چگونه انسان‌ها به فرازمینی‌ها پیام فرستادند؟

خبرآنلاین: روز شانزدهم نوامبر سال ۱۹۷۴ میلادی بود که تلسکوپ رادیویی فوق‌العاده آرسیبو، نه به‌منظور دریافت امواج رادیویی از جهان، بلکه برای ارسال پیامی به‌سوی ستاره‌ها مورداستفاده قرار گرفت.

حالا پنجاه سال از آن زمان گذشته و اکنون این پیام، محتوای آن و حتی تلاشی که در آن زمان برای ارتباط با بیگانگان انجام شد، همچنان تأثیرگذار و تا حدی بحث‌برانگیز است.

پیغامی که پیغام نبود

لازم به ذکر است که این پیام هیچ‌گاه یک تلاش واقعی برای ارتباط با یک تمدن فرازمینی نبوده و درواقع این پیغام بین ستاره‌ای بیشتر به‌عنوان یک نمایش فناوری برای نشان دادن توانمندی‌های تلسکوپ در هنگام بازسازی آن ارسال‌شده بود. اولاً، ما نمی‌دانیم آیا بیگانگان وجود دارند یا نه و دوم اینکه هدف این پیام درواقع بسیار دورتر از زمین است.

این پیغام به سمت خوشه کروی "مسیه ۱۳" که در فاصله ۲۲ هزار سال نوری از زمین قرارگرفته و حداکثر نیم میلیون ستاره دارد که در فاصله ۱۴۵ سال نوری از یکدیگر قرار دارند، ارسال شد.

حتی اگر در این خوشه سیاره‌ای با تمدن هوشمند وجود داشته باشد هم احتمال اینکه آن تمدن در زمان رسیدن پیام، موقعیت مناسبی برای دریافت آن را داشته باشد، وجود ندارد؛ چراکه این پیام ۲۲۲ قرن آینده به آنجا خواهد رسید.

از SETI تا METI

در طول این دهه‌ها، مفهوم METI (پیام‌رسانی به هوش فرازمینی) به‌عنوان عضوی از خانواده مفهوم بحث‌برانگیز SETI (جستجو برای هوش فرازمینی) معرفی شد.

یکی از ایده‌ها این است که ارسال پیام‌ها ممکن است طبق فرضیه "جنگل تاریک" درباره زندگی بیگانه، مسئولیتی را روی شانه‌های ما قرار دهد… هرچند که واقعیت این است که تا به اینجا هم سیگنال‌های زیادی به فضا ارسال کرده‌ایم.

این پیغام هم تنها مجموعه‌ای از پالس‌های باینری است که در اصل یک رشته از "صفر و یک‌هایی" است که در طول سه دقیقه ارسال می‌شود و محتوای آن ساده است، اما نه آن‌قدرها هم ساده.

ایجاد این پیام ایده دانشمندان متعددی مثل فرانک دریک و کارل ساگان فقید بود که به‌شدت مشتاق بودند تا اطلاعاتی حیاتی درباره بشریت به اشتراک بگذارند.

چه پیغام‌هایی به فضا ارسال‌شده

بخش اول پیام شامل اعداد ۱ تا ۱۰ به‌صورت باینری است که بخش نسبتاً ساده‌ای است که در بخش دوم پیام نیز کاربردی خواهد بود. در بخش دوم این پیغام، پنج عنصر از ۱۱۸ عنصر شناخته‌شده در جدول تناوبی (یعنی عناصر هیدروژن، کربن، نیتروژن، اکسیژن و فسفر به دلیل نقششان در DNA) توصیف‌شده‌اند.

در سومین بخش این پیغام نیز فرمول‌های شیمیایی مولکول‌هایی که DNA را تشکیل می‌دهند مطرح‌شده و به دنبال آن یک بازسازی گرافیکی از ساختار دوگانه DNA که اساس تمام ژنتیک ماست ارائه‌شده است.

بخش بعدی شامل اطلاعاتی ازجمله برآورد جمعیت کره زمین در آن زمان (۴.۳ میلیارد نفر) و یک نقاشی ساده از انسان با شماره ۱۴ است. پس از ضرب این عدد در طول‌موج پیغام، عدد ۱.۷۶ متر به دست می‌آید که قد متوسط یک مرد بالغ در آمریکاست و این انتخاب به‌طور خاصی، به‌منزله نادیده گرفتن زنان یا مردم غیر آمریکایی به نظر می‌رسد.

در بخش دیگری از این پیغام، نقشه‌ای از منظومه شمسی وجود دارد که سیارات آن زمان، ازجمله پلوتو را نشان می‌دهد. موقعیت کره زمین در این نقشه، به‌گونه‌ای است که از سایر سیارات جدا شده و بدین ترتیب مشخص‌شده که این پیغام از کجا می‌آید؛ و در آخر، نمایی از تلسکوپ ارسال‌کننده پیام وجود دارد.

تلسکوپی که این پیام را ارسال کرد، به‌شدت آسیب‌دیده بود و درنهایت چند سال پیش تعطیل شد و البته باید این را نیز در نظر داشت که این پیغام با گسترش در فضای بین کهکشانی ضعیف‌تر می‌شود.