پیشنهادهای فرهنگی آخر هفته

برترین ها - ایمان عبدلی:

اکران: فصل خوبی برای سینما رفتن نیست. روزهای شلوغ ماه آخر سال خیلی اکران قابل توجهی ندارد معمولا، مگر این که بخواهید بخندید و خب چه پیشنهادی بهتر از «خوب بد جلف» که یکی از آثار کمدی موفق این سال هاست، غیر از آن «ماحی» هم هست. فیلم سینمایی «ماحی» با مضمونی سیاسی واجتماعی و برگرفته از حوادث واقعی روایت می شود. اتفاقاتی که در مورد یک زن به نام «ماحی» ودر بازه زمانی سال های ۹۱ تا ۹۲ می گذرد.

«ماحی» را داود خیام ساخته و داستان در مورد سال هایی است که تحریم ها خیلی ها را فربه کرده و مفاسد اقتصادی جولان می دهند. فیلم در روایتی کمتر دراماتیک دائما حال و روزگار تحریم فساد های نفتی و نقش ساختار دولتی را نقد می کند. فضای فیلم بالطبع تلخ است و بازی ها هم البته در حد قابل قبولی است. در فیلم همایون ارشادی، آنا نعمتی و مهران احمدی بازی می کنند.

نمایش خانگی: «سیانور» یک پیشنهاد قابل تامل برای آن دسته از علاقه مندان به سینماست که از هجوم فیلم های کم مایه ی تلویزونی روی پرده سینما خسته شده اند و طالب یک فیلم واقعا سینمایی هستند. داستانی که دریچه هایی جدیدی را روی ذهن باز می کند و شاید برای آن ها که بخواهند شروع یک مسیر فکری تازه باشد. مسیری که در آن گمان حذف هیچ کس و هیچ تفکری نباشد، فیلم داستان شکاف مارکسیست های سازمان مجاهدین از مذهبی ها را روایت می کند. فیلمی که بهتر است در سینما ببینید تا زحمت عوامل فنی آن را بهتر درک کنید، اما تماشای آن در منزل هم غنیمتی است، یک اثر خوش ساخت و با کیفیت.

بهمنش: یه جور بگو مام بفهمیم.../ مرتضی(صمدیه لباف): دعای موسی رو خوندم./ بهمنش: به موقعش خدمت موساتونم می رسیم./ مرتضی: شماها خیلی شبیه افراخته و دوستاشین./ بهمنش: کجامون؟ / مرتضی: اینکه هر دوتون به فکر حذف کردین

تماشاخانه: «خانه ای در انتهای خیابان بهار» به کارگردانی ندا هنگامی و بر اساس متنی از محمد چرمشیر، داستان پنج خواهر در یک خانه که هر لحظه امکان انفجار (فروپاشی) می رود. نمایش به عینه مساله فروپاشی فرد و در نهایت خانواده می پردازد، مخصوصا از نگاه زنان و برای زنان. برای دیدن چنین نمایشی بی گمان باید کمی به نشانه ها توجه کنید

نردبان فلزی که احتمالا نشانه ی مردسالاری است و نشانه ی سایه ی پدری است که فوت شده ، همان نردبانی که همه بالای آن مونولوگ می گویند و در واقع نسبت خودشان را با جامعه مردسالار مشخص می کنند. دکور خالی و مینی مال کار که باعث می شود به شخصیت های توجه بیشتری داشته باشیم و زبان نقد کارگردان و متن را بهتر درک کنیم. آن چه که واضح است مواجهه متن با موقعیت زنان در جامعه امروز ایران است. زنانی که در کسب هویت دچار تعارضات متعددی هستند و آن طور که خانم کارگردان هم گفته ازپس عمل های زیبایی فراوان به یک فهم عروسکی از وجود خودشان تنزل پیدا کرده اند. در ضمن در نمایش لیندا کیانی و نازنین بیاتی هم ایفای نقش می کنند!

