پیشنهادهای فرهنگی آخر هفته

برترین ها - ایمان عبدلی:

نمایش خانگی؛ «زاپاس» ساخته برزو نیک نژاد خیلی زود به شبکه نمایش خانگی آمده، فیلمی که داستان ازلی و ابدی رسیدن دو دلداده را به هم روایت می کند. در فیلم بازیگرانی نظیر جواد عزتی، الناز حبیبی، احمد مهرانفر، امیر جعفری و...ایفای نقش می کنند. با ملاحظه ی فهرست بازیگران به درستی متوجه خواهید شد، با اثری مواجهیم که کاملا وامدار موقعیت های تلویزیونی است و کلا بیشتر مناسب همان مدیوم است. هر چند که سازندگان «زاپاس» تلاش کردند داستانی سرراست و شریف و بامزه روایت کنند، اما مساله ی اساسی این است که «زاپاس» بیشتر به یک تله فیلم شبیه است و دیدنش در سالن سینما غافلگیری خاصی ندارد اما در نمایش خانگی یک انتخاب خوب و دلچسب است حداقل در قیاس با فیلمی مثل «من سالوادور نیستم»

تلویزیون(ضد پیشنهاد)؛ «هشت و نیم دقیقه» مجموعه ای است که این شب ها از شبکه دو پخش می شود، کاری از شهرام شاه حسینی کارگردان تلویزیونی و بعضا سینمایی. سریالی که مطابق مد سریال های زرد ان ور آبی پر از اتفاقات یهویی و غیر قابل باور است و خط سیر اصلی داستان در روابط علی هم ناقص نشان می دهد. آدم های خوب و بد دسته بندی شده اند، آدم بد ها صورت سه تیغه دارند و مانتو می پوشند، خوب ها پوشیده ترند. هیچ چیز با گذشته ی سریال های تلویزیونی تغییر نکرده و اصلا از همین الان می شود سرنوشت کاراکترها را حدس زد، مجموعه ای که جهانی فانتزی دارد و از مردم نیست ولی داعیه واقع گرایی دارد!

اکران؛ «یتیم خانه ایران» از ابوالقاسم طالبی، فیلمی که شاید از لحاظ زاویه دید و طرز نگاه خاص و با تعریف خاصی همراه باشد(به هر حال طالبی قلاده های طلا را ساخته) اما دلیلی بر ضعف کار نیست، اتفاقا طالبی نشان داده که استانداردهای فیلمسازی را بلد است و می داند چگونه «ریتم» را در کارهایش حفظ کند. او این بار خطر کرده و کاری تاریخی ساخته که دشواری های زیادی هم دارد اما با توجه به شناختی که از آثارش داریم کمتر سهل انگارانه پرداخت می کند، همه ی این ها یعنی مطمئنا «یتیم خانه ایران» فیلم بی کیفیتی نیست و می تواند انتخاب خوبی باشد، مگر این که با نگاه فیلمساز به اتفاقات سیاسی همسو نباشید که آن داستان دیگریست.

کیوسک؛ «مهرنامه» به شماره ۴۹ رسید. پر بارترین نشریه حوزه علوم انسانی در شماره جدید از پرونده ای با عنوان «پایان احمدی نژاد» شروع کرده و در ادامه کودتا ی ترکیه را زیر ذره بین قرار داده، در صفحات اقتصادی بررسی و تحلیل برندگان نوبل اقتصادی امسال به تفصیل پرداخت شده. اما پرونده قابل توجه این شماره مختص به مشهد است، پرونده ای که زیر و بم بافت فرهنگی سیاسی مشهد را بررسی کرده و کلی اطلاعات خواندنی پیش رو می گذارد، ناسیونالیسم و موقعیت آن در جهان امروز و البته پرونده ای پر و پیمان برای مجاهدین خلق به بهانه ی اکران « سیانور» از دیگر خواندنی های این شماره است. احمد فردید و اصغر فرهادی از دیگر نام های پر رنگ این شماره است.

تماشاخانه؛ «آخرین سفر» به کارگردانی مریم منصوری در تالار مولوی. نمایش در مورد یک زوج است که بعد از هفت سال زندگی مشترک تصمیم به سفری می گیرند که می تواند تعیین کننده باشد، این که ادامه بدهند و یا جدا شوند، از قضا هتلی که برای اقامت رزرو کرده اند بنا به دلایلی از دست می رود مجبور می شوند در یک هتل خاص به درون خودشان سفر کنند. نمایش علنا در مورد دو مقوله ی درگیر کننده عشق و مهاجرت است. کارگردان و بازیگران موفق شده اند داستان را طوری تعریف کنند که قدرت همذات پنداری کار بالا برود و چون هر دو مضمون جهان شمول است، کار راحتی برای تماشای نمایش دارید.