اتفاق شوکه‌کننده‌ای که هر چهار دقیقه در ایران می‌افتد!

برترین‌ها: کاربری به نام «امیر.ش» در توئیتر، با نقل خبری از سایت اداره مهاجرت کنادا، روی سوژه‌ای مهم و در عین حال تکان‌دهنده دست گذاشته است.

او در توئیت خود نوشته:

این آمار تکان‌دهنده که به تازگی از سایت اداره مهاجرت کانادا منتشر شده است؛ من را چنان می‌ترساند که «چو برمیکشم از سینه نفس، نفسم را برمی‌گرداند»

البته که این توئیت واکنش‌های بسیاری را به دنبال داشته، چند مورد را مرور می‌کنیم:

جیا که در خارج از ایران زندگی ‌می‌کند نوشته: خبر ندارند قراره چقدر با آب و هوای مزخرف اینجا اذیت بشن. زمستان‌های مزخرف طولانی. آب و هوای سرد و مزخرف طولانی با بادهای مزخرف‌تر.

اما وایرلس در پاسخ به جیا می‌نویسد: اگر اینجایی و ناراحتی برگرد یا برو یه جای دیگه. یه جور تز می‌دین انگار همه جا برامون فرش قرمز پهن کردن یا چقدر آپشن برای مهاجرت هست یا اصن جاهای خوش آب و هواتر چه مزیت دیگه‌ای دارن؟

ناهید که تصمیمش را ظاهرا گرفته: راه حل. شما بگو؟ من سه ماه پیش کارم رو عوض کردم به امید اینکه. درآمدم بیشتر بشه و بتونم کم و کاستی های زندگیمو پوشش بدم. حقوق رو دوبرابر قبل بستم ولی بعد سه ماه هیچی به هیچی هزینه‌های زندگیم ‌چند برابر شد. مجبورم برم و الان دارم اپلای میکنم که برم.

داوود: حس می‌کنم اگه همینجوری پیش بره می‌تونیم کشورهای مستقل ایران 2 و 3 رو توی کانادا و اروپا ایجاد کنیم.

پدرام: این تازه فقط کانادا هست. کلی کشور دیگه هم میمونه تو این لیست. خیلی‌ها هم می‌خوان برن پولش رو ندارن.

و اما چالش عجیب حمید رضا و صبا که انصافا خواندنی‌ست:

حمیدرضا: ولشون کن با این وضع دنیا و بحران انرژی به زودی همشون تو صف ویزای ایران برمی‌گردند.

صبا: ای ساده تر از کاغذ نقاشی، کانادا بیش از دو برابر ما روزانه نفت تولید میکنه، بزرگترین منابع آب شیرین دنیا را داره، کشاورزیش که دیگه نگم، تولید برقش هم با 30 میلیون نفر جمعیت از ما بیشتره.

آماری تکان دهنده از مهاجرت

رصدخانه مهاجرت ایران در آخرین بررسی خود میزان تمایل به مهاجرت را بررسی کرده و حاصل آن آماری تکان دهنده از مهاجرت شده است.

شاخص تصمیم به مهاجرت برای سنجش وضعیت افراد جامعه که میل به مهاجرت دارند و برای مهاجرت دائمی از کشور برنامه‌ریزی و اقدام کرده‌اند کاربرد دارد. این شاخص مانند شاخص میل به مهاجرت شاید به مهاجرت واقعی منجر نشود اما در هر حال سنجش آن، آمار خوبی از وضعیت کشور در این زمینه در میان قشرها مختلف به دست می‌دهد. این شاخص در میان دانشجویان و فارغ التحصیلان، پزشکان و پرستاران، اساتید، محققان و پژوهشگران و البته استارتاپ‌ها اخیرا در ایران مورد بررسی قرار گرفته است.

در ارتباط با اینکه متمایلان به مهاجرت، قصد دارند از چه راهی برای مهاجرت استفاده کنند، بررسی‌ها حاکی از تمایل دانشجویان برای مهاجرت تحصیلی، محققان،‌ اساتید دانشگاه و پزشکان برای مهاجرت کاری و استارتاپی‌ها برای مهاجرت از کانال کارآفرینی دارد.

شاخص میل به بازگشت، میزان تمایل افراد به بازگشت بعد از مهاجرت را می‌سنجد. علی‌رغم اینکه بازگشت مفهومی ارزشمند است اما در عین حال چالش برانگیز نیز هست چراکه درباره مهاجرت بازگشتی، یک قاعده وجود دارد و آن اینکه بسیاری از مهاجران ابتدا مایل به بازگشت هستند اما بعد از گذراندن دورانی در کشور مقصد، قید بازگشت را زده و در کشور مقصد باقی می‌مانند.

بی‌تردید یکی از اصلی‌ترین دلایل در عدم تمایل به بازگشت از مهاجرت، شرایط کشور است. در این پژوهش مشخص شده که ۵۸ درصد از پزشکان و پرستان و ۴۶ درصد از دانشجویان و فارغ التحصیلان هیچ نگاه مثبتی به آینده کشور ندارند و در این میان، تنها 4 درصد از اعضای این گروه تصور بسیار خوبی نسبت به آینده ایران دارند.

شاخص احساس مفید بودن، نوعی قیاس درباره تصور فرد از مفید بودن خود در کشور مبدا در قیاس با خارج از کشور است. در پژوهش فعلی، بیشترین آمار مربوط به حس مفید و موثر بودن در ایران ابتدا مربوط به اساتید با ۱۹ درصد و سپس دانشجویان با ۷ درصد بود!

علت چیست؟

مرتضی افقه، عضو هیأت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز در این مورد به تجارت‌نیوز گفته بود: افرادی ممکن است به دلیل شدت علاقه به کشور خود اگر احساس کنند که ماندنشان می‌تواند به هموطنانش کمک کند باز هم مهاجرت نمی‌کنند. اما اگر به این نتیجه برسند که نه خودشان رفاه دارند و نه وجودشان به رفاه و آسایش دیگران کمکی می‌کند به جوامع دیگر مهاجرت می‌کنند.

تنگ نظری‌هایی که به خصوص نسبت به جوانان کشور حاکم است باعث شده که بخش قابل توجهی از نیروهای نخبه و تاثیرگذار ما به کشورهای دیگر مهاجرت کنند. این موضوع نهایت کج سلیقه بودن سیاستگذاران داخلی در استفاده از پتانسیل نیروی انسانی است.