دو دشمن قسم خورده‌ که رفقای عزیزتر از جان شدند

روزیاتو: وقتی صحبت از فیلم های اکشن می شود، سیلوستر استالونه و آرنولد شوارتزنگر از اولین نام هایی هستند که به ذهن می آیند. آن ها بیشتر از نیم قرن تماشاگران را میخکوب پرده سینما کرده اند و به نظر می رسد حالا حالاها هم قصد خداحافظی با بازیگری را ندارند.

برخی دوستی ها مثل عشق در نگاه اول هستند: با هم آشنا می شوید و آن جرقه را احساس می کنید و هر قدر هم که طول بکشد تا دوباره در کنار هم قرار گیرید، می دانید که برای همیشه یک دوست دارید. دوستی بعضی هم مانند سیلوستر استالونه که حالا ۷۶ سال دارد و آرنولد شوارتزنگر که حالا ۷۵ ساله است، با رقابت آغاز می شود و دهه ها طول می کشد تا تبدیل به عشقی برادرانه شود.

در سال ۱۹۷۷ با یکدیگر آشنا شدند و دشمنی آن ها از یک مراسم آغاز شد

استالونه و شوارتزنگر اولین بار در سال ۱۹۷۷ در مراسم گلدن گلوب با یکدیگر آشنا شدند. درام ورزشی «راکی» (Rocky) در ۶ بخش نامزد جایزه شده بود. آرنولد هم نامزد جایزه ی «ستاره ی جدید سال» شده بود. هر دو آن زمان بازیگران خوش آتیه ای محسوب می شدند. سیلوستر نگاه پیروزمندانه ی آرنولد در برابر جوایزی که «راکی» از دست داد را دید.

وقتی «راکی» بالاخره جایزه ی بهترین فیلم را دریافت کرد استالونه یک گلدان بزرگ پر از گل را برداشت و به سوی آرنولد پرتاب کرد. و اینگونه شد که دشمنی بیش از یک دهه ای آن ها آغاز شد. سیلوستر در اینباره گفته: «ما باهم در یک کهکشان نمی گنجیدیم. حتی دی‌اِن‌اِی مان هم از همدیگر متنفر بود.»

رقابت میان آن ها نه تنها در زندگی واقعی بلکه روی پرده ی سینما هم جریان داشت

در فیلم سال ۱۹۸۸ «دوقلوها» (Twins)، نقشی که شوارتزنگر آن را برعهده داشت به تمسخر پوستر فیلم «رمبو» (Rambo) می پردازد. استالونه در فیلم «تانگو و کش» (Tango & Cash) پاسخ شوارتزنگر را داد. در این فیلم او با مردی شبیه به شوارتزنگر زد و خورد می کند. استالونه بعدها اذعان کرد هنگام بازی در این صحنه، شوارتزنگر را مجسم کرده بود.

شوارتزنگر در اینباره گفته: «در مطبوعات هم بی رحمانه به هم حمله می کردیم. از همدیگر نام می آوردیم و از نقاط ضعف هم انتقاد می کردیم و همه اش از سر رقابت بود. آنقدر احمقانه شد که یک دفعه تبدیل به رقابتی شد بر سر اینکه چه کسی اندام عضلانی تری دارد.»

کار به جایی رسید که شوارتزنگر از روانشناسی معکوس بر روی استالونه استفاده کرد

رقابت آن ها تا جایی پیش رفت که شوارتزنگر حتی با فریب استالونه را وادار به بازی در یک فیلم بد کرد. شوارتزنگر در اینباره گفته: «من فیلمنامه را خواندم که خیلی بد بود. بیایید صادق باشیم. به خودم گفتم این فیلم را بازی نمی کنم.»

بعدش به سراغ استالونه رفتند و او با شوارتزنگر تماس گرفت و پرسید که آیا برای این فیلم با او صحبت کرده اند. شوارتزنگر به می گوید: «بله داشتم به آن فکر می کردم. این فیلم ایده ی درخشانی دارد.» استالونه با شنیدن این حرف های شوارتزنگر، از سر رقابت تصمیم می گیرد این فیلم را بازی کند. اما فیلم با شکست رو به رو می شود.

دشمنی ای که به دوستی ختم شد

در اواخر دهه ی ۱۹۹۰، زمانی که از تأثیر هر دو بازیگر بر گیشه ی سینما اندکی کاسته شد، آن ها به اختلاف خود پایان دادند و به دوستان یکدیگر بدل شدند و حتی در چند فیلم هم با یکدیگر همبازی شدند. آن ها تولد یکدیگر را در شبکه های اجتماعی تبریک می گویند و از مصاحبت و همنشینی با یکدیگر لذت می برند.