دولت دوازدهم؛ امید ایرانیان

تکلیف وزیرانی که قرار است بر کرسی‌های کابینه دوازدهم بنشینند امروز مشخص خواهد شد. مجلس نظر خود را اعلام می‌کند تا معلوم گردد چند نفر از گزینه‌های پیشنهادی رئیس جمهوری راهی پاستور می‌شوند. این پایان اما و اگرها و شایعات فراوانی است که طی روزهای گذشته به اوج خود رسیده بود.

بهروز نعمتی در روزنامه ایران نوشت: تکلیف وزیرانی که قرار است بر کرسی‌های کابینه دوازدهم بنشینند امروز مشخص خواهد شد. مجلس نظر خود را اعلام می‌کند تا معلوم گردد چند نفر از گزینه‌های پیشنهادی رئیس جمهوری راهی پاستور می‌شوند. این پایان اما و اگرها و شایعات فراوانی است که طی روزهای گذشته به اوج خود رسیده بود.

در چند روز اخیر هر چند مردم از طریق رسانه ملی روند رسمی بررسی صلاحیت وزرا را مستقیماً و کامل می‌دیدند اما درباره پشت پرده این بررسی‌ها خبرهای درست و غلط زیادی با همدیگر مخلوط شده بود. خبرهایی که خیلی زود هم فراموش می‌شوند، همان طور که پیش‌تر هم فراموش شده‌اند. چیزی که از شامگاه امروز اهمیت بسزایی دارد، موفقیت کابینه دوازدهم خواهد بود.

خوشبختانه بسیاری از ناظران و نمایندگان مجلس بر این نظر متفق‌‌القول هستند که ترکیب پیشنهادی رئیس جمهوری برای کابینه دوازدهم، متوازن‌تر و هماهنگ‌تر از دولت قبل شده است. این یک موقعیت بزرگ برای کشور و دولت است که باید بیشترین بهره‌برداری از آن صورت بگیرد. کابینه پیشنهادی دوازدهم خصوصاً در بخش‌های اقتصادی ترکیبی هماهنگ‌تر از قبل پیدا کرده و با توجه به حجم بالای مطالبات مردم در این حوزه، چنین تغییری قابل تقدیر است.

تیم اقتصادی دولت اکنون درک بهتری از تفکرات و نظرات یکدیگر دارند و چنین زمینه‌ای باعث صرفه‌جویی در زمان و انرژی برای رسیدن به توافق بر سر تصمیمات مهم و بزرگ می‌شود. در بخش‌های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی نیز به نظر می‌رسد در صورت موافقت مجلس با وزرای پیشنهادی شاهد تکاپوی بیشتری باشیم.

هر چند در حوزه اجتماعی همچنان عدم معرفی وزیر علوم یک نقیصه قابل ذکر است اما رئیس جمهوری در این بخش‌ها هم به شکل مشهودی به دو شاخصه هماهنگی بین وزرا و همین طور توانمندی هر کدام از گزینه‌های معرفی شده، توجه نشان داده است. هر چند تیم سیاسی دولت کمتر از جاهای دیگر دچار تغییر شده و این با توجه به موفقیت‌هایی که دولت در این بخش داشته ، یعنی چه سیاست خارجی و چه داخلی کاملاً طبیعی است.

به عبارتی مجموعه تیم سیاسی دولت در حدی بازدهی داشته‌اند که بتوانند اعتماد رئیس جمهوری را برای چهار سال دیگر هم به خود جلب کنند. کابینه یازدهم در شرایطی در سال ۹۲ تشکیل می‌شد که امید و مطالبه اکثر ملت از آن، باز کردن بزرگ‌ترین گره فرو افتاده در کار کشور یعنی بحث پرونده هسته‌ای و گذر از موانع سیاسی و حقوقی آن بود. در چهار سال گذشته ترکیب تیم دولت برای گذر از این موانع و در رأس آنها وزارت خارجه و وزارت نفت عملکرد کاملاً موفقی را داشتند.

امروز در ابتدای عمر کابینه دوازدهم گره اصلی کشور مسائل اقتصادی و رسیدن به افق ایجاد یک میلیون شغل در هر سال است. به نظر می‌رسد جای امیدواری زیادی برای تیم اقتصادی دولت برای رسیدن به چنین هدفی وجود داشته باشد اما نباید فراموش کنیم که شایعه‌سازی‌ها، کارشکنی‌ها و مخالفت‌های بی دلیل با سیاست‌های دولت در این مدت پیش رو تا چه اندازه می‌تواند موجبات زمینگیر شدن دولت و کشور را فراهم کند.

نمایندگان مجلس امروز در شرایطی رأی خود را نسبت به کابینه پیشنهادی اعلام می‌کنند که کار آنها تازه از روز دوشنبه آغاز خواهد شد. جایی که جنس تصمیمات و نوع نظارت آنها می‌تواند در تعیین مسیر و سرعت حرکت دولت در آن نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد. امروز چشم امید بسیاری از ایرانیان، فارغ از گرایشات مرسوم سیاسی به دولت دوازدهم دوخته شده است.

جامعه ما خسته از رکود طولانی، مشکلات انباشته اقتصادی و تعمیق مصائب اجتماعی و فقر، نیازمند هوای تازه‌ای است که باید در این چهار سال آن را احساس کند. از امروز همگان و خصوصاً نمایندگان مجلس به عنوان ناظران بر کار دولت و قانونگذاران کشور باید به دو نکته توجه داشته باشند؛ اول آنکه نقد و نظارت خالصانه و کارشناسانه می‌تواند بزرگ‌ترین هدیه آنها به دولت و مهم‌ترین وظیفه آنها در ایفای نقش نمایندگی باشد و دوم اینکه دولت دوازدهم دولت امید تمام ایرانیانی است که نباید ناامید شوند.