اختلالات روانی در افراد مشهور (۲)

اختلالات روانی در افراد مشهور (۱) برترین ها: مشکلات سلامت ذهنی باعث ایجاد درگیری های روانی در انسان ها می شوند. این بیماری انواع مختلفی دارد و ما در این مطلب، علاوه بر انواع بیماری ها، افراد مشهوری را معرفی کرده ایم که به آنها ابتلا دارند.

برخی از دیگر اختلالات در نتیجه ترس از اجتماع است و حتی برخی از هنرمندان مشهور دنیا نیز این اختلال را دارند. به طور مثال، باربارا استریسند -خواننده - هرگز کنسرتی برگزار نکرد و در هیچ جمعی آواز نمی خواند زیرا فوبیای اجتماع داشت.


پائولا دین نیز فوبیای اجتماع یا «اختلال برون هراسی» دارد و از حاضر شدن در مجامع عمومی و مکان های پرجمعیت دوری می کند. این بیماران اصولا دچار آسیمگی و «وحشت‌زدگی» می شوند.


از دیگر بیماران این اختلال روانی باید به جاناتان نایت - خواننده - اشاره کرد. او به قدری از اجتماع و جمعیت هراس داشت که نتوانست به خوانندگی خود ادامه دهد و از گروه موسیقی بیرون آمد. این بیماری به خود فرد بستگی دارد. گاهی با چندین دوره مشاور برطرف می شود و گاهی به تجویز دارو نیاز است.


از دیگر اختلالات اضطرابی باید به «تنگناهراسی» اشاره کرد. این افراد اصولا در قرار گرفتن در مکان های تنگ و راه گریز نداشتن از آنها هراس بیمارگونه دارند. درو بری مور - هنرپیشه - از جمله افرادی است که تنگناهراسی دارد. این ترس ممکن است در کودکی بیمار ریشه داشته باشد. آمار نشان می ‌دهد حدود ۵ تا ۷ درصد از مردم جهان دچار تنگناهراسی هستند.


اگر ترس بیش از اندازه و به طور غیرطبیعی باشد، به «بیماری پارانویا» تبدیل می شود. افراد پارانوئید دچار حالتی هستند که در آن با اهمیت فوق‎العاده و خارج از اندازه‌ به سلامت جانی و مالی، خود را شکنجه می‌دهد. این گونه از افراد مدام در این فکر هستند که عواملی انسانی، طبیعی یا ماورا طبیعی خودشان، دارایی و افراد خانواده ‌شان را تهدید می‌کنند و همه، در فکر توطئه چینی بر ضد آنها هستند. مارگوت کیدر از جمله مبتلایان پارانوئید و در حال حاضر تحت درمان است.


جام فوربس Nash Jr که در سال ۱۹۹۴ میلادی برنده نوبل علم حساب شد نیز نوعی از پارانویا داشت. بیماری او بیشتر شیزوفرنی است. این افراد همیشه دچار توهم، هذیان و بدبینی زیاد هستند. این بیماری دارای عوارضی همچون عدم ارتباط منطقی در رفتار و گفتار، انزوا و گوشه نشینی بیش از حد و هذیان و توهم است. فیلم «ذهن زیبا» نیز با الهام از زندگی فوربس ساخته شده است که فرد در آن باشخصی هم اتاق است که وجود خارجی ندارد.


هافبک دفاعی تیم راگبی سن دیه‌گو، لیونل آلدریج نیز پس از بازنشستگی از فوتبال، دچار پارانوئید شیزوفرنی شد. او بیش از دوسال بی خانمان بود تا اینکه تحت مداوا قرار گرفت.


برایان ویلسون نیز با اختلال دوقطبی، اختلال ادراک و اختلالات شیزوفرنی زندگی می کند. او تحت نظارت پزشک دارو مصرف می کند. این بیماری ها اصولا در ابتدای بزرگسالی آغاز می شوند و بر احساسات و طرز فکر بیمار تاثیر منفی دارند.


با اینکه ثابت نشده است اما گفته می شود ایساک نیوتن (یکی از عجیبی ترین دانشمندان تاریخ) نیز دچار شیزوفرنی بوده است. گویا او نامه های هذیانی می نوشته و به طور دایم حالت های روحی اش تغییر می کرده است. برخی دانشمندان تصور می کنند نیوتن و انیشتین دچار یا اختلال آسپرگر بوده اند. اسپرگرنوعی اختلال زیستی- عصبی است که با تاخیر در انجام مهارت ‌های حرکتی تظاهر می ‌یابد.


برخی از مردم دچار «اختلال شخصیت مرزی» هستند. این بیماری که با نام اختصاری BPD شناخته می شود نوعی اختلال شخصیتی شبیه به اختلالات دو قطبی است. همانند اختلالات دوقطبی افراد مبتلا به BPD ، پس از افسردگی وارد دورهٔ شیدایی می‌شوند. دوره‌های افسردگی یا شیدایی در BPD از چند ساعت تا یک روز است. افراد مبتلا لحظه های سختی را پشت سر می گذارند و از جمله افراد مشهوری که مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بوده است، می توان به مرلین مونرو اشاره کرد. او چندین بار ازدواج کرد و از همه آنها جدا شد. اعضای خانواده و دوستان او بسیار محدود بودند زیرا کنترلی روی رفتار و احساسات خود نداشت.


در برخی موارد، بیماری های روحی به جای خود بیمار به دیگران آسیب می رساند. به طور مثال، امپراطور بزرگ، نِرو پایرومانیا (جنون آتش افروزی) داشته است. برخی از تاریخ نویسان معقتد هستند نرو باعث آتش سوزی شهر رم شده است.


برخی از بیماری های روانی نیز منجر به قانون شکنی در فرد می شوند. ویونا رایدر در سال ۲۰۰۲ میلادی، در حال دزدی از فروشگاه دستگیر شد. البته او دچار «جنون دزدی» نبود. در جنون دزدی، بیمار اجناس را برای سود یا استفاده شخصی سرقت نمی کند بلکه فقط از فعل دزدی لذت می برد.


صرف نظر از شرایط پدید آورنده بیماری های روحی و ذهنی، بسیار مهم است به این افراد کمک شود. برخی از افراد در نتیجه مشکلات روحی به خودکشی دست می زنند که از جمله می توان به کورنت موبیان اشاره کرد. او در طول زندگی خود دچار اختلال دوقطبی بود.