زخمی‌ کردن دیوارهای شهر چه مجازاتی دارد؟

ایمنا: دیوارنویسی معضلی است که امروزه در مکان‌های مختلف شهر از جمله در و دیوار منازل، تابلوها و نمادهای شهری و حتی آثار تاریخی شاهد آن هستیم؛ افراد بدون توجه به تأثیر اقدام خود در برهم‌زدن زیبایی شهر، روی دیوارها مطالب یا تبلیغات خود را می‌نویسند که بخشی از این اقدام به‌دلیل ناآگاهی از قوانین است.

وی اضافه می‌کند: دانش‌بنیان‌ها به‌تازگی محلولی را برای پاک‌سازی کامل دیوارهای لکه‌دار شده، ارائه داده‌اند که این محلول در مرحله امتحان و بررسی قرار دارد.

مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرداری اصفهان خاطرنشان می‌کند: موضوع شعارنویسی روی دیوارهای شهر از سال‌های بسیار دور تاکنون وجود داشته است، اما کمتر شاهد این نوع تخریب در دیوارهای سطح شهر اصفهان هستیم.

قنادنیا با بیان اینکه شعارنویسی روی دیوارها یکی از ضوابط ممنوعه بیست‌وسه‌گانه زیباسازی است، می‌گوید: هرگونه نوشته روی دیوارها باید پاک شود.

وی با بیان اینکه دیوارنگاری روی دیوار تمام مکان‌ها از جمله مدارس نیاز به مجوز سازمان زیباسازی دارد، ادامه می‌دهد: بعضی شعارها روی دیوارهای سطح شهر از قبل باقی مانده است که به مرور زمان پاک می‌شود.

وندال‌ها شهر را دوست ندارند

امان‌الله باطنی، جامعه‌شناس شهری در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اظهار می‌کند: تخریب آثار تاریخی یا برهم ریختن گرافیک محیطی شهر را همچنان و به شکل جسته گریخته بر در و دیوار شهر مشاهده می‌کنیم.

وی با بیان اینکه وندالیسم نوعی ابراز وجود نامتعارف روی آثار تاریخی و تابلوهای گرافیک محیطی است، اضافه می‌کند: در وندالیسم افرادی را مشاهده می‌کنیم که برای دیده و شنیده شدن، دست به تخریب آثار تاریخی و شعارنویسی روی آن‌ها می‌زنند.

جامعه‌شناس شهری تاکید می‌کند: افرادی که نسبت به تخریب آثار تاریخی یا تابلوهای گرافیک محیطی اقدام می‌کنند، شهر را دوست ندارند و احساس می‌کنند که شهر نیز به لحاظ فیزیکی و کالبدی آن‌ها را دوست ندارد.

باطنی می‌گوید: شهروندانی که در توسعه شهری مشارکت بیشتری داشته باشند، شهر را از آن خود می‌دانند و هوای شهر را نیز بیشتر دارند و آن را کمتر تخریب می‌کنند.

وی ادامه می‌دهد: نقش گرافیک محیطی شهر بر فرهنگ و هویت شهری غیرقابل انکار است و در واقع بخش عمده‌ای از هویت بصری شهر را گرافیک محیطی تشکیل می‌دهد، اما در اصفهان شاهد نابسامانی گرافیک محیطی هستیم و رویه واحدی در گرافیک محیطی به چشم نمی‌خورد، همچنین در گرافیک محیطی شهر خبری از هنر فاخر اصفهان و عناصر فرهنگی شهر نیست و این موضوع موجب بی‌انضباطی بصری در شهر شده و هویت بصری آن را بسیار نامنسجم ساخته است.

احساس تعلق، وندالیسم را کاهش می‌دهد

جامعه‌شناس شهری خاطرنشان می‌کند: در شهر کلن آلمان، پلی به نام «هوهنتسولرنبروکه» وجود دارد که زوج‌های جوانی که قصد ازدواج با یکدیگر را دارند به نزدیکی این پل می‌آیند و با زدن یک قفل به حصار این پل پیاده‌رو، آغاز زندگی مشترک خود را جشن می‌گیرند.

باطنی می‌گوید: این پل توانسته است ابراز وجود نامتعارف را تبدیل به ابراز وجود متعارف کند و افراد هویت‌های خود را به این پل پیوست کنند که برای شهروندان خاطره مشترک ایجاد می‌کند.

وی اضافه می‌کند: نمونه جالبی که در ایران برای ایجاد احساس تعلق شهر به مردم می‌توان نام برد پروژه دیوار ۴۷ در تهران است.

جامعه‌شناس شهری تاکید می‌کند: پروژه دیوار ۴۷ در بخش درب شماره دو بوستان ولایت که پرترددترین مسیر در این بوستان است، اجرا شد تا مکانی برای ترسیم تصاویر و دل‌نوشته‌های مبتلایان سندروم داون و زمینه‌ای برای ورود این افراد به جامعه باشد، همچنین این پروژه احساس تعلق معلولان به شهر را افزایش می‌دهد.

باطنی می‌گوید: در اصفهان نیز نیازمند استفاده از برخی ظرفیت‌های محیطی و اجتماعی برای ایجاد احساس تعلق هستیم، زیرا احساس تعلق، وندالیسم را کاهش می‌دهد.

شعارنویسی و نقاشی که روی دیوار بدون اجازه صاحب ملک انجام شود، نوعی آسیب رساندن و تخریب است و یک عمل غیراخلاقی محسوب می‌شود، همچنین متن نوشته شده روی دیوار شهر تنها فرهنگ شهروندی آن شهر را زیر سوال می‌برد.

برای رفع این مشکل، می‌توان به تغییر فرهنگ دیوارنویسی و معرفی روش‌های مناسب و نوین برای تبلیغات اقدام کرد، همچنین آشنایی با قوانین نخستین گام برای رعایت آن‌ها است که اعمال قانون در مورد متخلفان و تلاش برای آگاهی‌بخشی به شهروندان در این زمینه مهم است.