طنز؛ تاریخچه ای متفاوت از میکروفن

ماهنامه خط خطی - علی زراندوز: وقتی در جوامع اولیه و یک جا نشین بشری قرار شد برای تعیین مدیر مجموعه غارهای انسان های اولیه انتخاب برگزار شود، کمبود وسیله ای که صدای کاندیداها را به گوش همه انسان های اولیه، که در گوشه و کنار غارها و جنگل و دشت مشغول انجام امور عیان و نهانشان بودند، به شدت احساس شد.

کمی بعد، انسان اولیه کشف کرد که صدا در میان دو کوه می پیچد و به گوش همه کسانی که در آن اطراف هستند می رسد. پس کاندیداهای اولیه سخنرانی هایشان را در میان کوه ها ایراد می کردند و صدای وعده و وعید آن ها در میان کوه ها می پیچید و باعث بی خوابی کل وب زهای کوهی می شد. از همین دوران بود که این جانوران از کوه راست هم بالا می رفتند تا از شر شنیدن سخنان کاندیداهای اولیه خلاص شوند!

اما نخستین کخسانی که با فریاد زدن در قیف های بلند چوبی یا فلزی صدایشان را تا دوردست ها رها کردند سبزی فروش ها و آهن آلات، آب گرم کن شکسته و بخاری پاره بخرهای یونان باستان بودند. سیاست مداران یونان، که دیدند از این وسیله مفید در راه چه اهداف کوچکی استفاده می شود، طی حکمی استفاده از این وسیله را فقط برای سیاست مداران آتن جایز دانستند و نقل است که ژولیوس سزار در راه بازگرداندن بلندگو به سبزی فروش ها و شکسته- پاره بخرهای آتن بود که توسط سناتورها کشته شد!

با شروع انقلاب صنعتی و اختراع تلفن، نخستین میکروفن های الکتریکی در تلفن ها استفاده شد. هر چند که از همان دوران، آمریکایی ها روس ها را متهم می کردند که با اشغال کردن تلفن های کاخ سفید و فوت کردن در میکروفون آن ها در انتخابات آمریکا دخالت می کنند، حالا انتخابات هم ه نباشد بالاخره شاید یک نفر داخل کاخ سفید با یک نفر بیرون کاخ سفید گفت و گوی خصوصی میکروفونی داشته باشد!

در کشور ما هم بچه های دهه 60 خاطرات جالبی از میکروفون دارند. آن ها، در دوران تحصیل، مجبور بودند هر روز صبح، دقایقی طولانی سرپا بایستند تا ناظم مدرسه، به وسیله میکروفون، درباره منشور زندگی و حرکت دوارش، اخلاق، هنر، نحوه پیچیدن دلمه، عاقبت درس نخواندن، کچل نکردن کله و عواقب خطرناک خط کشی نکردن دفتر ممشق برای آن ها سخنرانی کند... سخنرانی هایی که حتی در بازداشتگاه آشویتس هم به صورت انگشت شمار اجرا شد!

در طول تاریخ، برخی میکروفون ها، به خاطر مکان سوق الجیشی ای که در آن نصب می شوند، شاهد حوادث جالبی هستند، درست مثل میکروفون موجود در جایگاه سخنرانی سازمان ملل متحد! این میکروفون در دوران حکومت کمونیست ها بر شوروی شاهد سخنرانی جنجالی خروشچف در سازمان ملل بود که با اعتراض برخی اعضا رو به رو شد. خروشچف هم کفشش را درآورد و با آن این قدر روی تریبون سازمان ملل کوبید که همه ساکت شدند! یا در سال ۱۹۶۰، فیدل کاسترو طولانی ترین سخنرانی تاریخ را در سازمان ملل و مقابل این میکروفون انجام داد و چهار ساعت و نیم تمام حرف زد! (تقریبا نیم ساعت بیشتر از سخنرانی های ناظم های ما در دهه ۶۰)

برخلاف میکروفون سازمان ملل که بارها تا مرز سوختگی و از هم گسیختگی روحی پیش رفته است، بعضی میکروفون ها هم هستند که در طول سال خاک می خورند و مثل گلدان بیشتر جنبه تزیینی دارند تا کاربردی، درست مثل میکروفون جناب دکتر عارف در مجلس!

برخی میکروفون ها هم هستند که با ذوق و شوق منتظر روزی هستند که از آن ها در مقابل جمعیت زیادی استفاده شود، ولی متاسفانه به خاطر پاره ای دلایل (یا حتی بدون پاره ای دلایل!)، کنسرت خواننده ای که قرار بوده پشت آن ها بخواند لغو می شود و میکروفون بیچاره دچار نوعی پوچی می شود و آرزو می کند ای کاش حداقل میکروفون یک سبزی فروش دوره گرد بود، میکروفونی که هیچ کس، حتی ماموران سمج شهرداری هم نمی توانند آن را از صدا بیندازند (به خصوص سر ظهرها و صبح روزهای تعطیل!).

اما ابداع میکروفون بی سیم انقلاب تازه ای در عرصه سخنرانی ایجاد کرد. هر چند که وقتی شهردار شهر جورج تاون آمریکا، در جلسه بررسی اوضاع بهداشتی آمریکا، با میکروفون بی سیمش به دستشویی رفت و صداهای خصوصی ترین مکان بشری را به صورت بی سم و زنده به سالن کنفرانس ارسال کرد، این ابداع بدیع از حالت اوریجینالش خارج شد! اما نکته جالب این بود که در این اتفاق همه نوع صدایی از سمت جناب شهردار شنیده شد، به جز صدای آب ناشی از شستن دست ها پس از خروج از دستشویی، آن هم درست وسط کنفرانس بررسی اوضاع بهداشتی!

و در پایان، یادی کنیم از میکروفون بازمانده دونالد ترامپ و حرف هایی که سال ها قبل بین او و نجری یک برنامه تلویزیونی قبل از شروع برنامه رد و بدل شد و ترامپ در سخنان گهرباری درباره رابطه اش با زن ها جملاتی گفت که حتی همسر میکروفونی که به یقه زده بود هنوز هم حاضر نیست با شوهرش، که حرف های ترامپ را شنیده است، زیر یک سقف زندگی کند!

آدولف هیتلر یکی از علاقه مندان سرسخت میکروفون بود و چاپلین در فیلم دیکتاتور بزرگ نشان داد چقدر می تواند خطرناک باشد!