این چند سریال طنز ایرانی این روزها توان خنداندن مردم را ندارند

برترین‌ها: این مطلب درباره چند سریال و یک نایت‌شو هست که این روزها در نمایش خانگی در حال پخش است، آثاری که شاید بتوان گفت که جملگی در جذب مخاطب ناموفق بوده‌اند.

به همین بهانه در مطلب زیر سهم شادی خانواده‌های ایرانی از شبکه نمایش خانگی را بررسی کرده‌ایم:

پس از موفقیت فصل اول سریال «نیسان آبی» به کارگردانی منوچهر هادی که در مهرماه سال 1400 از پلتفرم فیلیمو پخش شد، حالا یک ماهی است که فصل دوم آن به کارگردانی مسعود اطیابی با داستان و شخصیت‌هایی در ادامه فصل پیشین در حال پخش است.

وجه تمایز داستان نیسان آبی را باید روایت آن از زبان یک نیسان آبی دانست؛ سریالی که داستان آن عمدتاً بر تیپولوژی کاراکترهای حاشیه‌نشین سوار است و موقعیت‌های داستانی هم در بستر روابطی شکل می‌گیرند که در میان این کاراکترها و براساس مشکلات و مسائل حاشیه‌نشینی اتفاق افتاده‌اند.

سکانسی خنده دار از نیسان آبی ۲

به علاوه که نزدیکی فضای عمومی سریال به زندگی عامه مردم، فضای آشناتر و صمیمانه‌تری ایجاد می‌کند که احتمال پرمخاطب شدن سریال را بالاتر می‌برد. فصل اول «نیسان آبی» هم با همین ابزار و به واسطه شخصیت‌پردازی از کاراکترهای مأنوسی چون «نیسان آبی»، «جمشید هاشم‌پور» و همچنین تیپ‌هایی نظیر زن خشمگین و شکاک و زن شوهردوست و فداکار به علاوه موضوعات محبوبی چون رفاقت و برادری در کنار نمایش خانواده هسته‌ای و پرجمعیت تا اندازه زیادی توانست رضایت مخاطبان خود را جلب کند.

فصل دوم سریال اما به اندازه قبل با این تیپ‌های از پیش شناخته‌شده برخورد نمکین و طنزپردازانه‌ای ندارد. موقعیت داستانی براساس قتل دختری شکل گرفته که در فصل اول، کاراکتری در حاشیه محسوب می‌شد و ادامه حل این معما قرار است کشش داستانی را ایجاد کند اما موقعیت‌های طنز مانند شوخی با موسیقی در فضای دهه شصت، روابط میان زری سازگار (بهناز جعفری) و رضا خرسند (مهران غفوریان) و برخی دیگر از آنها به تکرار افتاده‌اند. با این همه «نیسان آبی» از جمله مجموعه‌هایی است که نسبتاً مورد استقبال مخاطبان VODها قرار گرفته است.

نظر طرفداران و منتقدان «نیسان آبی ۲»:

* مهسا نوشت: نیسان آبی ۲ خیلی خوب بود اگر وقت داشتم هر دو فصل و مجدد تماشا میکردم، حتما ببینید.

* حسن اما در مخالفت با نظر مهسا توئیت زد: یعنی واقعا میرید وقت میذارید نیسان آبی ۲ رو نگاه کنید یه تست هوش بدید خدایی! مگه میشه این همه سریال بی محتوا و ضعیف باشه!

عجیب‌غریب‌بازی با ستاره‌ها

این اولین باری است که کیارش اسدی‌زاده، از ژانر جنایی و معمایی فاصله می‌گیرد تا کمدی بسازد. شاید به همین خاطر باشد که حتی سریال طنز او «دفتر یادداشت» هم رنگ و بوی جنایی گرفته است. او که همزمان سریال «هفت» را در پلتفرم تماشاخونه در حال نمایش دارد در فیلمنت، تلاش کرده است تا با داستانی نامتعارف و شخصیت‌هایی معمولی اما در فضایی نامأنوس، جنس جدیدی از کمدی را به مخاطب عرضه کند.

سکانسی خنده‌دار از سریال دفتر یادداشت که حسابی پربازدید شد!

وجه تمایز «دفتر یادداشت» را باید دو ستاره مخاطب‌پسند طنز آن یعنی رضا عطاران و حسن معجونی دانست. در عین حال این سریال نمونه خوبی از این قاعده است که ستاره نمی‌تواند موفقیت یک فیلم را تضمین کند. حالا با گذشت 6 قسمت از این سریال فضای تا حدی عجیب و غریب آن بیشتر جاافتاده و جنس طنز آن برای کسانی که دنبال کردنش را به رها کردن آن ترجیح داده‌اند، بیشتر جا افتاده است. آخرین ساخته اسدی‌زاده، به وضوح ابعاد روانشناختی دارد و خصوصاً در صحنه‌پردازی و طراحی لباس، این وجوه را همراه با رنگ و لعاب ویژه و چشمگیر برای مخاطب ایرانی به رخ می‌کشد.

سریال «دفتر یادداشت» اما به نسبت دو رقیب دیگر خود دست بازتری در شوخی‌های جنسی مستقیم و تلویحی داشته با این حال موفق نشده در جذب مخاطب آن طور که باید و شاید باشد.

