طنز؛ نگویید قفل، مردم یاد کلید می‌افتند!

پیمان مقدم در روزنامه ایران نوشت:

خسته نباشید از ترافیک شب یلدا. خوش گذشت پشت چراغ‌های قرمزی که به سرخی دانه‌های انار بود؟ یا چراغ‌هایی که مثل پوست هندوانه سبز می‌شد اما مسیر حرکت چنان قفل بود که تا نیم متر جابه‌جا نشده باز دانه‌های انار و گل هندوانه پیش چشم‌تان پدیدار می‌گشت.

باز هم بفرمایید که مدیران به فکر شما نیستند و حواس‌شان جای دیگری است. وقتی آنقدر ظریف می‌شود شب یلدا را با چراغ‌های راهنمایی جشن گرفت واقعاً چرا همه عجله دارند که زودتر برسند. اصلاً این ترافیک برای سلامتی شما هم مفید است.

فکرش را بکنید اگر سر شب به مقصد برسید می‌نشینید پای سفره و همینجور می‌خورید. آجیل و شیرینی و شام و هندوانه و انار و چای و شربت و باز آجیل و شیرینی. خب پرخوری مسبب انواع و اقسام امراض است. چه بهتر که آدم به بهانه ترافیک معطل شود و دیرتر پشت فرمان اطعمه و اشربه جا خوش کند. البته ترافیک دیگر خیلی بهانه لازم ندارد.

با مناسبت و بی‌مناسبت بساطش را در جای جای شهر پهن می‌کند و یک پارکینگ به وسعت تهران تشکیل می‌شود و پایتخت را قفل می‌کند.

هر چند یکی از مقامات محترم انتظامی دیروز فرموده بودند که نگویید قفل! استفاده از قفل برای ترافیک تهران لفظ مناسبی نیست. خب چه عرض کنیم. سمعاً و طاعتاً.

شما بفرمایید به جای قفل چه بگوییم؟ اصلاً اگر نگوییم قفل و مثلاً بگوییم غافل درست می‌شود؟ تردد آسان می‌شود و وقت ملت ساعت‌ها پشت صف‌های طولانی خودروها تباه نمی‌گردد؟ اصلاً می‌خواهید بگوییم ترافیک کلید کرده و ول نمی‌کند! جان؟ بدتر شد؟ بحث سیاسی ممنوع؟ عزیز جان چرا تا اسم قفل و کلید می‌آید شما جهت آنتن‌تان عوض می‌شود.

دولت تدبیر و امید عجالتاً شاه‌کلید را کنار گذاشته و منشوری شده! البته نه به آن مفهومی که شما در ذهن‌تان پدیدار شده است. این منشور با آن منشور خیلی فرق دارد.

اصلاً می‌دانید که کلاً خیلی چیزها با خیلی چیزها فرق دارد. همیشه باید مراقب باشید که چی را کجا به کار می‌برید. بعضی‌ها هم البته هستند که هیچ لازم نیست مراقب باشند. چون آنها هر چه قدر هم منشوری بگویند و منشوری بنویسند دچار تأدیب و تعقیب نشده و نخواهند شد. البته لابد مستحضر هستید که این منشوری هم دقیقاً ربطی به منشور دولت تدبیر و امید ندارد.

یادش بخیر سال‌ها قبل هر وقت صحبت از توقیف فله‌ای مطبوعات می‌شد یا سؤالی در این باره مطرح می‌گردید یکی از مقامات وقت قوه محترم قضائیه تأکید می‌فرمودند که: نگویید فله، فله مال آرد و سیمان است!

خب به نکته ظریفی اشاره می‌کردند. در هر صورتی باید‌ شأن اصحاب رسانه و حقوق منشوری‌شان رعایت شود و روا نیست که در هنگام تأدیب با مصالح ساختمانی در یک ترازو قرار بگیرند. هر چیزی قفل و کلید خودش را دارد...