طنز؛ هانسل و گرتل و باقر

پدرام ابراهیمی در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

سلام نوزادای توی خونه. شیرتونو خوردید؟ آروغ‌تونو زدید؟ داستان امروز که براتون تعریف می‌کنیم اسمش هست: «هانسل و گرتل و باقر». یکی بود یکی نبود، غیر از خدا فقط تعداد کمی بودند. در یکی از جنگل‌ها که خوراک برج‌سازی بود، هیزم‌شکنی زندگی می‌کرد که بر اثر بی‌تدبیری دولت و رکود اقتصادی، بیکار شده بود. این هیزم‌شکن یکی از 96 درصد مردم ناراضی از کشورداری دولت بود و دو تا بچه داشت؛ هانسل و گرتل. روزی از روزها، نامادری اعتدال‌گرای هانسل و گرتل، اون‌ها رو مجبور کرد به جنگل برن و خوراکی پیدا کنن.

بچه‌ها به جنگل رفتن و هی از خونه دور و دورتر شدن. هانسل با درس گرفتن از تجربیات گذشته به جای تکه نون، سنگ‎ریزه توی مسیر می‌انداخت که راه برگشت رو گم نکنن ولی وسط جنگل متوجه شد پرنده‌ها از ناچاری سنگ‌ریزه‌ها رو هم خوردند. اون‌ها گم شده بودن و از ناراحتی و ترس داشتن گریه می‌کردن که بویی به مشام‌شون رسید. بو رو دنبال کردن تا رسیدن به ویلایی از جنس پاستیل و جگر و خوشگوشت و سالاد سزار و ریواس. پیرزنی از خونه دراومد و ضمن عرض خیر مقدم، بچه‌ها رو برای خوردن خوراکی‌های خوشمزه به داخل ویلا دعوت کرد. هانسل و گرتل خر شدن و رفتن تو، چرا‌که خریت و گرسنگی همیشه با هم دوست هستن. تا بچه‌ها وارد ویلا شدن، پیرزن اون‌ها رو غل و زنجیر کرد و دیوارهای ویلا به سیمان تبدیل شد.

پیرزن اون‌ها رو توی پیاز و آبلیمو و کیوی و نمک و فلفل خوابونده بود که خوب طعم‌دار و پوک بشن که با صدای مهیبی در باز شد و مردی که با نور و دود احاطه شده بود، در آستانه در ایستاد و داد زد: «مو نمی‌ذارم بچه‌های مردم اینجا تلف برن!» بله بچه‌ها، او کسی نبود جز عمو باقر مهربون. کاندیدای خوش‌قلب و کاردون. عمو باقر خوش‌سر و زبون که هانسل و گرتل رو نجات داد و پیرزن بچه‎خوار رو دستگیر کرد. خب کوچولوها، تا برنامه بعد و قصه بعد، یادتون نره به بابا و مامان بگید به عمو باقر مهربون رای بدن. حالا همه با هم: گنجیشک لالا، مهتاب لالا، اگه نخوابی، گازانبر اومد بالا...!