جنایات در ایالت مسلمان‌نشین روهینگیاها تکرار شد

میانمار؛ بایکوت یک حقیقت

امروزه جنایت و نسل‌کشی علیه مسلمانان را می‌توان به‌عنوان یکی از تیترهای ثابت اخبار روزانه در رسانه‌های منطقه‌ای و فرا منطقه‌ای مشاهده کرد. ظلم و ستمی که از غرب آسیا تا شرق بزرگ‌ترین قاره جهان ادامه داشته و حتی بعضی از کشورهای صاحب ادعا در حوزه حقوق بشر در قاره سبز را‌نیز‌در می‌نوردد.

روزنامه صبح نو: امروزه جنایت و نسل‌کشی علیه مسلمانان را می‌توان به‌عنوان یکی از تیترهای ثابت اخبار روزانه در رسانه‌های منطقه‌ای و فرا منطقه‌ای مشاهده کرد. ظلم و ستمی که از غرب آسیا تا شرق بزرگ‌ترین قاره جهان ادامه داشته و حتی بعضی از کشورهای صاحب ادعا در حوزه حقوق بشر در قاره سبز را‌نیز‌در می‌نوردد.

در این بین اخبار مربوط به مسلمانان میانمار که با انتشار تصاویر دلخراشی در چند روز اخیر در رسانه‌ها دست به دست می‌شود بار دیگر باعث ایجاد موجی اعتراضی در ایران و توجه برخی رسانه‌های بین‌المللی شده است.

جمهوری سوسیالیستی برمه که با نام میانمار شناخته شده، در جنوب شرق آسیا واقع شده و با کشورهایی چون هندوستان، بنگلادش، تایلند و لائوس همسایه و دارای مرز مشترک است.

قبل از پرداختن به اخبار چند روز اخیر و چرایی وقوع این‌گونه جنایات علیه مسلمانان این کشور، باید به سابقه و زوایای دیگری از این واقعه پرداخت تا بتوان درک درست و کاملی را به مخاطب منتقل کرد و واقعیتی دور از احساسات را برای آنها به تصویر کشید.

سابقه و علل درگیری در میانمار

ورود اسلام به میانمار به دوران استعمارگری روباه پیر در بنگلادش و سرزمین شبه قاره هند برمی‌گردد. دورانی که آنگلوساکسون‌ها با استعمار این منطقه، شرایط اولیه برای ادامه حیات و زندگی را آن‌قدر سخت کردند که تعداد قابل توجهی از مسلمانان هند و بنگلادش برای گذران زندگی و کار به میانمار مهاجرت کردند.

آمار دقیقی از میزان اتباع و تعداد مسلمانان در کشور میانمار وجود ندارد. این در حالی است که مسلمانان این کشور معتقدند جمعیتی حدود10 درصد از کل جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند. بنابراین ادعا، میانمار جمعیتی میان دو الی چهار میلیون مسلمان را در خود جای داده است که با توجه به اسناد منتشر شده توسط برخی اندیشکده‌های غربی و منتسب به سازمان ملل، جمعیت 2 الی سه میلیونی نزدیک‌ترین عدد درباره آمار واقعی مسلمانان در این کشور است.

در سال 1937 با جدایی میانمار از هند که توسط انگلیسی‌ها اعلام شد، احزاب مختلفی توسط ژنرال‌های میانماری با هدف آزادی و استقلال کامل این کشور تأسیس شد. شکل‌گیری این‌گونه احزاب، مسلمانان این کشور را بر آن داشت تا با تأسیس کنگره مسلمانان برمه هم اعلام وجود و هم بتوانند در حوزه سیاست ورود کنند.

اقدامی که با توجه به مختصات استقرار و اقلیت بودن آنها باعث شکل‌گیری تفکری غلط به نام تهدید در ذهن اکثر اتباع و مسوولان میانمار از سوی مسلمانان شد. برخی از کارشناسان مسائل بین الملل معتقدند تخم اختلاف و ریشه درگیری‌ها میان مسلمانان و بودائیان میانمار به همین ایام بر‌می‌گردد.

علت کشتار مسلمانان در میانمار

با وجود اختلاف و درگیری در میانمار، شاید هیچ گاه جنایاتی چون ظلم چند ساله اخیر در این کشور در حق مسلمانان صورت نگرفته بود. اقدامی که جدا از نفس چنین عملی، گواه از یک جنایت سازمان یافته و خبر از سناریویی خارج از میانمار می‌دهد.

اسناد موجود و اخبار منتشر شده درباره چرایی وقوع چنین اقدامات وحشیانه‌ای علیه مسلمانان خبر از وقوع یک عمل غیر اخلاقی علیه یک زن بودایی می‌دهد.

بنا برگزارش های منتشر شده علت اصلی اختلاف و درگیری‌های شدید چند ساله اخیر در میانمار که منجر به جنایات وحشیانه و نسل کشی علیه مسلمانان این کشور شده، به یک عمل غیر اخلاقی علیه یک زن بودایی بر می‌گردد که بودائیان میانمار عامل این حادثه را مسلمانان می‌دانند.

