طنز؛ انواع «آخ»!

آیدین سیارسریع در روزنامه قانون نوشت:

باور بفرمایید من زیاد علاقه‌ای به پرداختن به دغدغه‌های الکسیس سانچز، بازیکن شیلیایی تیم آرسنال آن هم به‌طور عمومی و در روزنامه‌های کثیرالانتشار ندارم. اما چاره چیست که اخبار منتشره و تلاش مسئولان برای راضی کردن مردم آدم را ناخودآگاه یاد حرکات به یادماندنی این بازیکن ارزشمند می‌اندازد. برای اینکه من را مقصر در تمرکز بیش از حد روی موضوع سانچز ندانید توجه‌تان را به این خبر جلب می‌کنم: «به گزارش ایسنا دانشمندان دانشگاه ملی سنگاپور داد زدن و «آخ گفتن» در زمان احساس درد را کمکی برای مقاومت در برابر آن دانسته‌اند.»

انصافا این خبر چیزی را جز فریاد حسرت بار این بازیکن پس از ناکامی در گلزنی به ذهن متبادر می‌کند؟ آیا یادآور فریادهای سانچز در هنگام پاره شدن رباط صلیبی نیست؟ آنجا که می‌فرماید اوه مای گاد! البته از حق نگذریم چیزهای دیگری را هم به ذهن متبادر می‌کند که می‌توان آنها را در دسته‌های زیر

تقسیم‌بندی کرد:

آخ سیاسی: یک نفر چند سال با مواضعش آخ مردم را در می‌آورد، بعد از عوض شدن دولت چنان مواضعش را هدف قرار می‌دهند که با چشمانی که از (مسلما تعجب) گرد شده می‌فرماید «اوی». این «اوی» معمولا به شکل انفصال از خدمت بروز و ظهور

پیدا می‌کند.

آخ صنفی و مطبوعاتی: شما روزنامه‌نگار هستید و به کارتان عشق می‌ورزید. روزنامه‌تان توقیف می‌شود و از نظر روحی و مالی به سرزمین لیدی گاگا می‌روید و وقتی می‌بینید کاری از دست‌تان بر نمی‌آید تسلیم سرنوشت شده و می‌فرمایید آخ! روز بعد يك روزنامه می‌نویسد: آیا وقت آن نرسیده تا با روزنامه‌نگارانی که با گفتن «آخ» که به گواهی صدها سند غیرقابل انکار مخفف «آمریکای خوب» است برخوردی صورت گیرد؟ آیا مسئولان فکر نمی‌کنند که این روزنامه نگاران بیش از حد زنده مانده‌اند؟ بالاخره فکری می‌کنند یا ما خودمان باید فکری کنیم؟

آخ اقتصادی: با این آخ همه ما از دیرباز آشنایی داریم. معمولا از آخ شروع می‌شود و تا جون مادرت بسه ادامه دارد. قبوض برق، آب، گاز و تلفن و قسط خرید لوازم و تعمیر ماشین و شهریه بچه و ... همه جزو مسائل آخ آفرین هستند.

قشر آسیب پذیر (همان متوسط سابق) معمولا در مقابل این مخارج کمر خم کرده و همه چیز را به دست سرنوشت می‌سپارد. دست سرنوشت هم لامروت کم نمی‌گذارد.

آخ ورزشی (آخ ملی): آخ‌های ورزشی ما اکثرا به‌صورت دو طرفه است. یعنی اول داور کاری می‌کند که ما آخ! بعد ما کاری می‌کنیم که داور آخ! بعد یهویی یاد این می‌افتیم که آخ آخ! تمدن هفت هزار ساله و کوروش کبیر و ادب و به و مرد و دولت و ...

پی‌نوشت: دانشمندان سنگاپوری خواص زیادی را برای گفتن آخ برشمرده‌اند. آنها می‌گویند نتایج پژوهش‌ها نشان داده که تلاش برای گفتن واژه آخ با سفر پیام‌های درد به مغز تداخل دارد. دانشمندان سنگاپوری هنوز درمانی برای درد «نهان کردن آخ در پستوی خانه» نیافته‌‌اند.