خواندنی ها با برترین ها (۳۰)

برترین ها - محمودرضا حائری: در این شماره از خواندنی ها با کتابی درباره ی دروغ گویی، خاطرات دکتر ابراهیم یزدی اولین وزیر خارجه ی جمهوری اسلامی، رمان پلیسی جدید از یک نویسنده ی روس و... آشنا شوید.

دروغ گویی (انتخاب اخلاقی در زندگی عمومی و خصوصی)

• سیسلا باک
• ترجمه ی احد علیقلیان
• فرهنگ نشرنو
• چاپ اول: 94

آیا پزشک باید به بیمار محتضر دروغ بگوید تا ترس و اضطرابی را که حقیقت ممکن است برای بیما به بار بیاورد به تأخیر اندازد؟ آیا استاد دانشگاه در توصیه نامه هایی که برای دانشجویانش می نویسد باید در فضایل آنان مبالغه کند تا بلکه در بازار کار بی رونق فرصت بهتری نصیب آنان گردد؟ آیا والدین باید این حقیقت را فرزندشان ناتنی است از او پنهان کنند؟

آیا دانشمندان علوم اجتماعی می بایست مفتشانی را در لباس بیمار نزد پزشک بفرستند تا از گرایش های نژادی و جنسیتی آنان در تشخیص و درمان بیماران مطلع شوند؟ آیا مشاوران حقوقی دولت می بایست به نمایندگان کنگره درباره ی یک لایحه ی رفاهی بسیار ضروری دروغ بگویند، نمایندگانی که اگر حقیقت را به آنان بگویند ممکن است با آن لایحه مخالفت کنند؟ و آیا روزنامه نگاران باید برای گرفتن اطلاعات از کسی که می خواهند فساد او را افشا کنند دروغ بگویند؟

میان چنین انتخاب هایی تفاوت هایی را احساس می کنیم؟ اما تصمیم به این که دروغ بگوییم، دوپهلو حرف بزنیم، ساکت بمانیم، یا حقیقت را بگوییم در هر موقعیتی معمولاً تصمیم دشواری است. دشوار است چون دورویی ممکن است شکل، مراتب، هدف ها، و نتایج بسیار متفاوتی داشته باشد. همچنین به این دلیل دشوار است که می دانیم مسئله حقیقت و دروغ گویی ناگزیر بر هر جه در خانواده ی ما، جامعه ی ما و روابط کاری ما گفته می شود یا ناگفته می ماند سایه می افکند. از همه دشوارتر مرزبندی میان این هاست و خط مشی یکدست دور از دسترس به نظر می آید...

عزازیل (راز توطئه)

• بوریس آکونین
• ترجمه ی رضا علیزاده
• انتشارات نیلوفر
• چاپ اول: بهار ۹۴

داستان در دهه ی ۱۸۷۰ در مسکو و پترزبورگ و لندن اتفاق می افتد. اراست فاندرین، کارآگاه تازه کار پلیس خیلی زود پی می برد که خودکشی یک دانشجوی ثروتمند در باغ های الکساندر مسکو از آن پرونده هایی نیست که بازنشده بسته می شوند، بلکه اوج یک توطئه ی جهانی است که عواقبی بسیار مرگبار دارد.

آلن فارست نویسنده ی رمان های جاسوسی تاریخی که او را وارث سنت کسانی چون گراهام گرین و اریک امیلر می دانند، درباره ی عزازیل می گوید «استادانه، پیچیده و تا بن دندان تزاری و روسی، انگار تالستوی قصد کند داستان جنایی بنویسد و نتیجه عزازیل از آب در می آید. رمانی فوق العاده شگفت انگیز وجذاب و تا حدودی متفاوت از آنچه تاکنون خوانده اید...

