میانگین مدیریت سیاسی در دولت تقلیل پیدا کرد

روزنامه آرمان- حمید شجاعی: با پایان انتخابات و پیروزی حسن روحانی، بسیاری خوشحال ازاین رخداد، بر لزوم چینش کابینه‌ای قوی و کارآمد در راستای مطالبات مردم تاکید داشتند و صحبت از تغییرات ۵۰ تا۷۰‌درصدی می‌کردند. دیری نپایید که بیشتر این مطالبات در حد حرف باقی ماند و کابینه روحانی در برخی زمینه‌ها اعجاب و حیرت هواداران خود را برانگیخت.

این‌گونه بود که بسیاری به دولت انتقاد کردند. از سوی دیگر پس از انتخاب مجدد عبدالرضا رحمانی فضلی به وزارت کشور بازهم بسیاری از سیاسیون و کارشناسان بر لزوم تغییرات در سطح استانداری‌ها و مدیران منطقه‌ای تاکید کردند، اما کسانی از دولتمردان در مقام پاسخ گفتند که تغییرات زیادی نخواهیم داشت و بیشتر درصدد جابه‌جایی استانداران هستیم. با این حساب جای تعجب نداشت که پس از جابه‌جایی‌ها، اعتراضات به عملکرد دولت بیشتر شد. در حال حاضر رئیس‌جمهور می‌داند که در ابتدای راه است و اگر بخواهد همین رویه را در سال‌های آینده هم درپیش بگیرد، به احتمال فراوان نه‌تنها با مشکلات زیادی روبه‌رو خواهد شد، بلکه بسیاری از حامیان خود را از دست خواهد داد.

مردم هم بارها نشان داده‌اند که با کسی عقد اخوت نبسته‌اند و با توجه به عملکردها قضاوت خواهند کرد. برای بررسی وضعیت چینش استانداران، رویکردها و اعتراضات، مرتضی مبلغ، معاون سیاسی وزارت کشور در دولت اصلاحات، با «آرمان» گفت‌وگو کرده که می‌خوانید.

به‌رغم تاکید برخی ناظران و کارشناسان بر تغییرات در وزارت کشور و استانداری‌ها، شاهدیم که دولت همچنان به رویه قبلی خود ادامه داده و صرفا به جابه‌جایی استانداران اکتفا کرده است. ارزیابی شما در این‌باره چیست؟

این مساله پرسش بزرگی است که در مقابل عملکرد وزارت کشور وجود دارد. از این رو به‌رغم توقع گسترده‌ای که می‌رفت تا دولت سطح مدیران سیاسی را ارتقا دهد و جبران مافات کند، اما متاسفانه شاهدیم که معکوس عمل می‌شود. از سوی دیگر ذکر این نکته الزامی است که میانگین سطح مدیریت سیاسی تقلیل پیدا کرده و حتی از گذشته نیز پایین‌تر آمده است. این در حالی است که در گذشته بارها گفته شده بود یکی از نقاط ضعف دولت و به‌خصوص وزارت کشور میانگین مدیریت سیاسی منطقه‌ای است که فوق‌العاده مهم است و با سطح بدنه گسترده اجتماعی ارتباط دارد، اما این میانگین به هیچ‌عنوان قابل قبول نیست.

از طرف دیگر در دولت یازدهم شاهد بودیم که ضعف این مدیران در برخی مناطق موجب نارضایتی‌های قابل‌توجهی شده بود، اما به‌رغم همه اینها، امروز به‌جای جبران مافات به‌گونه‌ای ضعیف‌تر و آسیب‌پذیر‌تر عمل می‌شود. معلوم نیست دولت به چه علت چنین رفتاری از خود بروز می‌دهد. چیزی که به چشم می‌آید، این است که یا تحت‌تاثیر برخی اعمال نفوذها قرار گرفته و یا برخی از جریانات که سیاست‌های دولت را قبول ندارند به اسم دفاع از سیاست‌های دولت، معکوس عمل می‌کنند. از این جهت مسئولان دولت، و حداقل وزارت کشور باید پاسخگو باشند که با توجه به وجود بسیاری از افراد توانمند، کارآمد و شایسته در کشور که می‌توانند در ادامه سیاست‌های دولت عمل کرده، وعده‌های رئیس‌جمهور را به‌نحو احسن محقق کنند و رضایتمندی قابل قبولی را در جامعه به‌وجود بیاورند، چرا از آنها استفاده نمی‌شود یا معکوس عمل می‌شود.

چندی پیش سخنگوی دولت اظهار داشت که تغییرات در استانداری‌ها بیشتر جنبه جابه‌جایی دارد؛ در این راستا به‌نظر شما دولت سیاست خاصی را پیگیری می‌کند یا دایره انتخاب مدیران محدود است؟

همان‌طور که گفتم، عملکرد دولت در این حوزه جای تعجب و سوال بزرگی است و اگر بخواهیم خوشبینانه به قضیه بنگریم، به این نتیجه می‌رسیم که افرادی که دست‌اندرکار انتخاب استانداران هستند، رویکردهای خاصی دارند که موجب این انتخاب و گزینش می‌شود، وگرنه این حرکت با وعده‌ها، سوابق و شخصیت آقای روحانی تطابق ندارد. البته شاید افراد دیگری که مسئول این کار هستند، به اهمیت آن توجه ندارند یا درک درستی از واقعیات ندارند یا هم‌راستا با سیاست‌های آقای رئیس‌جمهور نیستند. به هر حال تا وقتی که از سوی دولت در این زمینه روشنگری صورت نگیرد، معلوم نخواهد شد که علت چیست و این روند نه‌تنها نمی‌تواند گذشته را جبران کند، بلکه موجب نارضایتی گسترده می‌شود و شائبه‌های سیاسی گسترده‌ای به‌وجود خواهد آورد. این‌گونه رفتارها می‌تواند در انسجام و بدنه اجتماعی حامیان دولت و شخص رئیس‌جمهور نیز انشقاق ایجاد کند و با ایجاد مشکل بهانه‌های زیادی را به دست مخالفان سرسخت دولت بدهد. در هر صورت کم‌توجهی و بی‌توجهی به این مسائل می‌تواند مخاطراتی جدی در پی داشته باشد.

به‌نظر شما عملکرد دولت در این حوزه چه تاثیری بر آینده جریان حامی دولت و اعتدالگرایان در سال‌های پیش رو و انتخابات آینده خواهد گذاشت؟

بالاخره نمی‌توان این مساله را ندیده گرفت که وقتی مدیریت سیاسی ضعیف شود، تبعات گسترده‌ای دارد که خود را در انتخابات نشان می‌دهد و در وحدت و انسجام بدنه حامی اجتماعی تاثیرگذار است. ضعف مدیریت می‌تواند در سایر مسائل اقتصادی و فرهنگی و همه جنبه‌ها نیز اثرات سوء و نامطلوب خود را نشان دهد. از این حیث فقط می‌توان اظهار امیدواری کرد که در این روند تجدیدنظر صورت گیرد. مهم این است که در این جامعه نیروهای شناخته‌شده، شایسته، قدرتمند و توانمند، مجرب و کارآمد به اندازه کافی وجود دارد. با توجه به این موضوع این توقع عمومی وجود دارد که این نیروها به کار گرفته شوند نه اینکه به هر بهانه‌ای از این افراد صرف نظر شود یا کنار گذاشته شوند. گرچه این یک طرف قضیه است و در طرف دیگر با کنار گذاشتن افراد لایق و کاردان به‌ناچار باید به سوی افرادی کم‌تجربه رفت. باید دید چرا این عمل رخ می‌دهد.

از این رو دولت اگر واقعا می‌خواهد صادقانه در راستای تعهداتی که به مردم داده عمل کند، باید بهترین و ارزشمند‌ترین نیروها را به‌کار گیرد تا بتواند در شرایطی که مورد هجمه شدید تندروها قرار دارد، این بار بسیار سنگین را به دوش بکشد. به هر صورت دلواپسان و مخالفان در کار دولت کارشکنی می‌کنند؛ بدین جهت از دولت و به‌خصوص وزارت کشور انتظار می‌رود که به‌گونه‌ای عمل کند تا بستر حضور نیروهای مجرب، توانمند، شجاع و معتقد به سیاست‌های دولت آقای روحانی در راستای پیشرفت کشور فراهم شود. همه باید بیایند و خدمت کنند و این بار سنگین را به کمک یکدیگر به دوش بکشند.