سدرهای لبنان، یکی از باشکوه‌ترین درختان جهان

برترین ها: سدر لبنان یکی از باشکوه ترین درختان جهان است. آن ها منحصرا روی کوه لبنان، رشته کوهی که در امتداد طول این کشور قرار دارد، رشد می کنند و تمام کوه را می پوشانند. سدر لبنانی نمادی از این کشور و غرور آن است و به طور مشخص در پرچم آن حضور دارد. سدرهای لبنان تنه های باابهت و متراکم، تاج های شناخته شده دارند که نسبتا صاف و مسطح هستند. پوست آن ها خاکستری تیره است اما چوب روشن زیبا، سخت و به طرز حیرت آوری مقاوم دربرابر پوسیدگی دارند. شیره ای که از آن ها ترشح می شود رایحه شیرینی دارد. این درختان همیشه سبز هستند، هیچ وقت برگریزان ندارند و همیشه معطر هستند. گفته می شود خدا خودش این سدرها را کاشته است.

منابع متعددی درباره سدر لبنان در کتاب مقدس و دیگر متون باستانی آمده است. در اساطیر بین النهرین باستان، جنگل های سدر کوه لبنان قلمروی خدایان بوده و توسط هومبابا محافظت می شده اند. همانطور که افسانه 4 هزار ساله گیلگمش شهادت می دهد سدرهای لبنان از گذشته های بسیار دور بوده اند. در واقع سدرها نقش کلیدی در ایجاد نام لبنان و شکوه آن داشته اند. سدرهای لبنانی یکی از باارزش ترین مصالح ساخت ساز در دنیای آنتیک بوده اند. فنیقی ها از آن ها برای ساخت کشتی هایی استفاده می کردند که با آن ها در دریای مدیترانه سفر می کردند و همین فنیقی ها را به یکی از اولین ملت های جهان که تجارت دریایی انجام می دادند تبدیل کرد. هم چنین سدرهای لبنان توسط آشوری ها، بابلی ها، یونانی ها، رومی ها و ایرانیان برای ساخت خانه و معبد استفاده می شدند که مشهورترین آن ها معبد اورشلیم و کاخ های داود و سلیمان بود. مصریان از رزین سدر در فرآیند مومیایی استفاده می کردند و یهودی ها از پوست آن در ختنه و درمان جذام استفاده می کردند. عثمانی ها هم از آن به عنوان سوخت استفاده می کردند زیرا این چوب به علت دارا بودن روغن بهتر از بلوط های سنتی می سوخت. حتی در زمان گیلگمش، مصر مقدار زیادی از آن ها را برای کشتی سازی و صادرات قطع کرد.

این به مدت هزاران سال تا قرن بیستم ادامه یافت، زمانی که سربازان بریتانیایی جنگ جهانی دوم جنگل های باقی مانده را برای ساخت راه آهن قطع کردند. امپراتور رومی «هادریان» در قرن دوم میلادی سعی داشت با گذاشتن نشانه های حک شده روی سنگ مرز جنگل را مشخص و از آن محافظت کند. بیش از ۲۰۰ نشانه تا به حال شناخته شده که به محققان اجازه می دهد اندازه تقریبی جنگل در آن زمان را تعیین کنند. در سال ۱۸۷۶ ملکه ویکتوریای بریتانیا، دستور داد یک دیوار حفاظتی اطراف این جنگل ۱۰۲ هکتاری ساخته شود، اما با این وجود همچنان جنگل زدایی ادامه داشت. تا اواخر قرن بیستم که سدرها یک منبع طبیعی محافظت شده اعلام شدند. در آن زمان این جنگل عظیم به چند صد درخت که در چند قطعه انگشت شمار زمین رشد کرده بودند، کاهش یافت. امروزه ۱۸ قطعه از زمین های سدر در این کشور وجود دارد. یکی از این باغ ها، سدرها خدا نام دارد و شامل ۳۷۵ درخت است که به نظر می رسد قدیمی ترین سدرهای لبنان باشد. چهار تا از آن ها صدها سال قدمت دارند و به ارتفاع ۳۵ متر رسیده اند و قطری بین ۱۲ تا ۱۴ متر دارند. حدود هزار نهال جوان در دهه های اخیر در این بیشه کاشته شده اما با رشد آهسته ای که دارند مدت زمان زیادی طول می کشد تا کاملا رشد کنند و بالغ شوند. این سایت در سال ۱۹۹۸ وارد فهرست میراث جهانی یونسکو شد.