علم

• استیو فولر
• ترجمه ی محمدابراهیم محجوب
• نشر گمان
• چاپ اول: ۹۴

آیا علم می تواند حسی از کمال به زندگی ما ببخشد؟ آیا می تواند کلیت چیستی انسان بودن را توضیح دهد؟ ایمان پایدار ما به پیشرفت علمی، چه چیزی را درباره ی ما به مثابه یک «نوع» بیان می کند؟ فولر در پاسخ به این پرسش ها طیف گسترده ای از تاریخ علم و دین را از ارسطو و اتم گراها تا داوکینز و نوداروین گراها را می کاود و به دقت بررسی می کند که علم چیست، هدف هایش چگونه در گذر سالیان دگرگون شده اند، و دین و در سال های اخیر خداناباوری، چه نقشی در پیشروی آن داشته اند....

شصت سال صبوری و شکوری (خاطرات دکتر ابراهیم یزدی) جلد اول

• ابراهیم یزدی
• انتشارات کویر
• چاپ اول: ۹۴

در دبستان ابتدایی ادب، معلم ورزش ما در زنگ ورزش، دانش آموزان کلاس ما را به دو گروه تقسیم می کرد. هر گروه در یک صف، پشت سرهم، در دو ستون به موازات هم در انتهای صحن مدرسه قرار می گرفتند. در مقابل صحنه مدرسه، در برابر هر ستون یک دایره با گچ روی زمین می کشید. یک نفر از گروه در داخل دایره می ایستاد.

به دست نفر اول هر یک از ستون ها، چوبی می داد و با کشیدن سوت، مسابقه شروع می شد. نفر اول که چوب را در دست داشت، باید به سرعت به سوی دایره یا قلعه می دوید و چوب را به نفر اول صف می داد و خود به انتهای صف می رفت تا تمام افراد یک گروه مسیر را با سرعت بیشتری دویده و مسیر را طی کرده و بازی را به اتمام برسانند.

در میدان نبرد برای تحقق حاکمیت، حقوق و آزادی های اساسی ملت، نسل ما و نسل های قبل از ما پرچم به دست دویده اند و اکنون که نسل ما در حال خروج از صحنه است، نسل جدید و جوان باید پرچم را بگیرد و دوی ماراتن مبارزه را ادامه دهد.

رنگ های دیگر ( در باب زندگی، هنر، کتاب ها و شهرها)

• ارهان پاموک
• ترجمه ی علیرضا سلیمانی و پیام یزدانی
• نشر اختران
• چاپ اول: ۹۴

این کتاب مجموعه ای است از اندیشه ها، تصویرها، و پاره هایی از زندگی که هنوز به هیچ یک از رمان های من راه باز نکرده اند. این ها را من در این کتاب به صورت روایتی به هم پیوسته آورده ام. گاهی تعجب می کنم که چرا نتوانسته ام همه ی افکارم را که به نظرم ارزش کشف داشته اند در داستان هایم بگنجانم. لحظه های ناب زندگی، صحنه های روزمره کوچکی که دلم می خواسته با دیگران در میان بگذرام، و واژه هایی که با صلابت و شورمندانه در لحظه هایی افسونگر از زبان من جاری می شوند.

برخی از این پاره ها شرح حال زندگی خودم است؛ برخی را بسیار سریع نوشته ام؛ و بعضی ها را وقتی حواسم به جایی می رفت کنار گذاشته و بعداً سریع به آنها رجوع کرده ام؛ همان گونه که به عکس های قدیمی رجوع می کنم. من به ندرت رمان هایم را بازخوانی می کنم، اما از خواندن دوباره ی این نوشته ها لذت می برم.

آن چه در این نوشته ها از همه بیشتر می پسندم آن هایی است که از مناسبت نوشته شدن شان فراتر می روند، که فقط نوشته های سفارشی مجلات و روزنامه ها نیستند، که بیش از آن چه آن موقع در نظر داشتم از علایق من، از شور و شوق من سخن می گویند، برای توصیف این لحظه های الهام بخش لحظاتی نادر وغریب که حقیقت را نمایان می کنند، ویرجینیا ولف تعیبر «لحظه های بودن» را به کار برده است ...