طنز؛ ما با دولتی مواجه هستیم که...!

پیمان مقدم در روزنامه ایران نوشت:

لابد در جریان هستید که جریده فخیمه میدان توپخانه به رئیس جمهوری دستور داده‌اند که به اعتراض‌های یک مشت مرفه بی‌درد که به سبب لغو کنسرت‌های خلاف اخلاق!؟ رگ گردن‌شان کلفت شده، وقعی نگذارند. به اعتقاد ما جریده فوق الذکر کل یوم از مرحله پرت است. یک وقت شما با دولتی طرف هستید که هاله نور دارد و حرف حساب حالیش می‌شود و لازم است حمایتش کرد و لام تا کام درباره شاهکارهایش حرف و حدیثی طرح نکرد و زبان در کام نگاه داشت. اما ما با دولتی مواجه هستیم که استادانی درباره‌اش فرموده اند: «شاهد آن هستیم که دولت تمام تلاش خود را برای راضی نگه‌داشتن عده‌ای لائیک و بی‌دین به کار گرفته است.»

ما با دولتی مواجه هستیم که رئیسش گاه چنان سخنان ناجوری می‌گوید که رسانه ملی با وجود همه اغماض‌ها و زیر سبیلی رد کردن‌هایش نمی‌تواند چشم پوشی کند و ناچار مجبور به قطع پخش زنده سخنان و سانسور حرف‌های رئیس دولت می‌شود. دولتی که حرف‌های رئیسش قابل پخش از رسانه ملی نباشد و دچار ممیزی شود واقعاً چطور دولتی است؟ حرف باید منطق داشته باشد و توهین و طعنه نداشته باشد و مناسب حال همه سنین باشد. بالاخره ممکن است بچه‌ها پای گیرنده‌ها باشند و برای‌شان بدآموزی داشته باشد. دوره تسامح با دولت اعتدال به سرآمد و دیگر آن میم. میم را لام. لام برد.

ما با دولتی مواجه هستیم که وزیر خارجه‌اش عرضه ندارد به اوباما نامه بنویسد و او را نصیحت کند که حق و حقوق غارت شده ما را پس بدهند اما عمداً در مسیری قرار می‌گیرد که با او روبه‌رو شود و مجبور شود با اوباما دست بدهد و قربان صدقه‌اش برود.حالا پیاده روی خباثت آمیزو جوجه خروس طورش با جان کری هیچی.

ما با دولتی مواجه هستیم که بعد از ۳ سال هنوز تورم را صفر درصد نکرده و قیمت پراید را به یک سوم نرسانده و تمام بیابان‌های بی‌آب و علف و لم یزرع را به ساخت مسکن مهر اختصاص نداده و هنوز نتوانسته دکل‌ها و نفتکش‌های گمشده و اموال گم و گور شده بابک زنجانی را پیدا کند.

خلاصه اینکه ما با دولتی مواجه هستیم که اصلاً معلوم نیست چطور شده بر مسند امور نشسته. حالا ۱۸ میلیون نفر به برنامه‌های این دولت رأی داده‌اند که داده‌اند. قرار نیست که هر چه دولت وعده داده عملی شود و به کرسی بنشیند. در نتیجه اساساً توصیه و سفارش و دستورالعمل به این دولت محلی از اعراب ندارد. این دولت کلاً حق ندارد کاری بکند که باب میل اقلیت نیست؛ همین و تمام. اکثریت هم اشکنه‌اش را میل کند و رویش را کم کند. فهمیدید؟