ژاپن، کشوری پر از رنگ و غذا

هفته نامه اوقات خوش - الهام صادقی: کشور ژاپن مجموع بیش از سه هزار جریره در شرق چین، در اقیانوس آرام است که در زمره اقتصادهای برتر جهان است. ژاپنی ها کشورشان را نیپون کوکو خطاب می کنند که به معنی خاستگاه خورشید است. در حقیقت این کشور شرقی ترین کشور جهان (بدون درنظر گرفتن خاک قطب) است.


در این سال ها ژاپن تبدیل به یکی از جالب ترین کشورهای دنیا شده است. فرهنگ منحصر به فرد، غذاهای عالی و پیشرفت تکنولوژیک این کشور بقیه کشورهای دنیا را شگفت زده کرده است. از نظر آب و هوا برای سفر به ژاپن و گشت و گذار، فصل های بهار و پاییز بهترین زمان هستند. در فصل بهار شکوفه های گیلاس و در فصل پاییز برگ های رنگین و طلایی مناظر بسیار زیبایی را به وجود می آورند. اغلب روزهای ماه ژوئن بارانی است و ماه آگوست گرم ترین و مرطوب ترین روزهای سال را دارد.

شهری پر از غذا و رنگ

توکیو را شهری پر از غذا و رنگ معرفی می کنند. در اینجا، میوه ها و سبزیجات با احترام زیادی نگهداری و بسته بندی می شوند. حتی قیمت گذاری آنها در مغازه ها موضوع بسیار مهم و بااهمیتی است و معمولا مجموعه ای از سبزیجات مشابه در یک بخش و بسته های بشقاب مانند به فروش می رسند. هتل دارها و مغازه دارها هم در خرید مواد اولیه بسیار حساس هستند و اصلا از برگرداندن چیزی که مورد نظرشان نباشد، خجالت نمی کشند.

شاید با قاطعیت بتوان سوشی را مهم ترین غذای ژاپنی ها دانست. غذایی که بدون شک در بشقاب غذاهای توکیو می درخشد. اما تنها این نیست و در کنار این غذای دوست داشتنی و انواع غذاهای دیگر هم سرو می شود. جالب است بدانید بخش زیادی از این غذاها همان هایی هستند که در کشورهای اروپایی نیز وجود دارند و البته ۵۰ رستوران فرانسوی که در این شهر وجود دارد، نشان از علاقه مردمان آن به غذاهای فرانسوی است.


رستوران غذاهای دریایی طرفداران و علاقه مندان ویژه ای دارد و در هر بشقاب از این غذاها داستان عجیبی اتفاق می افتد، داستان عجیبی از رنگ و طعم های متفاوت و غیرقابل پیش بینی، «سنگی در بشقاب» عنوان یکی از بشقاب های غذاست که در آن از پوست نان سیاه استفاده شده و داخلش را با سیب زمینی پوره شده پر کرده اند و چیزی شبیه به سنگ را ساخته اند!

غذاهای معروف ژاپن

غذاهای ژاپنی گرایش قابل توجهی به فرهنگ دریایی دارند. انواع محصولات دریایی از جلبک های خاص گرفته تا ماهی و میگو بخش قابل توجهی از فرهنگ غذایی این کشور را تشکیل می دهند. انواع سوشی (Sushi)، غذاهای دریایی یا سبزی های خوراکی به صورت سرخ شده و سوخاری (Tempura)، مرغ های کبابی که به آن یاکیتوری (Yakitori) می گویند، کوفته های برنجی اونگیری (Ongiri)، نودل های ژاپنی ادون (Udon Noodles) و شیرینی آماناتو (Amanatto) از معروف ترین غذاهای ژاپنی به شمار می روند.



«سوشی» یکی از معروف ترین غذاهای ژاپنی است که به طور معمول از برنج، جلبک، گوشت بدون استخوان، سرکه، شکر، خردل، سبزیجات و تخم مرغ تهیه می شود.

غذاخوردن به سبک ژاپنی

برای ژاپنی ها همه چیز قاعده و قانون دارد، حتی غذا خوردن هم أداب و رسومی دارد که گاه سخت و پیچیده است. فرهنگ غذایی ژاپن از اساس با فرهنگ غذایی ایران متفاوت است، به همین دلیل برای درک غذاهای این سرزمین باید کمی راجع به آن بیشتر بدانیم تا بتوانیم از خوردن خوراک های ژاپنی لذت ببریم. شاید تنها شباهت فرهنگ غذایی ژاپن و ایران استفاده از برنج به عنوان قوت غالب و پایه اکثر غذاها باشد اما همین برنج هم در سبک ژاپنی به شکل متفاوتی پخته و سرو می شود.