بعد از وقوع این حادثه و با توجه به اینکه بودائیان میانمار مسلمانان را عامل این اقدام معرفی کردند، در اقدامی تعداد قابل توجهی از مسلمانان را دستگیر و محاکمه کردند که خود این عمل باعث افزایش تنش در آن منطقه و شعله‌ور شدن اختلافات قومی و مذهبی در میانمار شد. اختلاف و جنایتی که در مرز میانمار-‌بنگلادش به اوج خود رسیده و باعث نسل‌کشی و کشتارهای دسته‌جمعی در این منطقه شده است.

روهینگیاها اقلیت مورد ستم در میانمار

روهینگیاها همان‌هایی هستند که جنایات اخیر علیه‌شان صورت گرفته است. آنها یکی از طیف‌های قدیمی مسلمان در میانمارند که تابعیتی نامشخص دارند. در دوران استعمار شبه قاره توسط انگلیسی‌ها و گسترش آن به هند و بنگلادش، منطقه محل استقرار آنها به خاک هند الحاق شد. دراین میان مسأله تابعیت آنها نه تنها حل نشد بلکه با جدایی برمه و استقلال میانمار در سال 1937 نیز شرایط تابعیتی آنها در همان شکل قبلی و بلا تکلیفی ماند.

تعداد آنها حدود 80 هزار نفر تخمین زده شده که در این بین میزان مسلمانان حاضر در منطقه که از طیف‌های دیگری تشکیل شده‌اند، حدود پنج الی هفت هزارنفرند.

علت اشاره به تعداد و طیف‌های مسلمان موجود در آن منطقه، به عملکرد دولت میانمار برمی‌گردد. دولت میانمار به جز روهینگیاها سایر طیف‌های مسلمان را از خود می‌داند و مشکلی با آنها در ظاهر ندارد.

«آنگ سان سوچی» شریک دزد و دشمن قافله

آنگ سان سوچی، رهبر حزب اتحاد ملی برای دمکراسی در میانمار است که به‌عنوان حزب حاکم در این کشور شناخته می‌شود. وی که مورد تأیید و تعریف مقامات آمریکا به‌خصوص هیلاری کیلینتون بوده، به‌دلیل مبارزه برای حقوق بشر جوایز صلح زیادی را برده است.

با وجود اینکه نخست‌وزیر میانمار از حزب سوچی نبوده است اما در کل هیچ یک به پرونده مسلمانان روهینگیا ورود نمی‌کنند و به اعتقاد برخی کارشناسان مسائل بین‌الملل، علت عدم ورود به این پرونده از سوی حزب و نخست‌وزیری در میانمار، عدم میل و اقبال برای اعمال فشار به بودائیان در این کشور است.

آنها به خوبی می‌دانند قرار گرفتن در مقابل بودائیان میانمار باعث نزول جایگاه اجتماعی آنها در این کشور می‌شود و بر همین اساس می‌توان موضع‌گیری‌های سوچی برای اقلیت‌های کارن و کاچی در میانمار را به تعدد مشاهده کرد در‌حالی‌که هیچ موضعی و واکنش داخلی و خارجی در قبال کشتار وحشیانه مسلمانان میانمار از سوی آنها اتخاذ نشده است.

در سال ۱۹۸۲ قانون ملیت در میانمار به تصویب رسید که طی آن ۱۴۴ مورد از اقوام مختلف مورد تأیید این کشور قرار گرفتند و جزئی از اتباع آنها به حساب آمدند. این در حالی است که ۹ ملیت مورد تأیید میانمار قرار نگرفت و روهینگیاها یکی از این ۹ ملیت بوده‌اند.

پرونده مسلمانان میانمار بستر تقابل جمهوری‌اسلامی و نظام بین‌الملل

کشتار و نسل‌کشی مسلمانان میانمار همواره در حالی به وقوع پیوسته که سکوت جامعه جهانی و سازمان ملل و ناظران حقوق بشر بیش از اصل اقدامات، آزار دهنده است. تجاوز و ظلم به مسلمانان روهینگیا در میانمار همواره در کنار یک اقدام پوششی در سطح بین‌الملل رخ داده است.

از المپیک لندن تا آغاز بحران تروریسم تکفیری در غرب آسیا و حالا هم بحران شرق آسیا و تروریسم در اروپا، هر یک نمونه‌هایی از اقدامات هماهنگ برای عدم پوشش اخبار جنایات میانمار بوده که مانند موارد مذکور تنها صدای معترض در نظام بین‌الملل واکنش مقامات جمهوری اسلامی است.

موضوعی که بیش از پیش مورد توجه است، عدم پرداخت به پرونده مسلمانان میانمار بوده که نه تنها به سطح دیپلماتیک محدود نمی‌شود بلکه با نگاهی گذرا به محتوای تولیدی رسانه‌های مختلف بین‌الملل و غربی نیز می‌توان به این درک رسید که گویی رسیدگی به این پرونده در دستور کار هیچ یک از رسانه‌های مذکور قرار نگرفته است. موضوعی که بار دیگر بیانگر چهره واقعی مدعیان دروغین حقوق بشر و جایگاه انقلاب اسلامی ایران در حمایت از مستضعفان جهان است.