خانه‌ای پُر از حس خوب زندگی

مجله زندگی ایده آل - شیرین کرمی: خانه آدم ها شبیه خودشان می شود؛ شبیه به خلق و خو، شبیه به روحیات و هم رنگ خودشان. بعضی ها دوست دارند خانه شان پر از رنگ‌های گرم و تیره باشد، برخی خانه ای سپید را می پسندند و برخی عاشق خانه ای پر از نور هستند. پا به این خانه که می گذاری به یک باره محو نورپردازی زیبا و رنگ های آرامش بخشش می شوی. الهه شیخ علی زاده خانه ۱۴۰ متری اش را به سبک پست مدرن طراحی کرده است. او و همسرش حدود یک ماه است که به این خانه اسباب کشی کرده اند. شما هم با ما به این خانه بیایید. اینجا پر از حس خوب زندگی است.

اگر پنجره های خانه ام بزرگ نبود به جای پرده از شید استفاده می  کردم. دوست دارم تا جایی که امکان دارد فضای بیرون را ببینم ولی چون پنجره های خانه بزرگ است، حتما باید پرده نصب می شد. برای پرده، پارچه توری مانندی انتخاب کرده، دو طرف آن پارچه آبی نصب کردم؛ البته این پارچه عرض کمی دارد و حتی به هم نمی رسند...


این بخاری را جدا از کاربرد گرمایشی که دارد، به دلیل شکل خاصش انتخاب کردم. شعله های آن مثل آتش است و حتی می توان به جای آباژور از آن استفاده کرد. همچنین چون دوست داشتم نورپردازی های مختلفی داشته باشم این بخاری را خریدم.

این ساعت را حدود دو سال و نیم پیش از یکی از مبل فروشی های خیابان ولی عصر(عج) خریدم. الان تنوع این سبک ساعت ها بسیار زیاد است اما هنوز هم نمونه مشابه این ساعت را جایی ندیده ام. شاید بیننده در لحظه اول به عددهای ساعت توجه نکند اما اعداد ساعت هم با پرده ست است؛ حتی مشابه رنگ هایی است که در فرش به کار رفته با تونالیته ای کم رنگ تر.


اسم این گیاه بیدار است. هنگام خرید خیلی راجع به آن تحقیق کردم. خاصیت این درخت این است که دورکننده حشرات موذی هم هست.

برای روتختی ام رنگ بنفش انتخاب کرده ام. انعکاس نور روی این رنگ حس خوبی دارد. اول می خواستم رنگ قرمز انتخاب کنم اما حس کردم ممکن است دلم را بزند؛ بنابراین بنفش ملایم را که ترکیبی از چند رنگ است انتخاب کردم. پرده اتاقم هم به رنگ طوسی و ضخیم است.



سبک غالب خانه ام پست مدرن است. سبک مدرن یعنی استفاده از حداقل وسایل؛ مثلا یک میز مدرن ترکیبی از یک صفحه ساده و چهار پایه است بدون آنکه طرح، نقش یا قطعه اضافی یا متفاوتی داشته باشد اما از آنجایی که عاشق هیجان هستم، دکوراسیون مدرن قدرت مانور را در انتخابم کم می کرد.

دوست ندارم از رنگ های تیره استفاده کنم؛ حتی بدنه صندلی ها و میز ناهارخوری ام به رنگ سفید است. میز و صندلی های ناهارخوری را جداگانه خریداری کردم. خیلی گشتم تا این میز که صفحه روی آن از چوب است را پیدا کردم. صفحه روی میز کنسولم هم از جنس چوب است. نکته جالب اینکه میزهایی با بدنه ای به رنگ چوب و صفحه سفید زیاد پیدا می شود اما برعکسش را به سختی پیدا کردم.

نوع چیدمان مبلمان سالن و نشیمن، گرد است و لازم بود بازتاب نور هم به شکل کروی باشد اما برای بالای میز ناهارخوری یک لوستر کشیده و مستطیلی انتخاب کردم تا نور به سراسر میز منعکس شود.


کابینت ها و کاشی ها را عوض نکردم چون به فضای آشپزخانه می آمد. جالب است بدانید چوب حتی در آشپزخانه ام هم حضوری فعال دارد! حضور چوب در فضا آنقدر برایم مهم است که حتی همه سینی هایم هم از جنس چوب است.


برای جلوی میز کنسول، صندلی های کوچک تر و کوتاه تری انتخاب کردم. صندلی های سالنم ۹۰ سانتی متر ارتفاع دارد اما این صندلی ها حدود ۷۰ سانتی متر است. این میز سه تایی را هم برای این ست انتخاب کردم تا زمانی که مهمان دارم بتوانم از دو میز اضافی آن استفاده کنم.


در فرهنگ و سنت ما خرید آینه و شمعدان برای عروس عرف است اما من هیچ وقت آینه و شمعدان هایی که در بازار موجود است را دوست نداشتم. می خواستم آینه خاص تری داشته باشم که به فضای دکوراسیون خانه ام هم بیاید. پس این آینه را همراه دو شمعدان ساده به جای آینه و شمعدان های عروسی ام خریدم. کلا در خانه آینه های زیادی دارم چون هم فضا را تکرار می  کند و بزرگ تر نشان می دهد و هم بازتاب و انعکاس نور را زیباتر می کند.



عاشق چیزهای رنگی هستم. به همین خاطر رنگ اصلی خانه  ام را طوسی انتخاب کرده ام. هر رنگی به خوبی در کنار طوسی می  نشیند. انتخاب کاغذدیواری گلدار مناسب خانه من نبود؛ بنابراین برخی دیوارها کاغذدیواری طوسی ساده است و برخی به رنگ سفید. دیوار پشت تلویزیون را هم از جنس کامپوزیت سفید با طرح آجر انتخاب کرده ام. در کل همه دیوارها ساده است. همچنین کفپوش قبلی خانه از سنگ سفید بود اما آن را با توجه به مبلمانم به لمینت قهوه ای روشن تغییر دادم.

پارچه مبلمانم از جنس نانو است که حتی اگر روغن هم روی آن بریزد به راحتی تمیز می شود. خیلی گشتم تا این پارچه را پیدا کردم. تمام روکش های مبلمانم با زیپ باز شده و به راحتی شسته می شود.


چون به طبیعت علاقه زیادی دارم، احساس می کنم دیوار کامپوزیت طرح آجر، گلدان گل و چراغی که در فضا وجود دارد، تداعی کننده فضای بیرون از منزل است. تمام گل های داخل خانه ام به غیر از گلدان روی میز ناهارخوری طبیعی است.

به وسایل سنتی بسیار علاقه دارم اما دوست ندارم کل فضای خانه ام سنتی باشد؛ بنابراین فرشی به سبک باتیک انتخاب کردم.در این سبک، فرش های دستباف را تهیه و آن را رنگ آمیزی می کنند. بعد فرش را برش می زنند و با رنگ های مختلف به هم می دوزند. یکی از دلایلی که این فرش را برای زیر میز ناهارخوری انتخاب کردم این بود که حس پنجره های رنگی قدیمی و سنتی را برایم القا می کرد.


گلدان روی میز ناهارخوری از دور شبیه یک پارچه است اما وقتی از نزدیک آن را لمس کنید متوجه می شوید که شکستنی است. به این خاطر که اگر طبیعی بود، آب داخل گلدان به چوب روی میز ناهارخوری صدمه می زد.