جلسات جمنا با رئیسی و قالیباف ادامه دارد

روزنامه اعتماد: مهدي چمران از تشكيل اتاق فكر جبهه مردمي نيروهاي انقلاب خبر داده است.

مهدي چمران، نايب‌رييس جبهه مردمي نيروهاي انقلاب قصد كرده تا يك تنه جور همه كم‌كاري‌هاي اعضا را كشيده و حرف و حديث‌ها درباره سرنوشت اين تشكل سياسي اصولگرا را پايان دهد. آنچه در چند هفته اخير از گپ و گفت‌ها در محافل اصولگرا به گوش مي‌رسد، از نزديكي خط پايان براي جمنايي‌ها حكايت دارد اما چمران در روزهاي گذشته طي چندين مصاحبه اين اخبار را تكذيب كرده و اصرار دارد كه بگويد همه اتفاقات درباره جمنا برعكس اخبار منتشر شده است.

اظهارات چمران وقتي گفت كه بهتر است حرف‌هاي يأس آور بيان نشود، خيلي جدي گرفته نشد. خبر او مبني بر برگزاري نشست دبيران پيش از ماه رمضان نيز كاري از پيش نبرد؛ براي همين برگ ديگري رو كرد. بر اساس آخرين اطلاع‌رساني چمران از وضعيت جمنا، اتاق فكر آنها هر ١٥ روز يك بار تشكيل جلسه مي‌دهد و تاكنون ٦ جلسه نيز با حضور ابراهيم رييسي و محمد باقر قاليباف برگزار كرده‌اند.

نايب‌رييس جمنا موضوع خوبي را براي جلب حواس‌ها انتخاب كرده و آنچه با رييسي و قاليباف گفته و شنيده‌اند، حتما جذاب است اما مشكلات اين تشكل بيش از آن است كه گمان رود با حضور دو كانديداي انتخاب قبل، حل و فصل شده باشد. حتي خود چمران نيز چنين ادعايي ندارد و تاييد مي‌كند كه مشكل مالي دارند. او در گفت‌وگو با «خبرگزاري مهر» گفته است: «ما جايي را براي تامين منابع مالي نداريم. در شوراي مركزي جمنا پيشنهاد شد براي اينكه اعضا احساس مسووليت و وابستگي بيشتري داشته باشند، حق عضويت بدهند. اتفاقا هفته گذشته ليست افراد شوراي مركزي را جلوي اعضا گذاشتيم و در خواست كرديم هر چقدر دل‌شان مي‌خواهد حق عضويت بدهند. يك حداقلي تعيين كرده‌ايم اما حداكثر را آزاد گذاشته‌ايم. البته اگر كسي كمك‌مان كند، خوشحال مي‌شويم؛ منتها كمكي كه فقط براي كمك باشد؛ چيز ديگري نباشد (با خنده)!»

اين اظهارنظر چمران از يك سو شايعات موجود در مورد جدي بودن مشكل مالي جمنا را تاييد و از سوي ديگر موجب تامل درباره راهكار آنها مي‌شود. دريافت حق عضويت در احزاب در همه دنيا مرسوم است اما نه جمنا «حزب» است و نه اين شيوه دريافت حق عضويت. جمنا تشكلي است تا در بزنگاه‌ انتخابات‌ها اصولگرايان را به يك كانديداي واحد برساند، حال اگر حق عضويت‌ها به ميزان يكسان دريافت نشده باشد، اين شايبه ايجاد مي‌شود كه پولدارترها نفوذ بيشتري دارند و كانديداي مورد نظر خود را به ديگر طيف‌ها تحميل مي‌كنند. خنده چمران هنگام بيان اين مطلب نشان مي‌دهد كه جمنايي‌ها خود نيز به خوبي به اين آفت واقف هستند.

مشكل جمنا اما فقط پول نيست. آنها هنوز از پس چالش اصلي يعني جمع كردن همه گروه‌هاي اصولگرا زير يك چتر بزرگ برنيامده‌اند. نه سنتي‌ها با جمنا همراه شده‌اند، نه تندروها. از جامعه روحانيت مبارز و موتلفه گرفته تا جبهه پايداري، ايثارگران و رهپويان. هر يك، ‌سازي مي‌زنند كه با ساز جمنا جور نيست. مصداق اين مدعا اظهارات اخير سيدمحمد حسيني، سخنگوي جمناست كه گفته بود «فقط پايداري‌ها نيامدند، اما بقيه همراهي كردند.» او مي‌گويد همه آمده‌اند اما جمنا نمي‌تواند به اين آمدن‌ها مطمئن باشد زيرا ممكن است موتلفه يك بار ديگر در دقيقه نود تصميم بگيرد جمنا را رها كرده و كانديداي خود را به ميدان بفرستد. به هر حال جمنايي‌ها همه تلاش خود را مي‌كنند و اميدشان به نواصولگراهايي همچون قاليباف است كه اتفاقا تصميم گرفته‌اند اين‌بار با اتكا به كار حزبي وارد عرصه انتخابات شوند.