استفاده ابزاری از زنان هر روز بيشتر از ديروز!

ماجراي انتشار تصويري از زناني با چهره و آرايش خاص در كنار اتومبيلي آخرين مدل در يك نمايشگاه آنچنان توهين آميز بود كه خشم كاربران شبكه‌هاي اجتماعي را برانگيخت. اين تصوير به گونه‌اي بود كه انگار اين زنان هم جزو تزئينات نمايشگاه اتومبيل به شمار مي‌آيند و همين مسئله هم مصداقي عيني از خشونت عليه زنان با رنگ و لعابي متفاوت بود. هر چند اعتراض و واكنش كاربران فضاي مجازي و رسانه‌ها به چنين رفتاري اعتراضي بجا و منطقي بود، اما نبايد فراموش كنيم كه ما طي روز بارها و بارها با چنين رفتارهايي در قبال زنان و كودكان در تبليغات گوناگون مواجيهم و اين مواجهه آنچنان زياد بوده كه در كوران تكرار و شدت اين تبليغات برايمان عادي‌ شده است.

تبليغات كارشان القاي نيازهاي غير واقعي است تا در برابر اين القاي دروغين، شما به خريد بيشتر و بيشتر كالا و استفاده از خدماتي كه در حالت عادي به هيچ عنوان به آنها نيازي نداريد ترغيب شويد. در اين مسير كارشناسان تبليغات و بازاريابي كه امروز به يكي از اصلي‌ترين رشته‌ها در جهان تبديل شده‌اند از هر وسيله‌اي براي جلب توجه بيشتر در مسير القاي نياز و ترغيب به مصرف بهره مي‌گيرند و بهره‌گيري از كليشه‌هاي ذهنيتي هم يكي از كاراترين راهكارهايي است كه در تمام دنيا جواب داده است.
القاي نيازهاي دروغين و به كارگيري زنان جوان با چهره‌هايي جذاب و همچنين استفاده ابزاري از كودكان اما مطابق آيين نامه تبليغات در كشورمان ممنوع است، اما ببينيم اين قانون چيست وچه مي‌گويد و چرا اينچنين مهجور باقي مانده است.

در فصل دهم قانون تبليغات كشوري درباره حضور بانوان در تبليغات آورده شده است:

همچنين بر اساس ماده ۶۳، در آگهي نبايد حسب تعبير عوامانـه رفتارهـايي ماننـد غيبـت كردن، صحبت كردن طولاني با تلفن و... به زنان نسبت داده شود يـا بـه تصوير كشيده شود.