کربکندی: آیا آمار برای ما جام می‌آورد؟

فرهیختگان: تیم ملی فوتبال ایران در حالی رقابت‌های جام ملت‌های آسیا را پشت سر گذاشت که شاید اگر کمی خوش‌شانس‌تر بودیم می‌توانستیم تا فینال و حتی قهرمانی رقابت‌ها هم پیشروی کنیم اما در زمین مسابقه اتفاقات دیگری رخ داد و ما در واقع اسیر تاکتیک قطری‌ها شدیم تا کار در همین دیدار برای شاگردان قلعه‌نویی تمام شود. در هر صورت وجود شانس و تاثیر آن در نتایج ایران هرچقدر هم تاثیرگذار باشد اما سرمربی تیم ملی، دوشنبه شب در تلویزیون اعتقاد داشت که بیشتر اتفاقات منجر به ناکامی تیم به این مقوله مرتبط بوده و به شانس بستگی داشته است. درباره صحبت‌های اخیر قلعه‌نویی دقایقی با رسول کربکندی کارشناس فوتبال ایران به صحبت پرداختیم که متن آن را در ادامه می‌خوانید.

صحبت را از اینجا آغاز کنیم که در جام ملت‌های آسیا چه گذشت؟ هنوز فاصله زیادی با این رقابت‌ها نگرفته‌ایم و می‌توانیم در این مورد همچنان صحبت‌های تازه‌ای را مطرح کنیم.

ما از نظر مهره و نیروی انسانی، بهترین تیم ادوار گذشته را در همین دوره داشتیم. فقط نگرانی من از همان ابتدا که قلعه‌نویی انتخاب شد، خط دفاعی و ساختار دفاعی‌مان بود. همیشه به این موضوع اشاره کرده بودم که ما از هر فرصت کمی می‌توانیم گل بسازیم اما خط دفاعی‌مان آسیب‌پذیر است و آن ساختار دفاعی که در زمان کی‌روش وجود داشت الان در تیم نیست. در هر صورت در دیدار نخست در برابر فلسطین اگر در دقیقه یک به فلسطین گل نمی‌زدیم نمی‌توانستیم این تیم را با توجه به نمایش‌هایی که بعد از بازی با ایران ارائه داد، شکست بدهیم. ما در این جام به‌طور کلی یک در میان خوب بودیم هرچند قلعه‌نویی این موضوع را قبول نداشت اما نباید منکر این شویم که در عملکرد تیم ملی در این جام نوسان وجود داشت. در ادامه مقابل هنگ‌کنگ فرصت‌های گل زیادی به حریف دادیم. هم گلرمان و هم دفاع‌مان اشتباهاتی داشتند اما به هر حال توانستیم بازی را ببریم.

کادرفنی تیم ملی به‌دفعات تاکید کرده بودند که تیم ملی در گروه سختی قرار داشته است.

برخلاف این صحبت‌ها من معتقدم که گروه‌مان سخت نبود. اما در ادامه این رقابت‌ها و در مرحله حذفی با برتری مقابل ژاپن این امیدواری ایجاد شد که ما می‌توانیم به فینال راه پیدا کرده و به قهرمانی برسیم. مدام در مصاحبه‌هایشان می‌گفتند که بعد از 45 -40 سال امیدواریم به فینال برسیم این در حالی است که در مقابل تیمی در نیمه‌نهایی قرار گرفتیم که فقط یک تاکتیک داشت؛ بازی مستقیم برای اکرم عفیف! ما همین یک تاکتیک را هم نتوانستیم کنترل و خنثی کنیم.

صحبت‌های اخیر قلعه‌نویی در تلویزیون را گوش کردید؟ با این مضمون صحبت‌ها چقدر موافقید؟

تا حدودی شنیدم. اظهارات ایشان بیشتر تکیه بر آمار داشت و البته به شانس. به هر حال ما اگر قهرمان می‌شدیم آن زمان می‌خواستیم چه حرف‌هایی را در تلویزیون مطرح کنیم؟ در هر صورت ما با گل ثانیه‌های پایانی در حالی ژاپن را شکست دادیم که این کشور اصلا نشانی از گذشته نداشت این در حالی است که ما بهترین بازیمان در این مسابقات را در نیمه دوم در برابر این تیم پشت سر گذاشتیم و مقابل آنها خیلی خوب بازی کردیم. البته قلعه‌نویی در این مصاحبه نه میانگین سنی بالا را تایید می‌کرد و نه اعتقادی به تعویض‌های اشتباه داشت. مدام هم از مردم عذرخواهی می‌کردند. البته اینکه عادت به عذرخواهی کنیم خیلی خوب است اما عذرخواهی که نشان از پذیرش اشتباه و اصلاح باشد و رفتار قبلی ادامه نداشته باشد نه اینکه مدام عذرخواهی کرده و همان کارهای قبلی را ادامه بدهیم. با اینکه مدام مقایسه سال 2007 را با این دوره داشته باشیم. اینها چیزهایی هستند که یک مقدار اشکالاتی که وجود داشت را پوشش می‌دهد. در هر صورت من نه قرار است مربی تیم ملی بشوم و نه دشمنی با کسی یا تیم ملی مملکتم دارم اما چیزی که به نظرم می‌رسد را همیشه گفته‌ام، حال اینکه کسی خوشش بیاید یا بدش بیاید را من نمی‌دانم. من حرفی که احساس می‌کنم درست است را می‌زنم و کاری به خوشامد کسی ندارم.

شاید هم صحبت‌های سال گذشته مهدی تاج مبنی‌بر اینکه شانس در فوتبال تاثیر زیادی دارد روی سرمربی تیم ملی هم تاثیرگذار بوده.

