جنجال فحاشی خداداد عزیزی به خانواده عالیشاه در تبریز
خداداد عزیزی تازهترین نسخه خود را به نمایش گذاشت تا مشخص شود همچنان هنر تدریس فحاشی را به خوبی انجام میدهد.
تسنیم: آنچه شب گذشته در ورزشگاه یادگار امام (ره) تبریز گذشت، نمایش واقعی سقوط اخلاق بود. خداداد عزیزی که پیشتر نیز جلوههایی از بیاخلاقیاش را بروز داده بود این بار مرزها را درنوردید و با حضور مقابل رختکن گلگهر آنچه نباید میگفت را گفت.
تماشاگران تراکتور به واسطه اتفاقات گذشته روی امید عالیشاه بازیکن این فصل گلگهر حساسیت داشتند و این موضوع را قبل و در حین مسابقه نشان داد. اتفاق پایان بازی اما تکمیل کننده این موضوع بود و خداداد انواع و اقسام فحشها و ناسزاها را نثار عالیشاه کرد. اینکه چه کسی مقصر است و چه عواملی باعث این اتفاقات شده، موضوعی است که باید در جای خود به آن پرداخته شود؛ اکنون فقط این سؤال وجود دارد: مگر فوتبال - حتی چیزی بزرگتر از فوتبال- چقدر ارزش دارد که محترمترین فرد روی زمین یعنی مادر اینچنین مورد توهین قرار بگیرد؟

هر چقدر هم که سطح تنش و درگیری بالا باشد دلیلی بر فحاشی به خانواده و مادر یک فرد نمیشود. حتی اگر عالیشاه چیزی گفته عزیزی باید آن واکنش را نشان میداد؟ خداداد واقعاً به کجا رسیده است؟ یک انسان چقدر باید از نظر اخلاقی سقوط کند تا به اینجا برسد؟ بر یک فرد چه میگذرد که حاضر است برای فوتبال اینچنین به خانواده طرف مقابل فحاشی کند؟
همیشه این پرسش وجود داشته که چرا محیط ورزشگاهها مناسب نیست. البته که فوتبال و ورزشگاه بخشی از جامعه هستند و همانطور که در خیابان، مترو، اتوبوس و تاکسی شاهد دعوا و فحاشی هستیم در ورزشگاهها نیز این اتفاق میافتد اما چه کسی بر این آتش دمیده و میدمد؟ برخی مدیران، مربیانی و کسانی که در این فوتبال مسئولیت دارند به این اتفاقات دامن میزنند و قطعاً خداداد عزیزی یکی از آنهاست. او که پیشتر نیز هنر فحاشیاش را به رخ کشیده بود این بار نسخه دیگری از خودش را به نمایش گذاشت تا مشخص شود خانه از پایبست ویران است.
خداداد عزیزی و امثال خداداد عزیزی مصداق بارز سقوط اخلاق هستند و هر چه میگذرد روی اصلی خود را بیشتر نشان میدهند و بیشتر تدریس فحاشی میکنند. «ماستمالی» کردن و برخورد نکردن نهادهای انضباطی و قضایی فدراسیون فوتبال بر این سقوط دامن میزند. اینگونه است که افراد بیاخلاق به واسطه عدم برخورد فدراسیون به خود اجازه میدهند بیشتر خود را نشان داده و در این فوتبال جولان دهند.
اتفاقات رخداده در تبریز، فارغ از نتیجه مسابقه و تمام بحثهای فنی و داوری، یکی از زشتترین اتفاقات فوتبال ایران در سالهای اخیر را رقم زد. اختلاف و کری فوتبالی یک مسئله است، اما وقتی کار به فحاشی +۱۸ و ناموسی میرسد، دیگر نمیتوان از آن به عنوان بخشی از هیجان فوتبال یا حاشیههای طبیعی یک مسابقه یاد کرد.
حالا همه نگاهها به کمیته انضباطی است؛ باید دید این نهاد با این حجم از جنجال، توهین و فحاشی چه برخوردی خواهد داشت. اگر با چنین اتفاقاتی قاطعانه برخورد نشود و ماجرا همینجا جمع نشود، بعید نیست دوباره شاهد تکرار چنین صحنههایی در فوتبال ایران باشیم؛ اتفاقاتی که بیش از آنکه جذابیت فوتبال را نشان دهند، تصویری تأسفبرانگیز از فضای حاکم بر فوتبال ارائه میکنند.
ارسال نظر