چه شبی بود دیشب، چه تابستان ملتهبی در راه است

برترین‌ها: عجب شب عجیبی بود، تجمعاتی در مخالفت با تفاهم ۶۰ روزه ایران و آمریکا در قم، مشهد و تهران ترتیب داده بودند که مطابق انتظار بازتاب قابل‌توجهی داشت. توییت مالک شریعتی، فراخوان میثم نیلی، اعتراض امروز حسین شریعتمداری به بازگشایی تنگه هرمز، حرف‌های بدبینانه کیان عبداللهی سردبیر تسنیم، اعتراض فارس به امضای تفاهم در روز تولد ترامپ، تیتر روزنامه نزدیک به رئیسی علیه تفاهم، اعتراض و فراخوان رسایی را بگذارید در کنار فضای ملتهب ایتا که پلتفرم موردپسند یک جریان خاص است. این‌ها شماتیک فضای متشنج جریانی است که اصلاح‌طلبان به آن تندرو می‌گویند. اما خود اصلاح‌طلبان در چه وضعیتی هستند؟ 

آقای لیلاز، ترکمنچای؟ شوخی می‌کنید

امروز سعید لیلاز با اعتماد حرف زده، گفته که حتی ترکمنچای هم شرایط خودش معاهده بدی نبوده! لیلاز خواسته از تفاهم ۶۰ روزه تمجید کند اما شاید این قیاس خیلی منطقی به نظر نمی‌رسد، روزنامه سازندگی هم رسما و علنا از رفتارهای میثم نیلی و نواصولگرایان در انتقاد از تفاهم انتقاد کرده است. دیروز مهدی محمودیان از اصلاح‌طلبان نزدیک به میرحسین موسوی توییت زده بود که "بیار اون ناپلئونی رِ" اشاره به دیالوگ کاراکتر رحمت در سریال پایتخت و البته در تمجید از تفاهم ۶۰ روزه. یعنی این که در میان اصلاح‌طلبان از لیلاز و سازندگی که در بافت قدرت هستند تا محمودیان که به نوعی رانده شده، همه از تفاهم راضی‌اند. 

وسط مانده‌ها؛ اصولگرایان سنتی و یواش

روزنامه نزدیک به قالیباف، صبح نو تیتری در حمایت از تفاهم زده، انتقاد کرده از وحدت‌شکنان. فرهیختگان هم که به نوعی نماینده اصولگرایان معتدل‌تر هست یادداشتی نوشته که این تفاهم است که فقط جنگ نشود، وگرنه به آمریکا بی‌اعتماد و بدبین هستیم. تکیه این تیپ فکری به بیانیه‌های رهبری است، چون در تجمعاتی که از دیشب شروع شده و احتمالا امروز هم ادامه دارد، ارجاع به رهبری زیاد است. معترضان توقع دارند حرف آخر را رهبر بزند، فرهیختگان و امثالهم هم می‌گویند این تفاهم تایید رهبر را دارد. هر دو گروه خوانش متفاوتی از بیانیه‌های رهبری دارند.

براندازها؛ کمی پنیک و کمی منتظر

در میان براندازان اما کسانی مثل حسین آقایی(ایران‌اینترنشنال) به شدت از ترامپ انتقاد کرده‌اند که چرا مقابل ایران کوتاه آمده، البته فاکس‌نیوز این‌گونه نمی‌گوید! بخش دیگری از براندازان هم می‌گویند اگر تفاهم منجر به خروج اورانیوم و بازگشایی تنگه شده باشد، سرآغاز مسیری است که مطلوب آن‌هاست. این همان نکته‌ای است که تجمع‌کنندگان هم روی آن فوکوس کرده‌اند! به هر حال به نظر می‌رسد نقش اسرائیل هم در ماه‌های پیش‌رو نقش تعیین‌کننده‌ای باشد. امروز و فردا تفاهم امضا می‌شود و اما به نظر می‌رسد شاید این پایان ماجرا نباشد.