مثله کردن زن ۳۰ ساله توسط شوهر سنگدل

مردي که سال گذشته همسر جوانش را به قتل رسانده بود در جلسه دادگاه در برابر قاضي صدرزاده رئيس شعبه ۵ دادگاه کيفري استان خراسان رضوي ادعا کرد همسرم را مثله کردم ولي او را نکشتم.

در چهارم آبان سال ۸۹ هنگامي که خواهر و برادر ۹ و ۱۲ ساله از مدرسه به خانه بازگشتند متوجه غيبت مادر خود شدند. آن ها موضوع را از پدر خود پرسيدند که او در پاسخ گفته بود مادرشان به مسافرت رفته است.

در روز ۱۶ آذر يک تکه از بالاتنه بدون دست و سر متعلق به يک زن که سوخته بود در زير پل الغدير تربت حيدريه پيدا شد. تلاش ماموران پليس براي يافتن ديگر اعضاي بدن مقتول و کشف هويت وي ادامه يافت.

مدتي بعد و پس از شناسايي مقتول که زني ۳۰ ساله به نام «الف» بود همسر حدودا ۴۰ ساله او شناسايي و بازداشت شد. با تطبيق يک تکه پارچه گلدار که دور نيم تنه پيچيده شده بود با بخشي از پرده خانه مرد (گل هاي سبز پارچه يکديگر را کامل کرده بودند) شک کارآگاهان و قاضي ويژه قتل به متهم افزايش يافت.

در جريان تحقيقات بعدي متهم در تاريخ ۸۹.۱۲.۱ در بازپرسي تربت حيدريه اظهار کرده بود: به همان صورتي که قبلا توضيح دادم قتل را انجام دادم در واقع قصد قتل نداشتم و او را هل دادم. متهم در تحقيقات گفته بود که اعضاي مثله شده همسرش را در نقاط مختلف شهر انداخته که بنا به اظهارات خانواده مقتول اثري از آن ها پيدا نشده بود.در ساعت ۱۰ صبح روز دوشنبه ۹۰.۹.۲۸ در شعبه ۵ دادگاه کيفري استان خراسان رضوي متهم در برابر قاضي ايستاد تا در برابر اتهامات وارده از خود دفاع کند.

دو فرزند، پدر متهم و نيز اولياي دم در جلسه حضور داشتند. قاضي پس از اعلام اتهام از پدر و مادر مقتول درخواستشان را جويا شد. آن ها تنها خواستار قصاص متهم بودند و ابراز کردند که به هيچ وجه گذشت نخواهند کرد. سپس قاضي به دختر ۱۰ ساله متهم و مقتول رو کرد و خواسته او را جويا شد.

دختر گفت: حالا که مادرم را از دست داده ام دلم نمي خواهد پدرم را نيز از دست بدهم. قاضي از پدر متهم به عنوان ولي قهري بچه هاي وي خواسته پسر ۱۳ ساله متهم را نيز جويا شد که او هم همان خواسته خواهرش را مطرح کرده بود. در ادامه قاضي از متهم خواست که بايستد و به دفاع از خود بپردازد. متهم که وکيل تسخيري اش را در کنار خود داشت اتهام قتل را نپذيرفت اما مثله کردن جنازه را قبول کرد.

او در توضيح حادثه گفت: در روز حادثه ساعت ۷ و نيم صبح هنگامي که قصد خروج از منزل را داشتم همسرم با من مشاجره کرد و من که مي خواستم به محل کارم بروم او را هل دادم و از خانه خارج شدم. ساعت ۹ و نيم بود که به خانه برگشتم که ناگهان با پيکر بي جان وي در حالي که روسري به دور گردنش پيچيده شده بود مواجه شدم و بعد از روي ناداني و به اين دليل که از پيامدهاي اين موضوع مي ترسيدم جنازه را مثله کردم و پس از آن که هر تکه از بدن همسرم را در گوني و کيسه هاي پلاستيکي مختلف گذاشتم آن ها را به مناطق مختلف بردم و رها کردم.