نظر طرفداران و منتقدان «دفتر یادداشت»:

* سمیه در دفاع از این سریال گفت: واقعا سریال دفتر یادداشت جالبه. یکی از قشنگی‌های روزای جمعه‌م شده=))))))).

* سیاوش اما نظر دیگری دارد: گفتگوی ذهنی نویسنده سریال دفتر یادداشت با خودش: خب حالا چجوری آب کنم تو سریال یه ۳۰ قسمت دیگه ازش کمدی دربیارم؟ آها... پنجاه‌تا سکانس دادوبیداد بازیگرها رو مینویسم، با یه ایجاد آلودگی صوتی حتما پیرمردهای ۸۰ ساله میخندن.

خنده‌های فرهیختگانی

افشین هاشمی در حالی با «داوینچیز» به نماوا برگشته که به تازگی سریال دیگر او «شبکه مخفی زنان» نیز پس از مدت‌ها توقیف دوباره به چرخه نمایش بازگشته است؛ حتی اگر دستخط هاشمی را در آثارش نشناسیم همین دو سریال هم کافی است تا بدانیم هاشمی در آثار جدی خود هم لحنی شوخ‌طبعانه دارد و در عین دارا بودن نوعی فرهیختگی و تلاش برای والایش محتوای طنز خود، سعی می‌کند مخاطب را بخنداند.

سکانسی پربازدید از «شبکه مخفی زنان»

سریال «شبکه مخفی زنان» البته بیشتر واجد این ویژگی است و هرچند باید آن را بیشتر سریالی در ژانر تاریخی به حساب آورد اما بدون تردید نمی‌توان از ابعاد طنز آن هم چشم پوشید.

نظر طرفداران و منتقدان «شبکه مخفی زنان»:

* داریوش نوشت که این سریال شبکه مخفی زنان هم به شدت جذابه و قهوه تلخی شده! دیالوگ‌هاش عالیه، عالی. ترکیبی از دیالوگ‌نویسی‌ حاتمی و بیضایی.

* شیرین اما در نظری کنایه آمیز می‌گوید: سریال شبکه مخفی زنان رو کسی دیده؟ اگه ندیده حتما یه کار خوب کرده و این ندیدن پاداش اون کار خوبه هست قطعا!

«داوینچیز» اما سریالی طنز با موقعیتی تخیلی است که در ضمن آن باز هم به روش هاشمی انبوهی از نقدها و اعتراض‌های اجتماعی و سیاسی با زبانی دلسوزانه و طنزآمیز منتقل واگویه می‌شود.

سکانسی از سریال داوینچیز

موقعیت اصلی داستان را هم می‌توان به نوعی استعاری دانست که مؤید زبان انتقادی و لحن شوخ‌طبعانه سریال است.

نظر طرفداران و منتقدان «داوینچیز»:

* نوید در تائید این سریال نوشت که سریال داوینچیز چقدر دیالوگاش باحاله حتما تماشا کنید.

* ملیحه هم در نقد این سریال گفت: این سریال داوینچیز آنچنان مزخرفه که بیشتر از یه ربع نتونستم ببینم.

با این حال «داوینچیز» از آن دست سریال‌هایی نیست که انتظار داشته باشیم پای تماشای آن قهقهه بزنیم؛ بلکه مانند «شبکه مخفی زنان» تا اندازه‌ای دقت و توجه لازم است تا از لابه‌لای دیالوگ‌ها، نکات بیشتری بیرون کشیده شود.

تنها نایت‌شوی استاندارد ایرانی

هر چند گونه نمایشی طنز در میان مخاطبان ایرانی، محبوب‌تر و آشناتر است اما پس از موفقیت برنامه‌های تلویزیونی «خندوانه» و خصوصاً «دورهمی»، گونه‌های دیگری از طنز از نوع استندآپ کمدی و نایت‌شوها و کمدی‌های آخرشبی هم جای خود را در میان مخاطبان باز کرده است. حالا به جرأت می‌توان گفت که برنامه «نیمه‌ شب» امیرحسین قیاسی که پخش آن از فیلیمو آغاز شد و حالا در تماشاخونه ادامه دارد، یکی از استانداردترین و بامزه‌ترین طنزهای VOD  ها از این نوع است.

سکانسی خنده دار از برنامه کمدی نیمه شب با امیر حسین قیاسی

قیاسی که خود بازمانده اکتشافات مسابقه خنداننده‌شو در «خندوانه» است، توانسته ضمن شوخی با اخبار هفته، با مسئولان، مردم، سیاست‌ها و هر چیزی که امکان شوخی دارد، طنز بسازد و در جلب مخاطب خود هم نسبتاً توفیقاتی داشته باشد. «نیمه‌ شب» را باید در کنار «ممیزی» به عنوان قالب غیرنمایشی از جمله موفقیت‌های شبکه نمایش خانگی در عرصه کمدی دانست. اما درمجموع اینم که قیاسی چقدر خلق موقعیت‌های کمدی موفق بوده، سوالی‌ست که فعلا بی‌جواب است