طنز؛ پُست‌مدرنیسم از ادبیات تا سیاست!

احمدرضا كاظمي در ضمیمه طنز روزنامه قانون نوشت:

نمی‌دانم با پدیده «غزل پست‌مدرن» آشنایی دارید یا نه اما برخی از دوستان شاعر هستند که گویا اعتقاد دارند شما اگر یک اثر منظوم بنویسید که دارای یک سری المان خاص باشد، در حوزه پست مدرن تعریف می‌شود. المان‌هایی که پنج مورد اساسی آن شامل موارد زیر می‌شود:

۱. دادن فحش‌های مزین به حروف کاف در هر مصرع + الفاظ مشمئزکننده و چندش‌آور.

۲. تکرار روش‌های روتین خودکشی مثل زدن رگ با تیغ، شلیک گلوله، دار زدن خود و... .

۳. استفاده از اسم حداقل سه تا از فیلم‌های سینمای کلاسیک جهان داخل شعر.

۴. حضور هدایت، نیچه یا کافکا در ابتدا و انتهای اثر + اسم یک نویسنده روس.

۵. سرو انواع قهوه (ترجیحا اسپرسو) یا نسکافه در بین ابیات.

خب؛ این پنج موردی که خدمت‌تان در بالا عرض کردم همگی مربوط به حوزه ادبیات و شعر و شاعری می‌شد. در حوزه سیاست و انتخابات و جمع‌آوری رای نيز قرار است که به‌زودی ما شاهد جریان «اصولگرایی‌پست‌مدرن» یا به تعبیری که به تازگي آقای قالیباف (پدر سیاست پست مدرن ایران) ارائه کرده است؛ «نواصولگرا» باشیم.

رگه‌هایی از این پدیده که فونداسیون آن بر «پارادوکس» و تناقض بنا شده است را در زمان انتخابات ریاست جمهوری امسال با در کنارهم قرارگرفتن امیر تتلو و آقای رئیسی مشاهده کردیم و تا حدودی متوجه شدیم که المان‌های لازم برای اینکه شما به عنوان یک فعالِ نواصولگرای پست مدرن مطرح بشوید چیست. با هم پنج مورد از این المان‌ها را نیز بررسی می‌کنیم:

۱. داشتن حداقل ۵۰۰هزار فالوئر در اینستاگرام یا حداقل ۱۰۰ هزار ممبر در تلگرام.

۲. داشتن چهره «لئوناردو دیکاپریو» و اخلاق «جواد هاشمی».

۳. داشتن هیبت «دنریس تارگرین» و اندیشه «كيميا».

۴. داشتن تیپ «نیک بیت‌من» و روحیات «ميرسليم».

۵. ارائه آثاری با سبک «Baby جاستین بیبر» و محتوای «چون صيد به دام تو به هرلحظه شكارم».