قاضي از متهم پرسيد که چرا همسرت بايد خودش را کشته باشد؟ و اصلا مگر کسي مي تواند خود را با روسري خفه کند؟ که متهم گفت: همسرم مدتي قبل از مرگ (در ۱۹ مهرماه) به همراه دوستانش به سفر قم و از آن جا به شمال کشور رفته بود. در آن جا يکي از دوستانش هنگام شنا در آب غرق شده بود و او به دليل اين که نتوانسته بود به دوستش کمک کند دچار عذاب وجدان شده بود. او در خانه قرص مي خورد و مدام با خود حرف مي زد و مي گفت که دوستش نبايد او را تنها مي گذاشت.

متهم اضافه کرد که آن روز هم به دليل اين که همسرم دارو خورده بود با او بحث کردم. او تعادل روحي نداشت و دچار بيماري شده بود و به اين دليل که کم آورده بود خودش را کشت. قاضي که در طول جلسه دائم به اظهارات قبلي متهم در جلسات بازپرسي رجوع مي کرد از متهم پرسيد که چرا پس از مشاهده همسرش در آن حالت به جاي زنگ زدن به پزشک و يا خبر کردن همسايه ها او را مثله کرده است؟

متهم که اصرار داشت حقيقت را مي گويد ابراز کرد: شوکه شده بودم و مي خواستم از شر جنازه خلاص شوم و اگر درک الان را داشتم هرگز چنين کاري نمي کردم.متهم در پاسخ به پرسش قاضي درباره سرنوشت لباس هاي مقتول گفت که آن ها را در سطل زباله انداخته است. و اضافه کرد: جسد را مثله کرده ام اما آن را نسوزانده ام.در تاريخ ۸۹.۱۲.۱ متهم زير برگه اظهاراتي را امضا کرده بود که در آن نوشته شده بود: «به همان صورتي که قبلا توضيح دادم قتل را انجام دادم.

در واقع قصد قتل نداشتم.»متهم به قتل همچنين اظهارات قبلي خود در بازپرسي تربت حيدريه در تاريخ ۸۹.۱۲.۱ را هم نپذيرفت و تکرار کرد که مثله کردن جسد را قبول دارم اما قتل را قبول ندارم.در ادامه جلسه، قاضي از متهم پرسيد که چرا با وجود اين که از سرنوشت همسرش اطلاع داشته براي پدر و مادر وي اظهارنامه تمکين فرستاده است و خواسته که همسرش به منزل برگردد؟متهم در پاسخ گفت:

از بلاتکليفي خسته شده بودم و با اين کار خواستم خانواده همسرم که در مشهد زندگي مي کردند و ما رابطه اي با آن ها نداشتيم متوجه غيبت او بشوند و به جست وجوي او بپردازند.سپس متهم در پاسخ اين سوال قاضي که چرا به شستن فرش اقدام کرده پاسخ داد که فرش را نشسته و اصلا در هنگام مثله کردن جنازه خوني بيرون نزده است. در اين لحظه قاضي دست نوشته اظهارات پسر ۱۳ ساله متهم را نشان داد که در آن پسربچه اظهار کرده بود که در روز ناپديد شدن مادرشان به کمک پدر و خواهرش فرش را شسته اند.

متهم اين اظهارات را رد کرد و گفت: به دليل ديگري غير از خونريزي، روي فرش ادکلن پاشيده و آن را نشسته است.در ادامه اين جلسه همچنين مادر مقتول اظهاراتي را درباره اختلاف دخترش با متهم به قتل و همچنين نحوه جدايي آن ها خطاب به مقام قضايي ايراد کرد و در پايان جلسه مقام قضايي از متهم خواست که آخرين دفاع خود را بيان کند که متهم گفت:

من قتل را انجام ندادم و به گردن نمي گيرم. مثله کردن (تکه تکه) کردن را قبول دارم و همسرم خودش را خفه کرده بود.قاضي با دريافت لايحه دفاعيه از وکيل مدافع متهم و با بيان اين که راي دادگاه در روزهاي آينده اعلام مي شود ختم جلسه را اعلام کرد.


منبع: خراسان

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir