سریالسازی ایران رسما به دهه شصت برگشت!
به نظر میرسد ساترا به تنظیمات کارخانه در دهه شصت برگشته و هر سریالسازی پیش از هر چیز باید به سانسور فکر کند.
هوشنگ گلمکانی در فیلم امروز نوشت: توقیف سریال «یل» به دلیل نمایش آغوش مادرانه، توقیف برنامه «صحنه» به دلیل همسرایی ترانهای از ابی و سانسور «سرخ و سیاه» به دلیل موضوعی که هنوز از آن اطلاعی نداریم، نشان میدهد که این روزها پلتفرمهای شبکه نمایش خانگی بیش از هر چیز درگیر بگیر و ببند و توقیف آثاری هستند که ظاهراً «ناپاک» تشخیص داده شدهاند.

این جور مواقع یکی از چیزهایی که مدام تکرار میشود این است که سانسور و توقیف (یا شایعهاش) کلک خود پلتفرمها برای بازارگرمی است. حتی اگر این هم باشد، سانسورچیها سرشان را بالا بگیرند که کارشان با چنین استقبال گرم متناقضی در جامعه روبهرو میشود!
سه رویداد سانسور و توقیف همزمان، این امر را به موضوع روز پلتفرمهای شبکه نمایش خانگی تبدیل کرده و واکنش این سریالها را برانگیخته است. در واقع نظارت ساترا با رویکرد «صداوسیمایی» نتیجهاش همانی شده که با ظهور ساترا پیشبینی میشد.
آیدا پناهنده چنان از لتوپار شدن سریالش پریشان شده که گفته دیگر حاضر نیست سریال بسازد، «چون ساترا فکر میکند شبکه نمایش خانگی هم یکی از کانالهای سیما است.»
به نظر میرسد ساترا به تنظیمات کارخانه در دهه شصت برگشته و هر سریالسازی پیش از هر چیز باید به سانسور فکر کند.
ارسال نظر