مینی شعر؛ جان من و جان تو...

برترین‌ها : شعر، نشانه یک زندگی عالی و بشری است. انسان با خیال زندگی می‌کند و بهترین چیزی که خیال را تحت تاثیر قرار می‌دهد شعر است، شعر، حقیقتی است که اگر نمی‌شود سراینده آن بود، دست کم می‌توان خواننده آن شد و از روزمرگی رهید.

شعر در کوتاه‌ترین و موجزترین و خوش آهنگ‌ترین و مناسب‌ترین همنشینی واژه‌های آشنا، ما را با معنایی درگیر می‌کند که برای عقل، نامفهوم و موهوم و بیگانه است، اما برای دل و جان، آشنا و حس شدنی است. شعر، میزبانی صادق است که قلب مخاطبان مستعد خود را هدف قرار می‌دهد و آنان را به ساخت ناممکن‌ها و ناباوری‌ها فرا می‌خواند تا خود ببینند و باور کنند که اگر ایمان و عشق باشد، هر ناممکنی ممکن می‌شود. گاهی هم شعر ابزاری برای بیان ناگفتنی‌ها می‌شود.

قبلا گزیده‌ای از اشعار را در قالب ابیات زیبا و تاثیرگذار با تایپوگرافی‌های متفاوت در اختیار شما قرار می‌دادیم که به خواست شما تصمیم به بازنشر آن گرفتیم. هنوز هم مثل همیشه پذیرای پیشنهادات و انتقادات شما همراهان همیشگی برترین‌ها هستیم. شما هم می‌توانید اشعار شاعر محبوب خود را در قسمت نظرات برای ما ارسال نمایید.

***

شب از هجوم خیالت نمی‌برد خوابم...

(فریدون مشیری)

دیده را فایده آن است که دلبر بیند

ور نبیند چه بود فایده بینایی را

(سعدی)

جان من و جان تو

گویی که یکی بوده‌ست...

(مولانا)

قایق کاغذی من

اگرچه نشسته به گل

برو ولی بی‌جواب نمی‌مونه

شکستن دل...

(پازل باند)

سیر نمی‌شوم زِ تو...

(مولانا)

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت...

(فریدون مشیری)

بگشای لب که قند فراوانم آرزوست...

(مولانا)

از تو بگذشتم و

بگذاشتمت با دگران...

(شهریار)

دل نیست هر آن دل که دلارام ندارد

بی روی دلارام، دل آرام ندارد

(مولانا)

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد

(سعدی)

هجرت علاج عاشق تنهاست...

(حسین صفا)

دل به کجا بندم؟

به کجا روی کنم؟

بازگو، ای به کنار دگری

خفته من...

(سیمین بهبهانی)

چیزی کم از بهشت ندارد

هوای تو...

(قیصر امین‌پور)

من مهربان ندارم

نامهربان من کو؟

(انوری)

درد من، آرام جان دیگران است

خوش به حال دیگران...

(فواد احمدی)

طراح: بهنام رائین