علاوه بر این نشستن بر سر سفره ژاپنی هم آداب مخصوصی دارد که عدم رعایت آن در یک رستوران ژاپنی واقعی یا هنگامی که مهمان یک خانواده ژاپنی هستید می تواند باعث آزردگی میزبان شود. آدابی که گاه صرف یک غذای ساده را تبدیل به مراسمی جذاب و دوست داشتنی می کند و غذاهایی که بیش از آنکه به مزه آن توجه شود، نکات سلامت و ارائه هنرمندانه آن جلب توجه می کند.

ژاپنی ها برای خوردن غذا از چوب های مخصوصی استفاده می کنند که هاشی نامیده می شود. هاشی یا «چاپ استیک» از دو چوب باریک و هم اندازه تشکیل شده است که بی انگشتان شست، سبابه و انگشت میانی قرار می گیرد و برای خوردن غذاهای جامد از آن استفاده می شود. هاشی اصالتا چینی است اما امروزه در ژاپن، کره، ویتنام و اندونزی هم رایج است. شاید هاشی نخستین تفاوت عده دو فرهنگ غذایی ژاپن با فرهنگ غذایی ایرانی باشد.

غذا خوردن با هاشی برای ژاپنی ها به همان اندازه راحت است که ما از قاشق استفاده می کنیم. ژاپنی ها معتقدند استفاده از هاشی به جای قاشق، برتری های زیادی دارد زیرا هاشی عموما چوبی است و نسبت به قاشق فلزی طبیعی تر و سالم تر است، هرچند گاه از بامبو، استیل، پلاستیک و نقره هم ساخته می شود. هنگام غذا خوردن با هاشی مقدار غذای کمتری در دهان قرار می گیرد، در نتیجه جویدن و هضم آن آسان تر است. هنگام غذا خوردن با هاشی دهان کمتر باز می شود و ظروف غذا به دهان نزدیک می شود، در نتیجه شکل غذاخوردن مودبانه تر است.

عمر طولانی؛ غذاهای ژاپنی

غذاهای ژاپنی از جمله سالم ترین غذاهای دنیا هستند. امروزه رژیم غذایی ژاپن به عنوان یکی از سالم ترین رژیم های غذایی دنیا شناخته شده و گفته می شود یکی از دلایلی که ژاپنی ها طول عمر به نسبت بالایی دارند، نوع رژیم غذایی آنهاست. درواقع معیار ژاپنی ها برای خوب و بد بودن غذا در جواب این سوال خلاصه می شود که «چه چیزی برای من مفید است؟»

از ویژگی های بارز غذاهای سنتی ژاپن، کلسترول، چربی و کالری کم و فیبر بالای آن است. شاید بهترین توصیف برای غذاهای ژاپنی حفظ طعم طبیعی و هارمونی آنهاست. وعده های غذایی اصلی در ژاپن شامل سه وعده است که یک منوی کامل از غذاهای ژاپنی عبارت است از برنج پخته (یک پیاله کوچک)، سوپ میسو، سبزیجات آب پز یا سرخ شده به همراه ماهی و غذاهای دریایی یا گوشت بخارپز، ترشی سبزیجات و حبوباتی که آغشته به سس مخصوص هستند. ماهی خام ورقه شده نیز جزء خوردنی های مخصوص ژاپنی هاست.


در مجموع می توان گفت در آشپزی ژاپنی بیش از طعم به سلامتی و مفید بودن اهمیت داده می شود، علاوه بر آنکه چیدمان و تزئین غذا نیز یکی دیگر از مهم ترین ویژگی های میز غذای ژاپنی است.

نخستین رمز سلامتی در ژاپن استفاده مداوم از ماهی و غذاهای دریایی است. ماهی یکی از مهمترین منابع پروتئین است که در ژاپن با روش های مختلف سرخ شده، تنوری، کبابی، آب پز، بخارپز و... تهیه می شود.

سویا نیز به عنوان منبع پروتئین گیاهی در رژیم غذایی ژاپنی ها جایگاه ویژه خود را دارد، به گونه ای که سس سویا، توفو و ناتو (دانه سویای مخلوط شده با تخم مرغ خام روی برنج) یکی از حاشیه های اصلی میز غذای ژاپنی هاست.

مصرف آرد گندم و آرد غلات سومین رمز داشتن عمری طولانی است که ژاپنی ها از آن بهره مندند. مصرف نشاسته در رژیم غذایی آنها حداقل است، به گونه ای که رشته فرنگی ژاپنی ها نیز از آرد غلات یا آرد گندم تهیه می شود.

