسبه با گوشت مرغ تهيه مي‌شود. مرغ پخته شده را در پياز خردشده در حال سرخ شدن انداخته، ادويه‌هاي مختلفي به آن اضافه مي‌كنند. پس از آنكه كمي سرخ شد، آب به آن اضافه كرده و در ظرف را مي‏بندند تا آب آن جمع شود. برنج همراه با اين مرغ به صورت كته آماده مي‌شود.

چين

چيني‌ها غذاهاي متنوع زيادي دارند، اما از قرار اردك پكني غذاي محبوب و مخصوص جشن‌های اين كشور پهناور است. براي طبخ اردك به سبك چيني، يك اردك درسته را درون ظرف آب در حال جوشيدن قرار داده و به محض اينكه رنگ پوست آن تغيير كرد اردك را از آب خارج مي‌كنند


سپس داخل اردك شكر، نمك و پودر پنج ادويه زده و به قسمت بيروني اردك شيره مي‏زنند. شكم اردك را دوخته و آن را به مدت دو ساعت آويزان مي‌كنند (همچنين مي‌توان اردك را به مدت يك شب در يخچال قرار داد اما به شرطي كه روكشي نداشته باشد). اين كار پوست اردك را خشك كرده و گوشت آن را ترد مي‌كند. سپس آن را در فر قرار مي‌دهند تا زماني‏كه پوست آن قهوه‌اي تيره شود. اردك چيني آماده است.

كويت


نام غذاي ملي كويتي‌ها، مشبوس است كه شباهت‌هايي به شوا نيز دارد. مشبوس را هم با ساق پاي گوسفند و هم با مرغ طبخ مي‌كنند. گوشت را با چوب دارچين، ميخك، پياز، ليمو و آب در ظرفي گذاشته و مي‏پزند تا نرم شود سپس آن را در روغن تفت داده و همزمان برنج را به صورت دمي طبخ مي‌كنند. اين غذا با برنج زعفراني، سس مخصوص و سالاد سرو مي‏شود.

كره شمالي


غذاي ملي اهالي كره شمالي، نائنگميون است كه به صورت تحت‌اللفظي به معناي نودل سرد است. اين غذا به صورت سرد سرو مي‌شود و در گرماي طاقت‌فرساي تابستان‌هاي كره، غذايي محبوب است. نائنگميون را هم مي‌توان با آبگوشت سرد سرو كرد و هم با سس تند. كره‌اي‌ها براي طبخ اين غذا، نودل را جوشانده و با آب سرد آبكش مي‌كنند. اين كار چند بار تكرار مي‌شود تا نودل كاملا نرم شو. نائنگميون معمولا با خيار، گلابي و تخم‌مرغ آبپز تزئين مي‌شود.