طنز؛ فیلترینگ تلگرام، رگ های قلب را گشاد می کند

مهرشاد مرتضوی در وبسایت طنز بی قانون نوشت:

از ۱۵۲ شبکه پیام رسان، ۵۲ شبکه در ایران فعال هستند. از آن ۵۲ شبکه، ۲۰ تایش را که ما می دانیم فیلتر است. الان هم مسئولان درخواست داده اند که ۳۰ تای دیگر هم فیلتر شود. بنابراین، بچه های توی خونه، چند تا شبکه باقی می مونه؟ آفرین، تقریبا هیچی!

به عنوان مثال، دلیل فیلتر شدن تلگرام این است که 66 درصد جرائم اینترنتی در تلگرام اتفاق می افتند و اگر این شبکه فیلتر شود، دیگر جرم به کلی ریشه کن خواهد شد. مثلاً یک هکر از طریق تلگرام توانسته اطلاعات حساب مشتریان یک بانک را از یکی از کارمندان آن بانک بگیرد. بنابراین ما نتیجه می گیریم که تلگرام این وسط مقصر است و اگر آن را فیلتر کنیم، راه ارتباطی دیگری برای این دو مجرم وجود ندارد و همانطور که عرض کردیم جرم ریشه کن می شود. جرایم دیگری که در صورت فیلترشدن کل شبکه های اجتماعی از بین می رود به شرح زیر است:

اختلاس: متاسفانه مختلسین عزیز هم مانند سایر مردم از گوشی های هوشمند استفاده می کنند و مدتی از ساعات روزانه شان را در شبکه های اجتماعی می گذرانند. فیلتر شدن این شبکه ها اثر پروانه ای دارد و با یک تغییر کوچک که همان بیخیال شدن شبکه های اجتماعی است، کل مسیر زندگی آنها عوض می شود و دیگر اختلاس را کنار می گذارند و به همان مقداری که تا الان خورده اند بسنده می کنند.

مزاحمت و خفت گیری: وقتی شبکه اجتماعی نباشد، گوشی هوشمند هم معنای چندانی ندارد، در نتیجه خفت گیران محترم انگیزه شان برای خفت گیری را از دست می دهند و اعلام بازنشستگی می کنند.

دعواهای خیابانی: وقتی شبکه اجتماعی در کار نباشد، دیگر ویدیوهای مربوط به این گونه جرایم پخش نمی شود و در نتیجه جرم ریشه کن خواهد شد.

از بین رفتن هواپیما، قطار و اتوبوس به انضمام مایحتوی (مسافران): مانند بند قبل، با قطع شدن شبکه های اجتماعی چیزی از اینگونه حوادث نخواهیم شنید و مسئولان می توانند با تاکید بر این سوال که «کی به کیه؟» آمار سوانح جاده ای را به صفر برسانند.

همچنین با فیلتر شدن شبکه های اجتماعی و عدم استفاده مردم از آنها، دیگر تنها منبع خبری ما می شود خبر ۲۰:۳۰ که علاوه بر اطلاع رسانی، رگ های قلب را هم گشاد می کند که باعث گردش سریعتر خون و مرگ راحت تر خواهد شد.

پس می بینیم که مسئولان برای تصمیماتشان دلایل قانع کننده ای دارند و ما نباید در مسائل مربوط به امورات زندگی مان که ربط چندانی هم به ما ندارد دخالت بیجا کنیم.