مصرف چای سبز ژاپنی یا چای چینی مزایای متعددی دارد، به اعتقاد ژاپنی ها چای سبز اثرات ناسالم غذاها را در بدن از بین می برد. در حقیقت چای سبز به تجزیه روغن در دستگاه گوارش کمک می کند و به همین دلیل است که ژاپنی ها معمولا هنگام صرف غذا چای می نوشند. به ویژه وقتی که غذاهای سرخ شده می خورند.

غذای حلال در رستوران های ژاپن

پیشرفت سریع کشور ژاپن باعث شده تا گردشگران زیادی از سراسر جهان به این کشور بیایند و از تمامی مناظر و سرگرمی هایی که ژاپنی ها به آنها ارائه می کنند، لذت ببرند. سفر به سرزمین آفتاب و تماشای زیبایی های آن لحظات و خاطرات بی بدیلی را برای گردشگران رقم می زند.

با توجه به ویژگی های فرهنگی غذا در این کشور، شاید ما مسلمانان تصور کنیم در سفر به ژاپن برای خوردن غذای حلال دچار زحمت خواهیم شد، اما باید گفت با اراده ای که برای جذب توریست های مسلمان در ژاپن شکل گرفته، سامورایی ها در نخستین گام، دست به ایجاد رستوران های حلال زده اند.


رستوران های شهر توکیو، پایتخت ژاپن به منظور پاسخ به نیازهای جمعیت رو به افزایش شهروندان و گردشگران مسلمان، اقدام به سرو غذاهای حلال کرده اند.

«حلال دلی» (Halal Deli)، یکی از رستوران های جدید توکیو است که برای پاسخ به نیاز رو به افزایش گردشگران مسلمان اندونزیایی و دیگر کشورهای اسلامی به تازگی راه اندازی شده است.

در این کشور، رستوران های غیرژاپنی بسیاری همچون رستوران های بنگلادشی، اندونزیایی، ایرانی، هندی، مالزیایی و ترکی با غذاها و دست پخت های متنوعی وجود دارد که می توانید طی اقامت خود در ژاپن در آنجا به صرف غذا بپردازید. علاوه بر این مکان ها، شما می توانید در رستوران هایی که تنها غذاهای گیاهی سرو می کنند نیز غذای حلال سفارش دهید.

طرز تهیه سوشی

سوشی یک غذای ژاپنی است که در آن از جلبک دریایی استفاده می شود، ولی می توان به جای جلبک از برگ مو استفاده کرد. با ما همراه باشید تا طرز تهیه این سوشی را به شما آموزش دهیم.


مواد لازم:

• آب: سه استکان
• سرکه: یک سوم استکان
• شکر: یک سوم استکان
• نمک:سه قاشق چای خوری
• جلبک دریایی یا برگ مو: چهار تکه ۲۰×۲۰ و چهار تکه ۲۰×۴

مواد لازم داخل رُل:

• اسفناج: چهار پر
• ران گوساله: 100 گرم
• شکر: دو قاشق سوپ خوری
• تخم مرغ: دو عدد
• ترشی زنجبیل رنده شده: 60 گرم
• نمک: یک قاشق چای خوری

طرز تهیه:

سرکه، شکر و نمک را با همزن خوب به هم می زنیم تا تبدیل به سس شده همراه غذا خورده می شود. برنج را همراه نمک و آب به صورت صافی درست می کنیم، پس از دم کشیدن می گذاریم مقداری خنک شود. گوشت گوساله را پخته و پوست می کنیم. اسفناج ها را در مقداری آب و نمک می پزیم. یک تکه حصیر بامبو را باز می کنیم. (استفاده از حصیر برای بهتر لوله شدن جلبک دریایی است).

نوار باریک ۴×۲۰ سانتیمتری را در وسط جلبک دریایی ۲۰×۲۰ از بالا به پایین باز می کنیم. این کار برای محکم تر شدن کمر جلبک است که در هنگام لوله کردن از وسط ترک نخورد. یک لایه برنج روی جلبک یا برگ مو ریخته به طوری که بالا و پایین آن حداقل چهار سانتیمتر خالی باشد.

برنج باید یکدست و به قطر یک سانتیمتر پهن شود اکنون با انگشت از راست به چپ یک سانتیمتر از برنج را با دست خالی می کنیم این خط در جهت عکس نوار جلبک است، سپس یک لایه گوشت و یک لایه اسفناج یا یک لایه نازک کدو را در محل خالی قرار می دهیم و به آرامی از طرف نوار جلبک دریایی چهار سانتیمتری جلبک را لوله می کنیم. پس از لوله کردن، جلبک را چهار سانتیمتر با چاقوی تیز برش می زنیم. غذا آماده سرو است.