خواندنی‌ها با برترین‌ها (۱۴۹)

«خانه‌روان» داستان هفت نسل است در گستره‌ سه قرن و دو قاره. داستان زندگی و زنده ماندن، ایمان و تردید، داد و بیداد، درهم‌شکستن و از نو ایستادن، بخشش و فراموش نکردن و داستان آب و آتش. رمانی عظیم که در آن داستان‌ انسان‌هایی که ماندند و هراسشان از آتش نقل می‌شود و آن‌هایی که برده شدند و وحشتشان از آب.

سرنوشت برای افیا و اسی، دو خواهر ناتنی و بی‌خبر از وجود یکدیگر، دو مسیر متفاوت را برگزیده و یا جسی ما را همراه این دو در این مسیر طولانی که تا شش نسل پس از آن‌ها طول می‌کشد با خود می‌برد. از سرزمین‌های داخلی و ساحلی غنا در قرن هجدهم تا پنبه‌زارهای جنوب آمریکا، تا معادن زغال‌سنگ آلاباما، تا ایالت‌های آزاد شمال آمریکا و تا کالیفرنیا و غنای امروز ادامه پیدا می‌کند.

خانه‌روان داستان تکان‌دهنده‌ انسان‌هاست که با وسعت و کششی کم‌نظیر و با نثری پراحساس همه‌ ما را به فکر وامی‌دارد که هم نقش نسل‌های گذشته را در ستمی که رفته به یاد آوریم و هم به وظیفه‌ خود در قبال ستمی که همچنان می‌رود بیندیشیم.

خانه‌روان (Homegoing) آیین سوگواری ویژه‌ای در میان سیاهپوستان آمریکاست که باور دارند پس از مرگ، روح آزاد می‌شود تا به سوی زندگی بهتر برود. به باور برده‌های اولیه که بنیانگذاران این رسم بودند، روح پس از مرگ به خانه‌ واقعی اش یعنی آفریقا بازمی گردد.


فروید، آدلر و یونگ

• والتر کوفمان
• ترجمه ی فریدالدین رادمهر
• نشر چشمه
• چاپ اول: 96

جلدِ سوم کشف ذهن به فروید، آدلر و یونگ می‌پردازد و تصویری بس دلربا و تازه از این سه تن ارائه می‌دهد. قهرمان این کتاب، فروید، در قبال دو مخرّب کشف ذهن یعنی آدلر و یونگ قرار دارد درست آن‏گونه که در مجلد اول گوته در برابر کانت و هگل، و در مجلد دوم نیچه در برابر هایدگر و بوبر قرار گرفتند. قهرمانان کشف ذهن آنان‌اند که فیلسوف و ادیب و روان‌شناس‌اند، زیرا خردمندِ واقعی‌اند، به زیبایی می‌نویسند و سرشار از شناختنِ خویشتن‌اند.

در این کتاب از فروید دفع تهمت می‌شود و بدفهمی‌های پیرامون شخصیت و نظراتش مورد بررسی قرار می‌گیرد و معلوم می‌شود مسبّب اصلی این زشت‌گویی‌ها دربار فروید، آدلر و یونگ بودند. در عوض شخصیت واقعی آدلر و به‏خصوص یونگ برای خواننده روشن می‌شود. در خاتمۀ کتاب خلاصۀ هر سه مجلد بیان می‌شود که آدمی باید دلیرانه به کشف خویشتن و فهم حقیقت دست یازد حتی اگر جهانی مخالف داشته باشد.


دلمشغولی های بهار

• ناصرالدین پروین
• انتشارات جهان کتاب
• چاپ اول:96

اثر پیش رو، مجموعه‌ای از بررسی‌های ناصرالدین پروین درباره شاعر، مبارز سیاسی و روزنامه‌نگار تاریخ ایران، محمدتقی بهار (ملک‌الشعرای بهار) است. در این کتاب ۵۲ مقاله از آثار بهار گردآوری و چاپ شده است. نویسنده همچنین در مقاله‌ای تاریخ دقیق اجرای ترانه «مرغ سحر»، اثر جاودانه بهار، و انگیزه راستین سرودن آن را مطرح کرده است.

