شب‌های مافیا؛ زودیاک، پدرخوانده را خورد!

برترین‌ها: فصل دوم «شب‌های مافیا؛ زودیاک» محصول فیلیمو، با انتشار قسمت پانزدهم به پایان رسید. مسابقه‌ای که در طول پخش طرفداران زیادی داشت و به دلیل برخورداری از چند ویژگی، بالاتر از رقیب یعنی «پدرخوانده» ایستاد.

سری سوم «پدرخوانده» محصول فیلم‌نت، نتوانسته رضایت پی‌گیران را به‌دست بیاورد و همین اتفاق، عامل محبوبیت مضاعف «شب‌های مافیا؛ زودیاک» است. کامنت‌های بیشمار کاربران در فضای مجازی این نکته را اثبات می‌کند. قوانین بازی، فضای نه چندان جذاب، نزدیک بودن بازیکن‌ها به یکدیگر، حضور شرکت‌کنندگان غیر مطرح، عدم تسلط آن‌ها بر بازی و ... از جمله ضعف‌های «پدرخوانده» عنوان شده است.

در سری دوم «شب‌های مافیا؛ زودیاک» باز هم محمد بحرانی گرداننده بود و کارگردانی آن را محمدرضا رضائیان برعهده داشت. وجه اشتراک هر دو پختگی در اجرا و کارگردانی است. 

بحرانی در سری اول، با تحکم، شرکت‌کنندگان را هدایت می‌کرد ولی این بار در چرخشی تحسین‌آمیز، تغییر روشداد. او به جز شوخی‌های ابتدایی و البته به اندازه، در اغلب لحظات ساکت بود و تذکرات را به آرامی مطرح می‌کرد. این شیوه، اجرای محمد بحرانی را دلپذیرتر و متفاوت‌تر از دیگر مجریان مسابقات مافیایی کرد.

«شب‌های مافیا؛ زودیاک» از نظر ساختار نیز رشدی ملموس داشت. دکور مسابقه چشم‌نواز و آمیخته به رنگ و لعاب و گل و نان! بود و مهم‌تر این که فاصله بازیگران، منطقی بود. استفاده از ماسک به همراه پخش موسیقی زنده در شب به منظور لو نرفتن شخصیت‌ها دیگر تمهید خاص مسابقه محسوب می‌شود.

تعبیه اتفاق مردگان، نه تنها شائبه تقلب را از بین برد که خود این مکان هم واجد جذابیت بود. واکنش حذف‌شدگان که از طریق تلویزیون ادامه مسابقه را پی‌گیری می‎کردند، ارزش افزوده «شب‌های‌مافیا؛ زودیاک» شد.

ترکیب قابل قبول شرکت‌کنندگان که عمدتا جزو چهره‎های محبوب هستند را از یاد نبریم. بویژه این که در میان آن‌ها چند «پلیر» قوی وجود داشت. اتفاقات فرامتن مثل تعصب بیرانوند یا گفتار خاص جواد خیابانی هم این مسابقه را داغ‌تر کرد.