بزرگ‌ترین فرودگاه جهان روی دریا ساخته می‌شود

چین در حال اجرای پروژه ساخت یک فرودگاه بزرگ در منطقه دالیان است که با ایجاد یک جزیره مصنوعی در دریا ساخته می شود و به عنوان یکی از بزرگ ترین پروژه های توسعه زیرساخت هوایی این کشور شناخته می شود.

این فرودگاه روی حدود 21 کیلومتر مربع زمین احیا شده از دریا در سواحل دالیان ساخته می شود. انتظار می رود تا سال 2030 تکمیل و به طور کامل عملیاتی شود و در نهایت به بزرگ ترین فرودگاه ساحلی جهان تبدیل شود.

فرودگاه با نام Dalian Jinzhouwan International Airport شناخته می شود، به جای استفاده از زمین طبیعی، روی زمینی ساخته می شود که از طریق لایروبی و پر کردن بخشی از دریا ایجاد شده است. در این روش، بستر دریا با استفاده از خاک، ماسه و سنگ پر می شود تا یک سطح پایدار برای ساخت زیرساخت های فرودگاهی فراهم شود.

 فرودگاه Dalian Jinzhouwan International 

در حال حاضر، دالیان توسط فرودگاه بین المللی دالیان ژوشویی زی خدمات دهی می شود. این فرودگاه از سال 1924، زمانی که دالیان تحت کنترل ژاپن بود، برای پروازهای نظامی و تجاری مورد استفاده قرار گرفته است.

با افزایش شدید ترافیک هوایی، این فرودگاه پنج بار در سال های 1984، 1992 تا 1993، 1999، 2005 و 2011 تا 2012 توسعه یافته است. در سال 2025 این فرودگاه نزدیک به 20 میلیون مسافر را جابه جا کرده و در رتبه 27 فرودگاه های چین قرار گرفته است.

با توجه به رشد سریع شهر دالیان، فرودگاه فعلی اکنون توسط مناطق شهری احاطه شده و امکان توسعه بیشتر ندارد. به همین دلیل، پروژه فرودگاه جینژووان در قالب برنامه پنج ساله ملی دوازدهم در سال 2011 آغاز شد.

هزینه ساخت پروژه حدود 26.3 میلیارد یوان (معادل 4.3 میلیارد دلار آمریکا) برآورد شده است.

پروژه از سال 2016 در مرحله لایروبی زمین متوقف شده یا با کندی شدید مواجه بوده است. در سال 2014 برخی رسانه های چینی گزارش دادند که این پروژه هنوز تاییدیه کامل دولت مرکزی را دریافت نکرده است، با وجود اینکه ساخت آن چند سال قبل آغاز شده بود. برخی کارشناسان نیز نسبت به هزینه های بالای آن انتقاد کردند و هشدار دادند که ساخت و نگهداری باندهای پروازی روی زمین احیا شده ممکن است تا 20 برابر گران تر از فرودگاه های داخلی باشد.

این پروژه در مارس 2021 وارد مرحله بررسی ملی شد و انتظار می رود در سال 2030 برای استفاده عمومی افتتاح شود.

این فرودگاه در دو فاز ساخته می شود. فاز اول شامل یک ترمینال 400 هزار متر مربعی و دو باند پروازی است و ظرفیت جابه جایی 31 میلیون مسافر و 650 هزار تن بار در سال را خواهد داشت.

در فاز دوم، دو باند دیگر اضافه خواهد شد (رده 4F) و پس از تکمیل، ظرفیت کل فرودگاه به 70 میلیون مسافر در سال و 1 میلیون تن بار در سال افزایش خواهد یافت.

برخلاف تصور برخی گزارش ها که از آن به عنوان «فرودگاه شناور» یاد می کنند، این پروژه یک سازه شناور نیست، بلکه یک فرودگاه ساخته شده بر روی زمین احیا شده از دریاست.

در این فرآیند، آب دریا حذف نمی شود، بلکه از منطقه مورد نظر جابجا شده و فضای آن با مصالح پر می شود تا یک جزیره مصنوعی شکل بگیرد. سپس باندهای پرواز، ترمینال ها و سایر زیرساخت های فرودگاهی روی این زمین جدید ساخته می شوند.

تکمیل کامل پروژه به فازهای مختلف ساخت و توسعه وابسته است و اجرای آن در یک بازه زمانی بلند مدت پیش بینی شده است.