خورجین: «تونی اردمان» جدی ترین رقیب «فروشنده» در اسکار امسال است. فیلمی آلمانی که به رابطه از دست رفته یک پدر و دختر می پردازد. پیتر سایمونیشک در نقش «وینفرد» یکی از متفاوت ترین پدرهای تاریخ سینماست. پدری که از آلمان تا رومانی می آید تا در تعقیب حال و روز زندگی دخترش «اینس» باشد. او دائما حوالی دخترش می چرخد و با گذاشتن کلاه گیس و دندان شمایل دیگری از خودش می سازد.

رفتارهای عجیب و غریب پدر که ترس بی آبرویی را به جان دختر تاجرمسلک انداخته، تضادهای کمیکی برقرار می کند که البته به درام کار آسیب نمی زند و در پیوستگی خوبی با آن قرار دارد. «تونی اردمان» البته حوصله می خواهد، چون زمان فیلم طولانی است شاید در بسیاری از مواقع حرکت چندانی دردرام مشاهده نکنید، اما به هر حال این قسم فیلم ها فضای ذهنی جدیدی پیش رویتان باز می کند به اضافه بازی های بسیار قدرتمند و وچند خرق عادت!

کتاب: «علیه تفسیر» به قلم سوزان سانتاگ و ترجمه مجید اخگر در نشر بیدگل سه بار تجدید چاپ شده، برای کتابی در حوزه فلسفه و پژوهش هنرقرار دارد، این آمار قابل توجه است. کتاب در بخش های مختلف با نگاهی تازه به مساله نقد و تفسیر آثار هنری می پردازد.

سانتاگ در این سلسله مقالات آثار نویسندگان و فیلسوفان مشهوری چون: ژان پل سارتر، آلبر کامو،اوژن یونسکو، گئورگ لوکاچ و... را بررسی می کند. همچنین برخی مقالات کتاب نیز به نقد و بررسی آثار فیلمسازانی چون: روبر برسون و ژان لوک گدار ــ سینماگران برجسته فرانسوی ــ اختصاص دارد.

بخش نخست «علیه تفسیر»، «درباره سبک» است. بخش دوم کتاب هم مقالاتی مثل «هنرمند به مثابه رنجبرِ نمونه‌ وار»، «یادداشت‌های کامو»، «انسان شناس به مثابه قهرمان» را دارد، اگر به مباحث هنری علاقه دارید خواندن این کتاب واجب است و حتی اگر احساس قرابتی با این قسم مسائل ندارید خوانش کتاب تجربه ی متفاوتی است. جملات تفکر برانگیز کم ندارد مثل: «هنر اغواست نه تجاوز».

کیوسک: ماهنامه «اطلاعات حکمت و معرفت» را قبل تر در همین بخش معرفی کردیم مجله وزین موسسه اطلاعات که هر بار در موضوعی خاص گفت و گوها و مقالاتی تخصصی پیش روی خوانندگانش می گذارد. دفتر این شماره به مقوله «امید و ایمان» پرداخته. امید و امیدواری از منظر اسلام و بودا، بررسی تاریخچه دیدگاه های نظری مختلف در باب امید، نومیدی و گذر از آن از دیدگاه کی یر که گور و امید و معنویت در عصر اضطراب، سلسله مطالب جالبی است که هر کسی با هر میزان از سواد را در جذب خودش می کند، چون مقولاتی است که همه با آن درگیریم و به آن احتیاج داریم. این که بدانیم دین و مذهب تا چه اندازه می تواند کمک رسان ما به وقت نا امیدی و هنگامه مواجهه با مشکلات باشد و این که آدمی که از دین کناره می گیرد تا چه اندازه تحت آسیب پذیر می شود در هر صورت جالب و درگیر کننده است. می ارزد که از بحث های سطحی و سر در گم در این رابطه فاصله بگیریم با یک مجله پنج هزار تومانی.