مقاله‌های سیاسی و اجتماعی بهار از نظر حجم بزرگترین بخش از میراث قلمی‌اوست. این مقاله‌ها، علاوه بر روشن ساختن گوشه‌هایی از تاریخ معاصر ایران، سیر اندیشه سیاسی و تحول نثر و حتی نظم ملک‌الشعرا را می‌شناساند.

زندگی اجتماعی و فرهنگی، و دوره کمتر شناخته شده اما طولانی و پرتلاطم روزنامه‌نگاری ملک‌الشعرا مورد بحث قرار گرفته است. «ملک‌الشعرای بهار آغاز «نویسندگی در جراید ملّی» خود را پس از گشایش تهران به دست مشروطه‌خواهان در ‌۲۴ تیر ۱۲۸۸ نوشته است. حال‌آن‌که ۵ ماه پیش از آن، یعنی از ۲۸ اسفند ۱۲۸۷‌ که هنوز استبداد صغیر در تهران حاکم بود، در انتشار روزنامه نیمه‌علنی خراسان انباز شد و همین تاریخ را باید آغاز روزنامه‌نگاری او دانست.

کتاب مورد نظر ۴ بخش اصلی دارد که به ترتیب عبارت اند از: «برای شناخت شاعر سیاست پیشه»، «بهار و روزنامه نگاری زمانه او»، «بهار در پهنه ادب» و «گزیده ای از مقاله‌های سیاسی - اجتماعی بهار».»

اگر از نو شروع کنیم

• اریک امانوئل اشمیت
• ترجمه ی شهلا حائری
• نشر قطره
• چاپ اول: 96

الکساندر شصت و پنج ساله هنگامي‌که قدم به خانه‌ي کودکي‌اش مي‌گذارد، ناگهان زمان به عقب برمي‌گردد و او پس از چهل سال جواني‌اش، مادربزرگش و دلبستگي‌هايش را باز مي‌يابد. اکنون که سير تحولات زندگي‌اش را مي‌شناسد و از آينده با خبر است، آيا دوباره تصميم‌هاي همان زمان را خواهد گرفت؟ انسان مي‌تواند به آرزو‌ها و خواسته‌هايش دست يابد يا همواره اسير و در بند تقدير است؟ در اين صورت آيا حق انتخابي داريم؟ بايد از نو شروع کنيم تا پاسخ‌ها را بيابيم.


جورج اورول

• ریموند ویلیامز
• ترجمه ی شیرزاد غضنفری
• انتشارات ناهید
• چاپ اول: 96

انگلستان، انگلستان چه کسی؟ انگلستان اریک آرتور بلرِ متولدشده در امپراتوری طبقه بالادست، یا انگلستان جورج اوروِل جاده‌ای به‌سوی اسکله ویگان؟ برای اورول‌شدن، بلر به‌عمد خودش را در معرض فقر و فلاکت انگلستان صنعتی قرار دارد، با ثبت تجربه‌اش، «ادبیات» ما را «به طرز چشمگیری بسط» داد، بسطی که پرسش‌های بنیادی دربارۀ هویت مؤلف در ارتباط با خودش، جامعه‌اش و شکل‌های ادبی که به کار برده مطرح کرد.

پرسش‌های جدید زمانی سر بلند می‌کنند که مسیر به‌سوی کاتالونیا و فقر سیاسی جنگ داخلی اسپانیا پیش رفت. طی این سفر، ریموند ویلیامز نشان می‌دهد که اورول بیشتر به سمت چپ سفر کرد، نه (آن‌گونه که عموماً تصور می‌شود) در جهت مخالف، مزرعه حیوانات و نوزده هشتادوچهار مایۀ آرامش را برای راست فراهم نمی‌کند، گرچه این مایه آرامش غالباً فراهم بوده است.

اورولِ ریموند ویلیامز نمونه‌ای برجسته از تغییراتی است که در مطالعات ادبی سال‌های اخیر روی داده است. تغییراتی که ویلیامز خود برای پدیدآوردن آن‌ها تلاش زیادی کرده است. او دانشیار ادبیات نمایشی در دانشگاه کمبریج، و مؤلف فرهنگ و جامعه، انقلاب بلندمدت، ارتباطات، ادبیات نمایشی روی صحنه و تراژدی مدرن است. او دو رمان مرز کشور و نسل دوم را نوشته، و مانیفست روز مه ۱۹۶۸ را ویرایش کرده است.