طنز؛ در ایران لوس نداریم

مهرشاد مرتضوى در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

«اسپویلد» در لغت خارجستانی به معنی فاسد شده است. یعنی مثلا وقتی می‌خواهیم بگوییم غذایی خراب شده، می‌توانیم بگوییم «ایت ایز اسپویلد». بیشترین تعداد دفعاتی که این کلمه با این معنی استفاده شده نيز مربوط به شبکه «پرس تی‌وی» می‌شود که سعی می‌کند به زبان انگلیسی به همه مردم دنیا بفهماند که غرب در فساد و بدبختی غوطه‌ور است.

یک معنی دیگر «اسپویل» به معنای لو دادن است. مثلا وقتی می‌گوییم در قسمت جدید بازی تاج و تخت، جان اسنو تصمیم می‌گیرد با تارگریان پیمان همکاری ببندد یا عموی گریجوی‌ها به برادرزاده‌های خودش شبیخون می‌زند، سریال را لو داده یا در اصطلاح «اسپویل» کرده‌ایم. (توضیح: نگارنده به احضار روح و علوم خفیه این‌چنینی اعتقاد ندارد، لطفا سوال نکنید!)

اما یک معنی دیگر «اسپویلد» که ما امروز با آن سر و کار داریم، «لوس» است. با وجود اینکه برخی غرب‌زده‌ها تصور می‌کنند خارج جایی است که در آن بچه‌ها در پر قو بزرگ می‌‌شوند و روی‌شان سیستم آموزشی نصب می‌شود و کلی استعدادیابی صورت می‌گیرد اما حقیقت این است که نیمی از همان خارجی‌ها نيز خون آریایی در رگ‌های‌شان جریان دارد و بچه را بعد از دادن سه آوانس، در صورت مشاهده چهارمین خطا جوری می‌زنند که قالی را دم عید آن شکلی نمی‌تکانند. در نتیجه بچه‌ای که کتک نخورد و یا از کتک پنجم به بعد، هنوز به جای خندیدن زار بزند را لوس یا «اسپویلد» صدا می‌کنند.

یکی از مصادیق لوس بودن در دنیای امروز، مصرف بهینه است. الان دیگر میزان منابع طبیعی، به خصوص آب شرب، به حدی رسیده که مطمئنیم چیزی گیر نسل‌های بعدی نمی‌آید. بنابراین رعایت الگوی مصرف و این کارها لوس بازی محسوب می‌شود. درست است که وان ندارید ولی زیر در حمام را خوب بپوشانید و بگذارید بچه حمام را تا ارتفاع یک متر پر از آب کند که پسفردا برای نوه‌هایش خاطره‌ای برای تعریف کردن داشته باشد. یا چه اشکالی دارد پدر خانواده شیر آب را باز بگذارد تا خنک شود؟ به هر حال که نصف روز برق قطع است و هیچ‌وقت آب خنک داخل یخچال نداریم! بنابراین تمام این لوس بازی‌ها را کنار بگذارید و راحت زندگی کنید.

اما اینکه چرا مساله لوس بودن را مطرح کردیم، دلیل خاصی ندارد زیرا:

1) نه در اقتصاد مصداق دارد؛چون الان شرایط اقتصادی جوری است که فردا بگویند مرغ شده 10 هزار تومن، مردم می‌گویند «برو داداش، زیر 20 هزارتومن تغییر تو یه روز که گفتن نداره» یا اگر بشنویم بیکاری به 80 درصد رسیده، تنها واکنش‌مان این است که بگوییم «اون 20 درصد هم که از خودشونن دیگه».

2) نه در فرهنگ مصداق دارد؛ چون درست است که فیلمی توقیف نمی‌شود، ولی از کمیسیونی به کمیسیون دیگر می‌رود و آخرش هم که مجوز اکران می‌گیرد، نصف ملت در همین کمیسیون‌ها فیلم را دیده‌اند و یکی هم با موبایل فیلم گرفته و کیفیت روي پرده‌اي‌اش آمده بیرون، تازه وقتی هم اکران می‌شود بعضی از دوستان زحمت پایین آوردن پوسترش را می‌کشند.

3) نه در سیاست مصداق دارد؛ چون الان به اصولگراها بگویید در انتخابات شکست خوردید، با اعتماد به نفس می‌گویند «کی؟ ما؟ ما که 16 میلیون رای داشتیم!». به اصلاح‌طلبان بگوییم دچار مشکلات داخلی شده‌اید، می‌گویند «کی؟ ما؟ برو داداش ما ژن خوب داریم، این وصله‌ها به ما نمی‌چسبد»

خلاصه لوس بودن در ایران معنی ندارد و مختص همان خارجی‌هاست!