احترام به حریم دیگران به اندازه خودمان

بهمن کشاورز - حقوقدان در روزنامه شرق نوشت: موضوع تجاوز به حریم خصوصی تازگی ندارد. در گذشته مصادیق این هجمه در مسائلی نظیر ورود به منازل یا تفتیش و تجاوز به اتومبیل‌ها و مواردی از این قبیل به چشم می‌خورد.

بعدها موضوع عکس‌برداری مخفیانه و انتشار عکس‌ها به آن اضافه و باعث تصویب قانون مجازات کسانی شد که از امور سمعی و بصری سوءاستفاده می‌کنند. اینک ماجرای فضای مجازی نیز به این مجموعه اضافه شده و شاید پیچیدگی‌هایی را ایجاد کرده است.

به نظر می‌رسد هر نوع شکستن حریم خصوصی افراد با هر وسیله‌ای که باشد - هرچند با آنچه اینک ابزارهای فضای مجازی خوانده می‌شود- قابل‌مجازات است و از این جهت با خلأ قانونی مواجه نیستیم. اما همچنان که درباره سایر جرائم مصداق دارد، در این مورد نیز مجازات یا شدت آن به‌تنهایی مشکل‌گشا نیست و باعث تقلیل موارد جرم نخواهد شد.

گفته شده است پس از آنکه تمام قواعد اخلاقی جهان را خلاصه کردند، به دو قاعده رسیدند: «آنچه را لازم نداری، نگه‌ ندار و آنچه را بر خود نمی‌پسندی، بر دیگران نپسند». مورد نظر ما قاعده دومی است. بسیاری از کسانی که مرتکب اقداماتی در این زمینه می‌شوند، چنان کسانی هستند که به‌اصطلاح اگر کسی به آنها یا خویشانشان «نگاه چپ کند، خون به راه می‌اندازند»، اما از انتشار عکس دیگران ابایی ندارند. پس مشکل بیشتر جنبه خلقی و فرهنگی دارد و لاجرم نمی‌توان حتي با برخورد قضائی شدید، آن را حل کرد.

موضوع حریم خصوصی و حرمت و مصونیت آن چیزی است که از کودکی و پیش از دبستان باید به انسان‌ها آموزش داده شود و این آموزش در تمام ادوار بايد به‌صورت رسمی در دبستان و دبیرستان و به‌صورت عمومی و غیررسمی به ‌وسیله مطبوعات و به‌ویژه صداوسیما ادامه یابد و این چیزی است که در همه امور اجتماعی ‌توصیه مي‌شود زیرا بدون آموزش هیچ‌چیز درست نخواهد شد.

به‌هرحال با توجه به ابعاد گسترده استفاده از فضای مجازی باید دراین‌باره فکری عاجل کرد. بنابراین هر اقدامی در این زمینه، چه فردی و چه جمعی و عمومی ازجمله کمپین «وارد حریم خصوصی دیگران نمی‌شوم»، قطعا مثبت ارزیابی می‌شود و باید موردحمایت قرار گیرد. والله اعلم.