تندر ۹۰، سدان زیر ۱۰۰ میلیونی

مجله تخت گاز: خودرویی که ابتدا با حواشی زیادی وارد بازار کشور و پس از مدت کوتاهی به یکی از محبوب‌ترین سدان‌های نسبتا ارزان قیمت تبدیل شد. تندر ۹۰ از معدود خودروهای تولید داخل است که تا حدودی ارزش مبلغ پرداختی را دارد. البته از نظر قیمت داستان مدل اتوماتیک تندر متفاوت است و نزدیک شدن قیمت آن به قیمت چینی خوش ساختی هم‌چون جک J۵ و یا برلیانس باعث شده تا بازار آن تحت‌الشعاع قرار بگیرد. تندر ۹۰ طوری طراحی شده که ارزان باشد، اما ارزان طراحی نشده و هنوز هم در برخی کشورهای اروپایی تولید می‌شود.


طراحی بدنه تندر عامه‌پسند نیست و مهم دلیل این امر، عدم هماهنگی قسمت جلو و عقب و ارتفاع زیاد عقب است. هم‌چنین شیشه‌های بلند جانبی و ارتفاع بلند درها به تندر ظاهری جعبه‌ای بخشیده‌اند تا این خودروی محبوب از نظر جذابیت ظاهری در پس رقیبی هم‌چون ۲۰۶ قرار بگیرد. از تفاوت‌های ظاهری مدل اتوماتیک نسبت به مدل معمولی، می‌توان به قاب متفاوت مه شکن‌های جلو اشاره کرد. کابین تندر ۹۰ ساده و بی‌روح است و پس از مدت کوتاهی برای مالکش کسل‌کننده می‌شود.

اما در زمینه کیفیت متریال کابین و کیفیت مونتاژ نمره مناسبی را کسب می‌کند. البته این در حالی است که در این چند سالی که از حضور تندر در این می‌گذرد، کیفیت متریال کابین آن افت کرده و اگر نمونه صفر آن را با نمونه‌های اولیه مقایسه کنید، به این مورد پی خواهید برد. اما از نکات مثبت کابین می‌توان به صندلی‌های بسیار بزرگ و جادار و نرم اشاره کرد. که در مسافرت‌های طولانی، هم‌چون صندلی‌های ۲۰۶ بدن سرنشینان را خسته نمی‌کنند. برای کاهش هزینه‌ها از ایربگ شاگرد در مدل‌های جدید صرف نظر شده و فضای خالی روی کنسول جلو به زیبایی کابین لطمه وارد می‌کند. همچنین در مدل اتوماتیک، صفحه کیلومترشمار تغییر کرده و زمینه‌ای سفیدرنگ دارد.

یکی از نکات مثبت تندر، کم‌صدا بودن کابین آن است و خبری از سر و صداهای اضافی در داخل کابین نیست. البته در دورهای بالا صدای موتور که چندان هم زیبا نیست به کابین منتقل می‌شود. تندر ۹۰ از یک پیشرانه ۱.۶ لیتری ۱۶ سوپاپ بهره می‌برد که قادر است ۱۰۵ اسب‌بخار قدرت تولید کند. قدرت تولید شده کاملا پاسخگو نیازهای تندر است و شتاب و کشش خوبی را برای آن به ارمغان آورده است. البته نمونه اتوماتیک، که در آن جعبه دنده ۵ سرعته دستی جای خود را به یک گیرباکس ۴ سرعته اتوماتیک داده است، با تاخیرهایی در معکوس دادن، تا حدودی قدرت موتور را تلف می‌کند.


البته این ایراد چندان فاحش نیست، اما در مقابل رقیبی هم‌چون تیپ ۶ بیشتر خود را نشان می‌دهد. علاوه بر کابین و صندوق بار جادار، مصرف سوخت پایین نیز یکی دیگر از نکات مثبت تندر ۹۰ به شمار می‌رود. هم‌چنین ترمزهای تندر نیز توان مناسبی دارند واز این نظر یک سر و گردن بالاتر از ۲۰۶ قرار می‌گیرد.

رقبای داخلی و خارجی (هاچ‌بک)

۲۰۶ SD

JAC Tojoy Sedan

MVM ۳۱۵ Sedan

پیشنهاد نهایی

تندر ۹۰ مناسب افرادیست که با بودجه محدود دنبال سواری راحت با گیرباکس اتوماتیک هستند. اما طراحی ساده آن حتی صبورترین افراد نیز خسته می‌کند!