نکته مهم این است که اگر ما به‌صورت شانسی از قطر باختیم پس به همین صورت هم شانسی ژاپن را بردیم. به هر حال قطری‌ها فقط یک ستاره داشتند که همین ستاره تیم‌شان را قهرمان آسیا کرد این درصورتی هست که ما هم ستاره‌های زیادی داشتیم اما نتوانستیم به فینال آسیا برسیم. در هر صورت این جام ملت‌ها هم سپری شد و امیدوارم در آینده دیگر عذرخواهی نداشته باشیم و فقط به آمار بسنده نکنیم. کاش یک نفر هم از قلعه‌نویی این سوال را مطرح کند که اگر در برابر تیمی 70 به 30 درصد، مالکیت برای ما باشد، کرنرها و موقعیت‌های گل زیادی داشته باشیم اما دو بر صفر ببازیم، آن موقع چه می‌خواهیم بگوییم؟ آیا آمار برای ما نتیجه است؟ یا ما را به فینال می‌رساند یا برایمان جام می‌آورد؟ سرمربی تیم ملی سعی می‌کردند عامه مردم را با این صحبت‌ها و نتایج مرتبط با آمار، شانس و عذرخواهی و... جامعه را قانع کنند. امیدوارم ما از این صحنه‌ها در آینده کمتر ببینیم.

درباره حمایت کامل قلعه‌نویی از دستیارانش چه نظری دارید؟یک مقدار این حمایت‌ها احساسی و هیجانی نبودند؟

شاید هرکس دیگری هم بود همین کار را می‌کرد تا روی انتخاب‌های خودش سرپوش بگذارد. قلعه‌نویی دقیقا این کار را کرد. جالب اینکه یک نفر دکترا داشت، یک نفر فوق‌لیسانس و یک نفر هم... ما می‌گوییم اگر کارشناسان یا افراد مختلف نظر می‌دهند درباره تجربه آنهاست. حتی دیدید که مجری برنامه پرسید، شد یک بار تعویض کنید اما دستیاران‌تان بگویند این تعویض را نکنید که ایشان قسم خوردند که این اتفاق افتاده است. به هر حال اینها همه به‌عنوان دستیاران سرمربی تیم ملی در گذشته همه بازیکنان خیلی خوبی بودند اما اگر کارشناسان نظری می‌دهند من فکر می‌کنم بر این اساس است که تجربه این کادرفنی تجربه زیادی نبود هرچند آن کسی که باید راضی باشد قطعا راضی بودند.

به هر حال قلعه‌نویی تا جام‌جهانی بعدی ماندگار شده است. ایشان هم در صحبت‌های اخیر خود اعلام کرد تغییرات را از همین دیدار بعدی تیم ملی در برابر ترکمنستان آغاز می‌کند. برای پیش‌رو باید چه کنیم که موفق باشیم.

مهم این است که همه تیم‌های دنیا اگر می‌خواهند جوانگرایی کنند بعد از جام‌جهانی این کار را در دستور کار می‌کنند، یعنی برای چهار سال به جوان‌های خود فرصت می‌دهند تا این اعتمادبه‌نفس و تجربه را پیدا کنند. این درصورتی است که چشم به هم بزنیم ما حدود دو سال از این جام‌جهانی را از دست دادیم برای اینکه می‌خواستیم قهرمان جام ملت‌ها بشویم. حالا که این اتفاق نیفتاده بخشی از بازیکنان باتجربه تیم ملی که سن‌شان بالا رفته باید از فوتبال خداحافظی کنند. فوتبال در این جام ملت‌ها نشان داد که نام‌ها نمی‌تواند عنوان بیاورد درحالی‌که امری که می‌تواند ضامن موفقیت باشد هماهنگی، داشتن برنامه، آمادگی بدنی و مواردی از این دست هستند. چه کسی فکر می‌کرد اردن بتواند با حذف تیم‌های قدرتمند به فینال برسد؟ نکته مهم دیگر این است که پنج تیم برتر آسیا که همه فکر می‌کردیم یکی یا دو تا از اینها به فینال می‌رسند همه آنها تا قبل از فینال حذف شدند. وقتی ما حذف شدیم می‌گوییم خب ژاپن، کره، استرالیا و عربستان هم حذف شدند دیگر. برای همین اعتقاد دارم موفقیت به برنامه‌ریزی درست و نگاه آینده‌نگری می‌خواهد. اکثر نگاه ما این است که امروز خود را سپری کنیم و با همین نیت هم همه باتجربه‌ها و لژیونرهایمان را آوردیم تا این جام را ببریم و یک رزومه خوبی برای خودمان درست کنیم که این اتفاق هم نیفتاد. به هر حال این اتفاق یک مقدار ناراحت‌کننده بود اما امیدوارم آینده بهتری داشته باشیم.

به‌عنوان آخرین سوال، به‌صورت کلی شانس در فوتبال و امر مربیگری چقدر موثر هستند؟

شانس هم دخیل است اما نه اینکه ما همه چیز را به عهده شانس بگذاریم چون به این شکل دانش خودمان را زیر سوال می‌بریم. باید تیم برنامه داشته باشد. خدا رحمت کند مرحوم یاوری را. ایشان اعتقاد داشتند شانس اصلا اهمیتی ندارد بلکه تیم باید کار کند، تلاش کند و برنامه داشته باشد. ایشان شانس را قبول نداشتند اما به هر حال شانس هم بخشی از زندگی هر کسی به شمار می‌رود چه ورزش باشد و چه کسب‌وکار اما به هر حال نباید پشت شانس و آمار پنهان شوید و باید واقعیت‌ها را بگویید.